Την έκρυψε κάτω από την κουβέρτα της βασιλικής άμαξας. Τη νύχτα του γάμου, κοιμήθηκε δίπλα της
Δεν ήταν απλώς ένα σκυλί. Ήταν η σκιά της βασίλισσας από την ηλικία των 18. Την πήρε στον γάμο, την πήρε στον μήνα του μέλιτος. Και δεν την άφησε ποτέ.
Η Πριγκίπισσα Ελισάβετ ήταν μόλις 21 χρονών όταν παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Φίλιππο το 1947. Ολόκληρη η Αγγλία πανηγύριζε, οι καμπάνες χτυπούσαν στο Γουέστμινστερ, και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να δουν την πομπή. Κανείς όμως δεν είδε αυτό που έκρυβε κάτω από την ποδιά της η νύφη: μια μικρή κόκκινη σκυλίτσα, σχεδόν κουλουριασμένη, η Σούζαν.
Ήταν δώρο του πατέρα της, του βασιλιά Γεώργιου ΣΤ’, στα 18α της γενέθλια. Ένα κόργκι, ζωηρό και πιστό, που δεν αποχωριζόταν ποτέ. Η Σούζαν δεν ήταν σκυλί του παλατιού. Ήταν η προσωπική της φίλη. Όταν η Ελισάβετ ετοιμαζόταν να γίνει βασίλισσα, η Σούζαν ήταν εκεί. Όταν ερωτεύτηκε, όταν παντρεύτηκε, όταν έφυγε για τον μήνα του μέλιτος, η Σούζαν πήγαινε μαζί της. Ακόμα και όταν η χώρα έψαχνε εικόνες μεγαλείου, εκείνη φρόντισε να έχει μαζί της το πλάσμα που αγαπούσε πιο βαθιά.
Μετά τον γάμο, το βασιλικό ζευγάρι έφυγε για το Broadlands. Εκεί, μακριά από τα φώτα, η Σούζαν κοιμόταν στο ίδιο δωμάτιο με την Ελισάβετ, όπως έκανε πάντα. Κυκλοφορούσε στους κήπους, ανέβαινε σε τζιπ που οδηγούσε ο πρίγκιπας Φίλιππος, και έμενε πάντα κοντά της. Ήταν η μοναδική μάρτυρας των πιο ιδιωτικών στιγμών της βασιλικής ζωής, πριν αυτή γίνει δημόσια.
Η Σούζαν έζησε μέχρι το 1959. Τάφηκε στα βασιλικά κτήματα του Σάντριγκαμ με τα χέρια της ίδιας της βασίλισσας να κρατούν την επιγραφή της. Από εκείνη ξεκίνησε μια ολόκληρη γραμμή βασιλικών κόργκι. Η Ελισάβετ είχε πάνω από 30 απογόνους της, και ποτέ δεν ξέχασε ποια ήταν η πρώτη. Ίσως γιατί η Σούζαν ήταν μαζί της πριν απ’ όλους. Πριν τον θρόνο. Πριν τα παιδιά. Πριν γίνει η πιο διάσημη γυναίκα του κόσμου.
Ήταν μαζί της τη νύχτα που έγινε γυναίκα. Και τη νύχτα που έγινε βασίλισσα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
