Εβαλε στη βιβλιογραφία της έρευνάς του το νεκρό του φίλο που εμφανίστηκε στο όνειρό του και του εξήγησε το μαθηματικό πρόβλημα
Μια νύχτα τον είδε στον ύπνο του. Όταν ξύπνησε, η λύση είχε βρεθεί. Έτσι, έγραψε και τα δύο τους ονόματα στην έρευνα.
Ο Thomas Trobaugh είχε πεθάνει. Ήταν νεαρός μαθηματικός, με μυαλό κοφτερό και ψυχή ήρεμη. Είχε ξεκινήσει μια συνεργασία πάνω σε μία από τις πιο δύσκολες περιοχές των μαθηματικών: την ανώτερη αλγεβρική θεωρία K. Και έφυγε νωρίς. Ο φίλος του, Robert Thomason, συνέχισε να δουλεύει μόνος πάνω στην εργασία τους, αλλά είχε φτάσει σε αδιέξοδο. Το πρόβλημα ήταν δύσκολο, η απόδειξη δεν έβγαινε.
Ένα βράδυ τον είδε στον ύπνο του. Στεκόταν δίπλα του. Ήρεμος. Του μίλησε. Του έδειξε, του εξήγησε. Όταν ξύπνησε, θυμόταν τις λεπτομέρειες. Κάθισε στο γραφείο του και ξεκίνησε να γράφει. Και τότε όλα μπήκαν στη θέση τους. Σαν να μην είχε φύγει ποτέ.
Ο Thomason ολοκλήρωσε την εργασία και στη σελίδα των συγγραφέων έγραψε τα δύο ονόματα. Το δικό του. Και του Trobaugh. Όχι από νοσταλγία. Ούτε από τιμή. Αλλά γιατί πίστευε πως ο φίλος του, από κάπου αλλού, συνέβαλε ουσιαστικά στην απόδειξη. Τόσο ώστε να θεωρείται κανονικά συν-συγγραφέας.
Δεν ήταν τρέλα. Δεν ήταν συγκίνηση. Ήταν η βαθιά πεποίθηση ότι σε εκείνο το όνειρο, κάποιος που δεν ήταν πια εδώ του έδωσε ακριβώς αυτό που έλειπε.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
