Τα πασίγνωστα παπούτσια που με το έξυπνο κόλπο περνούν τα σύνορα σαν παντόφλες

Είναι από τα πιο εμβληματικά παπούτσια του 20ού και 21ου αιώνα. Τα φοράνε ρόκερ, σκεϊτάδες, φοιτητές, μοντέλα, ακόμα και… γαμπροί. Τα Converse All Star, με την εμβληματική τους σιλουέτα και το λαστιχένιο τους μπροστινό μέρος, είναι πλέον παντού. Κι όμως, πίσω από την παγκόσμια επιτυχία τους, κρύβεται ένα από τα πιο ευφυή φορολογικά τρικ της μόδας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, τα παπούτσια υπόκεινται σε εισαγωγικούς δασμούς. Όμως οι δασμοί δεν είναι ίδιοι για όλα. Τα «αθλητικά παπούτσια» φορολογούνται βαριά – σε μερικές περιπτώσεις πάνω από 20%. Αντίθετα, οι «παντόφλες» θεωρούνται προϊόντα εσωτερικού χώρου και φορολογούνται με ελάχιστα ποσοστά, συνήθως κάτω του 5%.

Το κενό εντοπίζεται στη λεπτομέρεια: η κατηγορία “slipper” περιλαμβάνει παπούτσια με “fuzzy” ή υφασμάτινη σόλα, τα οποία υποτίθεται δεν έχουν σχεδιαστεί για εξωτερική χρήση. Κι εκεί ακριβώς βασίστηκε το σχέδιο: κάποιες σειρές των Converse Chuck Taylor είχαν επίτηδες ελαφρώς ινώδη ή “χνοώδη” σόλα, που μπορούσε – σε τελωνειακή εξέταση – να περάσει ως σόλα παντόφλας.

Το αποτέλεσμα; Οι παρτίδες εισαγωγής μπορούσαν να καταχωρηθούν όχι ως sneakers, αλλά ως slippers. Κι έτσι τα πασίγνωστα αθλητικά, που στους δρόμους έγραφαν “punk” και “cool”, στο τελωνείο έγραφαν “παντόφλα”.

Το τρικ δεν ήταν παράνομο. Ήταν απλώς έξυπνο. Είχε στηριχθεί σε επίσημες αποφάσεις του US Customs and Border Protection, που αναγνώριζαν πως αν η σόλα δεν έχει σκληρή αντιολισθητική κατασκευή, τότε μπορεί να θεωρηθεί “indoor use only”.

Δεν ήταν όλα τα Converse έτσι. Αλλά αρκετές παρτίδες, σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους, εισήχθησαν με αυτό το “παραθυράκι”. Ήταν ένας απλός τρόπος να μειωθεί το κόστος – και ταυτόχρονα ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς, ακόμη και ένα παπούτσι με τόση ιστορία, ξέρει να επιβιώνει με δημιουργικότητα.