Έδωσε όλη την περιουσία του για την Επανάσταση, κυβέρνησε την Ελλάδα, αλλά παραιτήθηκε για μια πλατεία στην Πάτρα.

Ο Μπενιζέλος Ρούφος δεν ήταν ένας συνηθισμένος πολιτικός της εποχής του. Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1795, από οικογένεια ισχυρή και με βαθιές εμπορικές ρίζες. Από νεαρή ηλικία μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και χρηματοδότησε με μεγάλα ποσά την προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης. Ήταν από τους πρώτους που σήκωσαν το λάβαρο της Επανάστασης στις 23 Μαρτίου 1821 στην Πάτρα, συμμετέχοντας ενεργά στις μάχες και στην πολιορκία της πόλης.

Μετά την απελευθέρωση, ο Ρούφος διορίστηκε διοικητής Ηλείας και Σύρου από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Αν και αρχικά υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής του κυβερνήτη, γρήγορα άλλαξε στρατόπεδο και έγινε από τους πιο σκληρούς επικριτές του. Συνεργάστηκε στενά με τον Ιωάννη Κωλέττη, και το 1832 πρωταγωνίστησε στην ανατροπή του Αυγουστίνου Καποδίστρια, αδελφού του δολοφονημένου κυβερνήτη.

Η πορεία του ήταν γεμάτη δυνατές πολιτικές στιγμές. Έγινε υπουργός Εσωτερικών το 1848 και αργότερα δήμαρχος Πατρέων, από το 1855 ως το 1858. Ως δήμαρχος, πραγματοποίησε σπουδαία έργα: δώρισε όλο το μισθό του για να κατασκευαστεί υδραγωγείο και έθεσε τα θεμέλια για τη δημιουργία του Δημοτικού Νοσοκομείου της Πάτρας. Η πιο σημαντική του πρωτοβουλία ήταν η διαμόρφωση της πλατείας Υψηλών Αλωνίων, ενός έργου που μέχρι σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς στην πόλη.

Το 1862, μετά την έξωση του Όθωνα, ο Ρούφος ανέλαβε την πρωθυπουργία τρεις διαφορετικές φορές, σε περιόδους πολιτικής αστάθειας. Αντιμετώπισε δύσκολες στιγμές και ταραγμένες εξελίξεις, με αποκορύφωμα τις αιματηρές συγκρούσεις των Ιουνιανών το 1863. Η πολιτική του δράση άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, συνδέοντας το όνομά του με μεγάλες αλλαγές.

Παρόλα αυτά, η ιστορία που τον έκανε ιδιαίτερο ήταν η παραίτησή του από τη θέση του δημάρχου Πατρέων. Αιτία ήταν μια φαινομενικά μικρή διαφωνία σχετικά με τη μελέτη για τη διαμόρφωση της πλατείας Υψηλών Αλωνίων. Για έναν άνθρωπο που είχε πολεμήσει, είχε ανατρέψει κυβερνήσεις και είχε καταθέσει όλη την περιουσία του για την απελευθέρωση της χώρας, η παραίτηση αυτή έδειχνε το πραγματικό μέγεθος του χαρακτήρα του. Ο Ρούφος έδειξε ότι ακόμα και οι μικρές λεπτομέρειες είχαν αξία γι’ αυτόν, κι έτσι επέλεξε να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια παρά να συμβιβαστεί.

Ο Μπενιζέλος Ρούφος έφυγε από τη ζωή στις 18 Μαρτίου 1868, στα 73 του χρόνια. Ο τάφος του βρίσκεται στο Α’ Νεκροταφείο Πατρών, σε έναν λόφο που φιλοξενεί μόνο το οικογενειακό μνήμα των Ρούφων. Άφησε πίσω του απογόνους που συνέχισαν την πολιτική παράδοση, αποδεικνύοντας ότι το πάθος του για την πολιτική και την ελευθερία πέρασε από γενιά σε γενιά.