Χριστός Ανέστη να φωνάξει η Πρωτοχρονιά – Να σταματήσουν να φεύγουν ψυχές στις αποχετεύσεις των ιατρείων

Η μέρα του αγέννητου παιδιού ήρθε και έφυγε περνώντας απαρατήρητη, το 2024 ολόκληρο είχε μια ανάλογη φευγαλέα περασιά για τον αμετανόητο άνθρωπο… Με άλλα λόγια, το Χριστός Ανέστη πρέπει να το πούμε από την πρώτη κιόλας μέρα του 2025…

Το 2024 φεύγει, το 2025 έρχεται και οι Έλληνες χορεύουν με το ένα πόδι στην αμετανοησία και το άλλο στην ανταρσία. Ακόμα και το πιο δυνατό όπλο του πλανήτη, το πολύ-πολύ, να φτάσει κάποιον έως τον θάνατο. Το όπλο όμως που κερδίζει ακόμα και τους νόμους της φύσης, ονομάζεται Σταυρός, ο οποίος μπορεί να αναστήσει ακόμα και κάτι που πέθανε.

Οι καθιερωμένες ευχές, υγείας, ειρήνης, χαράς και ευτυχίας, όταν δεν έχουν στόχο, είναι σαν αδέσποτες σφαίρες. Ματαιοπονεί κάποιος χωρίς στόχο και ένα μεγάλο κενό φωλιάζει μέσα στην ψυχή του. Ο στόχος βέβαια, εξαρτάται από τις ευαισθησίες και το κατά πόσο καλοπροαίρετος είναι ένας άνθρωπος.

Σε μια εποχή χωρίς οχυρά, χωρίς ηθική, ή μάλλον καλύτερα σε μια εποχή κατά την οποία έχουν διαστρεβλωθεί τα οχυρά και η ηθική, δεν μπορεί να είναι κάποιος σε θέση ούτε να στοχεύει, ούτε να εύχεται. Θα παρασυρθούν οι νέες γενιές εκτός τροχιάς και δεν έχει κανένας το δικαίωμα να το κάνει αυτό.

Αγέννητο παιδί : Φεύγουν ψυχές στις αποχετεύσεις των ιατρείων

Πολλώ δε μάλλον από μια γενιά κατοικούντων επί της γης που αισθάνεται δικαίωμα της να αποφασίζει για μια άλλη αγέννητη ψυχή ότι είναι ανεπιθύμητη, ενώ είναι κυοφορούμενη ζωή και ενώ ανήκει στη δημιουργία του Θεού. Τα αποτελέσματα γνωστά. Φεύγουν ψυχές στις αποχετεύσεις των ιατρείων. Σκληρότητα μέχρι σημείου διαστροφής, του φυσικού ενστίκτου της στοργής.

Όπως λέει η Γραφή. Το αίμα του Άβελ έσειε τη γη. Έσειε τον Κάιν το αίμα του αδερφού του και βοούσε και έτρεμε επί της γης. Έτσι και σήμερα, το αίμα εκατομμυρίων βρεφών που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια βοά και η βοή σείει τη γη.

Χωρίς έννοια Θεού…

Ο σημερινός άνθρωπος στην πατρίδα μας, ζει χωρίς έννοια Θεού. Ζωώδης και κτηνώδης σαν να μην είναι λογικό όν, σαν να μην ευεργετείται από Τον Θεό. Τρώει, πίνει, διασκεδάζει, ζει λόγω των συγχρόνων μέσων και των ανέσεων πολύ καλύτερα και από αρχαίους βασιλιάδες. Αυτό το στόμα που ανοίγει και καταβροχθίζει τα αγαθά Του Θεού, το ίδιο στόμα ανοίγει φαρδύ πλατύ και λέει δεν υπάρχει Θεός. Αυτά είναι παραμύθια των παπάδων. Γιατί παραμύθια; Η Αγία Γραφή πάνω στην οποία στηρίζεται η πίστη ελέγχει σκληρά και πιο σκληρά από όλους ελέγχει το ιερατείο.

Ο σταυρικός θάνατος Του Χριστού έχει ιδιαίτερη σημασία. Αν σταυρώθηκε ένας Θεός, δε σταυρώθηκε για αυτή τη ζωή, ούτε άξιζε να σταυρωθεί για αυτή τη ζωή που δεν παύει και μετά τη Σταύρωση να είναι γεμάτη από αδικίες, βάσανα, μαρτύρια και απαίσια πράγματα. Σταυρώθηκε για να εξασφαλίσει στον άνθρωπο τη μετάνοια και την ατελείωτη αιωνιότητα.

Ο Χριστός έφτιαξε το επίγειο οικοδόμημά Του, με το ίδιο Του το αίμα. Δικό Του είναι το οικοδόμημα και δημιουργώντας το, κάλεσε τον άνθρωπο για μια μεγάλη αποστολή. Πορευθέντες φώναξε ο Ιησούς, μαθητεύσατε όλα τα έθνη. Πως; Βαπτίζοντες και διδάσκοντας αυτούς στο όνομα της Αγίας Τριάδος.

Σήμερα όμως επικρατεί ξεβάπτισμα και αμορφωσιά. Δίνεται έδαφος σε κάθε είδος δικαιώματος. Συμβαίνει κάτι ανησυχητικό. Δεν συμβαίνει απλώς μια αμαρτία. Πέφτει ένας άνθρωπος, βγαίνει εκτός στόχου. Εντάξει. Μπορεί να μετανοήσει και να δει έλεος. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν σταματάει εκεί το κακό. Προχωρά στην θεωρητική δικαίωση, κατοχύρωση, θεσμοθέτηση και νομιμοποίηση της αμαρτίας.

Στην εποχή μας η αρετή είναι κακό και η αμαρτία είναι κανονικό και καλό πράγμα.

Αυτό είναι διαστροφή, πώρωση, αναλγησία, αμετανοησία. Αυτό είναι σατανισμός. Πλησίασε, άγγιξε ο άνθρωπος του εικοστού πρώτου αιώνα του απατεώνα, τον ίδιο το διάβολο που θεωρεί το καλό κακό και το κακό καλό. Στρογγυλοκάθισε ο εγωισμός με όλες τις μορφές του σε μια εκτροχιασμένη κοινωνία.

Ο ειδικός έγινε Θεός και ο ανειδίκευτος παντογνώστης. Ο Θεός παντογνώστης πήρε μια θέση στο κάδρο της γενικότητας. Ένας Θεός αόριστος, όπως βολεύεται ο κάθε ένας και η θύμηση του, σε στιγμές folklore, έτσι για το γούρι.

Δεν αναφέρουν ούτε το όνομα του Χριστού…

Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις προς Το Θεό είναι οι κυβερνώντες. Δεν τους εμποδίζει τίποτα μπροστά στα αξιώματα. Έρχονται γιορτές μέσα σε ένα χριστιανικό έθνος και δεν αναφέρουν καν το όνομα Του Χριστού, ενώ αντιθέτως προάγουν ότι είναι βλάσφημο και το παρουσιάζουν ως τέχνη.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έλεγαν ότι η ύβρις και η καταφρόνηση στο Θεό είναι ύψιστο αμάρτημα. Το ιερό ευαγγέλιο λέει ότι αν δεν έχεις μέσα σου Άγιο Πνεύμα δεν μπορείς να επικαλεστείς Τον Χριστό. Οι καταφρονητές άρχοντες, δε θέλουν να φανούν «καθυστερημένοι». Αυτοί είναι ευφυείς άνθρωποι, ιδιοφυείς, μεγαλοφυείς, ανώτεροι από Τον Θεό. Αυτοί έφτιαξαν τη γη, αυτοί τα ζώα, αυτοί τα φυτά, αυτοί τα άστρα, αυτοί τους γαλαξίες, αυτοί κυβερνούν τα σύμπαντα. Το δικό τους κύρος ανώτερο, του Χριστού το κύρος δεν έχει σημασία. Δεν συγκινούνται με αυτά. Θα συγκινηθούν όμως αν ειπωθεί μια αισχρή λέξη εναντίον τους ή αν προσβάλει κάποιος την ατζέντα που υπηρετούν.

Στην σημερινή εποχή, πρέπει να είναι ήρωας κάποιος για να ομολογήσει Τον Χριστό.

Σίγουρα οι αδικίες δε θα εξαφανιστούν από αυτή τη ζωή. Ευχή για το 2025 είναι να προλάβει πριν τον βιολογικό θάνατο, να θανατωθεί η αμαρτία και να έρθει η Ανάσταση. Όπως Ανέστη Ο Χριστός, να αναστηθεί κάθε πεσμένος άνθρωπος. Να σκύψει ταπεινά στο πετραχήλι, να μπει το φως της Χάριτος, να μετανοήσει και να γίνει η μεγάλη επανάσταση. Όποιος πιστεύει στην αιωνιότητα αξίζει να κάνει επανάσταση για ένα καλύτερο αύριο διότι απλά η ζωή στον οίκο Του Ναζωραίου, στην Εκκλησία, δεν τελειώνει ποτέ. Όποιος πιστεύει ότι η ζωή τελειώνει στο φτυάρι του νεκροθάφτη, ματαιοπονεί. Αν τα πάντα χάνονται και σβήνουν, δεν υπάρχει λόγος να γίνεις καλύτερος και δίκαιος.

Καλή χρονιά σε όλο τον κόσμο και καλό αγώνα σε όλες τις ψυχές που προσδοκούν ανάσταση νεκρών για το καλό όσων ήρθαν, πέρασαν, θα έρθουν, θα περάσουν.