Ευθεία επίθεση στις συνταγματικές επιταγές και στην αυτοτέλεια του αθλητισμού κάθε ρύθμιση από τον Υφυπουργό αθλητισμού κ. Αυγενάκη!!

Ο Γιάννης Μαμουζέλος γράφει για την προσπάθεια «δήθεν μεταρρύθμισης» του αθλητισμού, την οποία ευαγγελίζεται ο Υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης στο όνομα της ανανέωσης, και της διαφάνειας.

Σχόλιο του
ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΜΟΥΖΕΛΟΥ
Δημοσιογράφου –Συγγραφέα

Εδώ και καιρό οι φίλαθλοι, οι μη φανατισμένοι κομματικά άνθρωποι και πολίτες της χώρας, παρακολουθούν έκπληκτοι μια προσπάθεια «δήθεν μεταρρύθμισης» του αθλητισμού, στο όνομα της ανανέωσης, διαφάνειας, χρηστής διαχείρισης κ.λπ.

Εμπνευστής ο Υφυπουργός αθλητισμού κ. Αυγενάκης, που με ιερό πάθος λίγο καιρό μετά την ανάληψη των καθηκόντων του άρχισε να διακηρύσσει ότι θα καθαρίσει την «κόπρο του Αυγεία» στον ελληνικό αθλητισμό και θα τον παραδώσει «κρυστάλλινο» στη νεολαία και στους αθλητές!

Επιφύλασσε στον εαυτό του σε κάποια θέση στο Πάνθεον των μεγάλων «μεταρρυθμιστών» ή –έστω- πρωτεργατών της νέας Αναγέννησης, ειδικά στο στίβο!

Πολύ καλό όνειρο για να βγει αληθινό, από έναν ακόμη «ταχύρρυθμης εκπαίδευσης ειδικό» του αθλητισμού και των αναγκών του, αν και φοβάμαι ότι απέκτησε τις γνώσεις με την μέθοδο «άνευ διδασκάλου»…

Επιτομή παραδειγμάτων «κακή νομοθέτησης» με δύο νόμους και πληθώρα τροποποιήσεων, που φυσικά δεν λύνουν ή προωθούν κάποιο πραγματικό πρόβλημα ή ανάγκη του αθλητισμού και των συντελεστών του (πρωτίστως αθλητών & προπονητών) αλλά εξυπηρετούν τον μοναδικό στα 2 χρόνια σκοπό του, την άλωση της «Βαστίλης» των Ομοσπονδιών! Αν μπορεί και των τοπικών Ενώσεων ή και των σωματείων, σ’ ένα μοντέλο αθλητισμού του άλλοτε υπαρκτού σοσιαλισμού…

Συνταγματικά δικαιώματα και αθλητισμός

Προσέξτε τώρα τι ανακάλυψα να σημειώνει σε άρθρο-μελέτη της η Δρ. Νομικής- Δικηγόρος Ελένη Δημητροπούλου τον Φεβρουάριο του 2003 με τίτλο «Συνταγματικά δικαιώματα και αθλητισμός» σε ένα σημείο απόλυτα συνδεόμενο με τα εφευρήματα του υφυπουργού και του think tank που τον εμπνέει.

Τονίζει πρώτα ότι το άρθρο του Συντάγματος 16 παρ. 9 αναφέρει ότι «Ο αθλητισμός τελεί υπό την προστασία και την ανώτατη εποπτεία του Κράτους. Το Κράτος επιχορηγεί και ελέγχει τις Ενώσεις αθλητικών σωματείων κάθε είδους. Νόμος ορίζει τη διάθεση των ενισχύσεων κ.λπ.»

Τι λοιπόν σημαίνουν όλα αυτά; Δείτε την επιστημονική ερμηνεία από την συντάκτρια της μελέτης: Σύμφωνα με το α΄ εδάφιο του άρθρου 16παρ. 9 εγκαθιδρύεται δικαίωμα των φυσικών και νομικών προσώπων που μετέχουν στην αθλητική δραστηριότητα έναντι του Κράτους, το οποίος έχει περιεχόμενο αρνητικό – αμυντικό, ενέχει αξίωση κατά του Κράτους : αφ’ ενός για σεβασμό του δικαιώματός τους για ελεύθερη πρόσβαση, άσκηση, οργάνωση και διοίκηση της αθλητικής δραστηριότητας, αφ’ ετέρου την αποχή του Κράτους από οποιαδήποτε παρέμβαση που θα μπορούσε να περιορίσει τις παραπάνω ελευθερίες κ.λπ.»

Και συνεχίζει: «Επίσης η χρήση του όρου «ανώτατη εποπτεία» υποδηλώνει τον μέγιστο σεβασμό της ελευθερίας και αυτονομίας των αθλητικών φορέων και διακηρύσσει το status negativus του δικαιώματος που περικλείει  η εν λόγω διάταξη»!! (Τα θαυμαστικά του αρθρογράφου).

Σε τι απ’ όλα αυτά συμμορφώνονται οι νομοθετικές ρυθμίσεις επινόησης κ. Αυγενάκη; Αρκεί ένα τίποτε με κεφαλαία γράμματα, η επίκληση της συνήθους δικηγορικής έκφρασης «τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων..» και να αφήσουμε στην κρίση των πολιτών τον Υφυπουργό και το φραγγέλιό του…

Αλλά φυσικά αξίζει να θυμίσουμε για τους φιλάθλους, που συχνά μένουν λογικά στις κορώνες εντυπωσιασμού και στις προπαγανδιστικές προσεγγίσεις αδυνατώντας να δουν λίγο βαθύτερα τα πράγματα, ότι σχεδόν όλες οι ρυθμίσεις είναι αντισυνταγματικές και έξω από κάθε πλαίσιο ηθικής, αθλητικής και πολιτικής δεοντολογίας!

Σύμφωνα λοιπόν με τις παραπάνω σαφείς ερμηνευτικές τοποθετήσεις της κ. Δημητροπούλου (την οποία ουδόλως γνωρίζω) δεν δικαιολογείται ούτε καν ο «κλειστός αριθμός θητειών» και πολύ περισσότερο το «όριο ηλικίας» για την εκλογή σε ΔΣ Ομοσπονδίας, αφού εκτός από το ότι θίγουν θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα «καταργούν» την ελευθερία «οργάνωσης & διοίκησης» της αθλητικής δραστηριότητας και ιδίως δεν υποδηλώνουν «μέγιστο σεβασμό της ελευθερίας και αυτονομίας» των αθλητικών φορέων, δηλ. πρωτίστως των Ομοσπονδιών των αθλημάτων!

Το ίδιο φυσικά ισχύει για την υποχρεωτική ιδιότητα του μέλους ΔΣ σωματείου για την υποβολή υποψηφιότητας για την Ομοσπονδία ή την υποχρεωτική εκπροσώπηση του σωματείου από μέλος του ΔΣ (δηλ. αν ένα σωματείο έχει μέλος του που κατοικεί στον τόπο διεξαγωγής της ΓΣ αδυνατεί να εκπροσωπηθεί και πρέπει να έλθει απ’ το Σουφλί ή την Πάτμο κάποιο μέλος του ΔΣ…) ή ο αποκλεισμός σωματείου λόγω μη έγκυρης ή έγκαιρης εγγραφής στο διαβόητο Μητρώο Αθλητικών Φορέων, προϋπόθεση που δεν περιλαμβάνεται στα Καταστατικά των Ομοσπονδιών!

Αλλά (παραβλέποντας τις συνεχείς παρατάσεις διεξαγωγής των εκλογών, που -παρά την πανδημία- αφήνουν πολλά ερωτηματικά γιατί δεν αφέθηκαν να διεξαχθούν στο τρίμηνο Σεπτεμβρίου –Νοεμβρίου όπου όλα σχεδόν ήταν ελεύθερα…) βλέπουμε τις πρόσφατες τροπολογίες «σημεία και τέρατα» όπως: α) υποχρεωτική διεξαγωγή της ΓΣ διαδικτυακά (προδικάζοντας δηλ. το lockdown της κοινωνίας), β) ενώ  σε βουλευτικές κ.λπ. εκλογές δικαστικός αντιπρόσωπος ορίζεται ένας (1) δικηγόρος, συμβολαιογράφος ή και δικαστικός υπάλληλος και εφορευτική επιτροπή πολίτες από το εκλογικό σώμα, που κληρώνονται τυχαία (άμεση συμμετοχή του εκλογικού σώματος/ψηφοφόρων στην εκλογική διαδικασία)  ξαφνικά προκύπτει ΑΝΑΓΚΗ ΤΡΙΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ στην εφορευτική επιτροπή! γ) Αν και η διαδικτυακή ΓΣ (με συμμετοχή 200-220 εκπροσώπων σωματείων) μπορεί να παραγράψει ουσιαστικά το δικαίωμα «ομιλείν & ακούεσθαι» εξοργίζει η Μακιαβελική επιβολή ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑΣ μέσω της κρατικής πλατφόρμας ΖΕΥΣ! Ποιος και πως ακριβώς εγγυάται την μυστικότητα της ψηφοφορίας ή τη δυνατότητα εξωτερικών παρεμβάσεων που θα αλλοιώνουν τη βούληση των εκπροσώπων; Αν δηλ. ο «διαχειριστής» βλέπει ποιος και τι ψηφίζει (έστω χωρίς δυνατότητα παρέμβασης) αυτό λέγεται μυστική ψηφοφορία και δημοκρατική νομιμότητα;

Είναι προφανές ότι τίποτε απ’ αυτά δεν κινείται στο γράμμα και στο πνεύμα της συνταγματικής επιταγής! Αλλά με πολιτική θρασύτητα ο κ. Αυγενάκης γνωρίζει ότι δεν μπορεί εκ των προτέρων να προσφύγει κάποιος στο ΣτΕ ή στα αστικά δικαστήρια για να καταρρίψει τις νομοθετικές προβλέψεις ή να απαλλαγεί από την υποχρέωση τήρησής τους… Ίσως εύχεται κάποια Ομοσπονδία από λάθος ή σκόπιμα να παραβλέψει κάτι, ώστε εκείνος (ή κάποιο ελεγχόμενο σωματείο) να προσφύγει στη δικαιοσύνη ως δήθεν βλαπτόμενο κ.α.! Φτηνές σκέψεις, φτηνών ανθρώπων…

ΥΓ Αυτά τα περί εξόδων για τις ΓΣ κ.α. ας θυμηθούν να τα πουν οι αντικειμενικοί πολίτες- αγνοί φίλαθλοι ή ψηφοφόροι των Κομμάτων και για διάφορες ενισχύσεις (με απίθανες αιτιολογίες σε φορείς για πολιτικά οφέλη)  για τις υπερ- κοστολογήσεις, τις αποζημιώσεις για καθυστερήσεις, τις υπερβάσεις προϋπολογισμών, τα ανώφελα έργα κ.α. που κατά κόρον γίνονται στην Ελλάδα από κάθε Κυβέρνηση!