Μονή Σινά : Η Πίστη δεν δημεύεται

Μπορούν να δημεύσουν κτίρια. Όχι όμως το φως, την προσευχή, την Ιστορία. Το Σινά είναι άβατο της ψυχής μας. Όποιος απλώνει χέρι εκεί, απλώνει χέρι στην καρδιά μας..

Το Σινά τώρα μας καλεί.
Στην έρημο εκείνη υψώθηκε ο Λόγος. Χτίστηκε η πίστη. Φυλάχτηκε η παράδοση.
Αν σήμερα δεν σταθούμε δίπλα του, ποιοι είμαστε;
Είναι ώρα ευθύνης. Όχι σιωπής.
Οι ρίζες δεν ξεριζώνονται…

Η Μονή Σινά είναι ρίζα. Ελληνική, ορθόδοξη, πανανθρώπινη. Δεν ξεριζώνεται από διατάγματα. Δεν σβήνεται από χάρτες. Αν το ξεχάσουμε, ας ξεχάσουμε και εμάς.

Το Σινά είναι φάρος.
Η Μονή του Θεού δεν είναι “ιδιοκτησία”. Είναι αποστολή. Είναι φάρος της Ορθοδοξία και του Ανθρώπου. Κι όποιος πάει να σβήσει τον φάρο… απλώς δεν ξέρει τι φωτιά θα ανάψει…

Το Σινά δεν είναι ένα «ακίνητο». Δεν είναι οικόπεδο, δεν είναι γραφείο διαχείρισης περιουσίας. Είναι έρημος ιερή, φλόγα πίστης, τόπος αποστολής. Είναι εκεί όπου η προσευχή δεν σίγησε για πάνω από 17 αιώνες. Εκεί που σώθηκαν χειρόγραφα, ψυχές, άνθρωποι και αξίες. Και σήμερα, αυτή η κιβωτός της Ορθοδοξίας, του Ελληνισμού, της ανθρωπιάς, αντιμετωπίζεται σαν να είναι απλώς μια ιδιοκτησία προς διαχείριση.

Η δήμευση της περιουσίας της Ιεράς Μονής Σινά από την αιγυπτιακή κυβέρνηση δεν είναι απλώς μια κρατική πράξη. Είναι πλήγμα. Πλήγμα στη μνήμη, στην πίστη, στον πολιτισμό. Είναι πλήγμα στην καρδιά της Ρωμιοσύνης.

Όταν δεν υπερασπιζόμαστε τα Ιερά μας, γινόμαστε συνεργοί στην απώλειά τους. Όταν σιωπούμε μπροστά στην αποκαθήλωση της Ιστορίας, την αποδεχόμαστε.

Το Σινά μάς καλεί. Όχι για διαμαρτυρία μόνο. Αλλά για μαρτυρία. Για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε, τι κρατάμε, και τι είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε.

Η πίστη μας δεν δημεύεται. Η μνήμη μας δεν εκχωρείται. Η παράδοσή μας δε διαπραγματεύεται.

Ό,τι συμβαίνει στη Μονή Σινά δεν είναι μακριά. Είναι μέσα μας. Και είναι η ώρα να το φωνάξουμε.