Νοικοκυραίοι Πορτογάλοι

Ο Ολυμπιακός διανύει την πιο κομβική περίοδο στη σύγχρονη ιστορία του. Δεν θέλει και πολύ η μία αποτυχία να φέρει την άλλη και να «εκτροχιαστεί» το τρένο από τις ράγες. Η ομάδα έχει ένα μεγάλο «πρέπει» εν όψει της νέας σεζόν. Να επιστρέψει στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Το καλό ποδόσφαιρο που έχει συνηθίσει τον κόσμο της, θα έρθει από μόνο του.

Προτεραιότητα είναι να αποκτήσει ξανά ποδοσφαιρικές αρχές και οργάνωση στο παιχνίδι της. Να χτιστεί ένα σύνολο που να ξέρει τι θέλει και πώς να το πάρει μέσα στο γήπεδο. Να είναι αποτελεσματικό. Για αυτό και οι Πορτογάλοι προπονητές είναι οι καλύτεροι στην Ευρώπη. Προσαρμόζονται ανεξάρτητα των συνθηκών και του ρόστερ που αναλαμβάνουν, οι ομάδες τους παίζουν στοχευμένο ποδόσφαιρο, «διαβάζουν» τις αδυναμίες του αντιπάλου και «χτυπούν» εκεί. Και το σημαντικό: συνήθως παίρνουν τα αποτελέσματα και πετυχαίνουν από μικρούς έως μεγάλους στόχους. Νοικοκυρεύουν ομάδες, συμμαζεύουν καταστάσεις, δημιουργούν σύνολα με πνεύμα νικητή και χαρακτήρα. Ο Ολυμπιακός διαθέτει πνεύμα νικητή και προσωπικότητα ως σύλλογος, αλλά ψάχνει τον άνθρωπο που θα βάλει τα πράγματα σε μία τάξη.

Δύο σύντομα και «φρέσκα» παραδείγματα από την επιρροή της πορτογαλικής σχολής; Η Γουλβς, έχοντας περάσει το 2016 σε πλούσια κινεζικά χέρια, τερμάτισε την περυσινή σεζόν στη 15η θέση της Championship. Το περασμένο καλοκαίρι την ανέλαβε ο Νούνο Εσπίριτο Σάντο και ο αγγλικός σύλλογος κάνει… πλάκα, όντας με διαφορά στην πρώτη θέση. Ετοιμάζεται να επιστρέψει στην Premier League ύστερα από έξι χρόνια. Προς τα τέλη του 2017, η Σουόνσι προσέλαβε τον Κάρλος Καρβαλχάλ, ο οποίος βρισκόταν τον χειμώνα και στη λίστα του Ολυμπιακού. Μέσα σε δώδεκα αγωνιστικές (5-4-3), οι «κύκνοι» από την 20ή και τελευταία θέση της κατάταξης, και τους 13 βαθμούς σε 20 αγώνες, έχουν «σκαρφαλώσει» στη 15η θέση και το +4 από την παραμονή, έχοντας χάσει μόνο ένα παιχνίδι κόντρα σε ομάδα με παρόμοιο στόχο (από την Μπράιτον), καθώς οι ήττες από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και την Τότεναμ κρίνονται φυσιολογικές.

Οι Πορτογάλοι είναι «μετρ» στην τακτική, την ψυχολογία, την αγωνιστική και πνευματική προετοιμασία ενός αγώνα. Και σε σύντομο χρονικό διάστημα, δείχνουν έργο. Με δύο λόγια, η φιλοσοφία τους είναι ξεκάθαρη. Οργάνωση και μεθοδικότητα στο παιχνίδι και τις γραμμές της ομάδας να μην έχουν μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους, παιχνίδι από τα άκρα, σέντερ φορ που να τα βάζει (τόσο απλά και κατανοητά), άμεση αμυντική και επιθετική μετάβαση. Για να γίνουν όλα αυτά, δύο είναι τα βασικά συστατικά: ταχύτητα και ένταση. Οι Πορτογάλοι είναι νικητές και γεννημένοι για αυτό το επάγγελμα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι δεν έχουν κάνει και τη σπουδαία καριέρα ως ποδοσφαιριστές. Είναι, όμως, παθιασμένοι με το ποδόσφαιρο, έχουν θέληση να μάθουν και να διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Είναι δεκτικοί, αλλά δεν φοβούνται να λάβουν τις δύσκολες αποφάσεις και να πάνε κόντρα στο ρεύμα, αν κρίνουν πως αυτές είναι οι ενδεδειγμένες λύσεις για το καλό της ομάδας.

Ο Πέδρο Μαρτίνς είναι ο πέμπτος Πορτογάλος που προσλαμβάνεται στην ομάδα την τελευταία εξαετία. Και οι τέσσερις προηγούμενοι, πέτυχαν στην αποστολή που τους ανατέθηκε. Ο νέος τεχνικός ηγέτης του Ολυμπιακού είναι «άβγαλτος» εκτός Πορτογαλίας και δεν έχει κάνει πρωταθλητισμό στην προπονητική του καριέρα. Όποιος και να ερχόταν, όμως, το ρίσκο θα ήταν δεδομένο, καθώς εδώ και δύο σεζόν ο «ερυθρόλευκος» πάγκος είναι… ηλεκτρικός και δεν στεριώνει κανένας προπονητής. Στην πορεία θα δούμε το αγωνιστικό του πλάνο και θα το κρίνουμε. Γνωρίζει από πίεση, καθώς ως ποδοσφαιριστής είχε αγωνιστεί στη Σπόρτινγκ, αν και η ομάδα της καρδιάς του είναι η άσημη Φεϊρένσε από το Αβέιρο.

Έχει ενημερωθεί πως και στη χώρα μας ισχύει ό,τι περίπου αντιμετωπίζουν στην Πορτογαλία η Μπενφίκα, η Πόρτο, η Σπόρτινγκ… Μη νομίζετε πως εκεί το πάθος περισσεύει. Μπορεί οι ιδιοκτήτες να μην μπουκάρουν με όπλα στα γήπεδα, αλλά έχουν μία γλώσσα που πάει… ροδάνι! Ρίξτε μία ματιά τι έχει γίνει αυτές τις ημέρες στη Σπόρτινγκ, μετά τις απίθανες δηλώσεις του προέδρου των «λιονταριών», Μπρούνο ντε Καρβάλιο, ο οποίος «έκραξε» δημόσια όλη την ομάδα και συγκεκριμένους παίκτες για την ήττα από την Ατλέτικο στη Μαδρίτη, στα προημιτελικά του Europa League («Ο Κοάτες και ο Ματιέ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να σκοράρει η Ατλέτικο!», «είδα τον Ζέλσον να μένει μόνος απέναντι στον Όμπλακ και αντί να σουτάρει αριστερά να προσπαθεί να τον πλασάρει αδύναμα στην απέναντι γωνία!», «Παίξαμε με 9 και το πληρώσαμε!», «φαίνεται ότι ο Κοεντράο και ο Ντοστ δεν ήθελαν να παίξουν στον επαναληπτικό και για αυτό πήραν κάρτες που θα μπορούσαν να είχαν αποφύγει!»). Αν είχαν ειπωθεί αυτά στην Ελλάδα, από πρόεδρο μεγάλης ομάδας, θα είχε προκληθεί σάλος.

Εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο, ο Μαρτίνς περίμενε αυτήν την ευκαιρία. Να αναλάβει τον Ολυμπιακό. Γνωρίζει, σχεδόν, τα πάντα για την ομάδα και τι ζόρια τραβάει τη φετινή σεζόν. Η μοναδική μου απαίτηση από τον Πορτογάλο, είναι να κάνει ξανά ομάδα τον Ολυμπιακό. Με όλη τη σημασία της λέξης. Να καταλαβαίνω τι θέλει να παίξει πάνω στο χορτάρι και πώς θα το καταφέρει. Να παίζει ο ένας ποδοσφαιριστής για τον άλλο και οι έντεκα για την ομάδα. Οι τίτλοι θα προκύψουν στην πορεία, αν οι «ερυθρόλευκοι» αποκτήσουν και πάλι ταυτότητα στο παιχνίδι τους.

Παράλληλα, χρειάζονται και τα κατάλληλα «εργαλεία». Ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται να την ξαναπατήσει όπως συνέβη με την περίπτωση του Μπέσνικ Χάσι και να πει «ναι» σε κάθε μεταγραφική απαίτηση του προπονητή. Η διοίκηση έχει στελέχη που ασχολούνται και είναι επιφορτισμένα με τις μεταγραφές και σε συνεργασία με τον Μαρτίνς θα τεθούν επί τάπητος οι στόχοι και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών που έχει ανάγκη η ομάδα. Πρόσφατα, ο Φάμπιο Καπέλο έβαλε τέλος στην προπονητική του καριέρα και δήλωσε με νόημα: «Είμαστε καλοί προπονητές όταν έχουμε καλούς παίκτες. Είναι δύσκολο να είσαι καλός προπονητής με μέτριους ποδοσφαιριστές». Αν και μέτριος είναι μόνο ο καφές, ο Ιταλός τεχνικός έχει δίκιο.