Η πείνα που σάρωσε τη Ρωσία το 1921 ήταν εφιαλτική. Πουλούσαν ακόμα και ανθρώπους για κρέας.
Ήταν η μεγαλύτερη πείνα της Ρωσίας. Σκότωσε πάνω από 5 εκατομμύρια. Κι όσοι έμειναν πίσω, έτρωγαν ο ένας τον άλλο για να επιβιώσουν.
Αρχική » Archives for Γρηγόρης Κεντητός » Σελίδα 73
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
Ήταν η μεγαλύτερη πείνα της Ρωσίας. Σκότωσε πάνω από 5 εκατομμύρια. Κι όσοι έμειναν πίσω, έτρωγαν ο ένας τον άλλο για να επιβιώσουν.
Ήταν τόσο ισχυρή που πέταξε κορμιά χιλιόμετρα μακριά. Η έκρηξη στο Πεκίνο το 1626 σκότωσε 20.000 και κατέστρεψε μια αυτοκρατορία.
Δεν άκουγε. Δεν έβλεπε. Δεν μιλούσε. Και όμως έγινε πτυχιούχος του Χάρβαρντ. Γιατί μια σχεδόν τυφλή δασκάλα της έμαθε να γράφει νερό μέσα στην παλάμη.
Κατάσκοποι της CIA, πιλότοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μονάδες ειδικών επιχειρήσεων κουβαλούν χρυσό πάνω τους. Γιατί; Γιατί πίσω από τις εχθρικές γραμμές, ο χρυσός σώζει ζωές.
Έζησε και τραγούδησε στην Αμερική όταν κανείς στην Ελλάδα δεν ήξερε τι είναι βινύλιο. Τραγούδησε για τη Σμύρνη πριν καεί. Και όταν πέθανε, κανείς στην πατρίδα της δεν ήξερε ποια ήταν.
Ήταν μόλις 23 χρονών όταν ξέσπασε η Επανάσταση. Είχε πλούτο, είχε προνόμια, είχε ασφάλεια. Αλλά τα άφησε όλα πίσω και μπήκε μπροστά. Σκοτώθηκε στα 27 του, μα οι αγώνες του μένουν.
Μεγάλωσε σε εβραϊκή οικογένεια, κρύφτηκε στην Κατοχή, τραγούδησε στους Γερμανούς χωρίς να ξέρουν ποια είναι, και έγινε σύμβολο του ρεμπέτικου.
Πίστευε πως οι δάσκαλοι δεν πρέπει να χτυπάνε τα παιδιά. Και το έγραψε, σε μια εποχή που η Ρώμη πίστευε πως τα πάντα διδάσκονται με βία.
Ήξερε τα σύκα στο δέντρο. Ήξερε τα γουρουνάκια στη γουρούνα. Και όταν ήρθε η ώρα, δεν έπεσε ούτε στη στιγμή. Και ο πιο διάσημος μάντης της εποχής πέθανε απ’ τη ντροπή του.
Έγινε βασιλιάς παιδάκι. Τον περιγέλασαν, τον παραγκώνισαν, τον πρόδωσαν. Και όμως, σήκωσε τη Σπάρτη και τους τα πήρε όλα πίσω.