Η ημέρα που ο Ερίκ Καντονά αυτοκτόνησε: 11 Μαΐου 1997. Μετά από ένα ακόμη πρωτάθλημα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Εκείνο το τρόπαιο δεν το ασπάστηκε. Το κράτησε στα χέρια του μελαγχολικά. Ήξερε τι θα ακολουθούσε.
MVP… MVP… MVP! Τρία γράμματα, ένα πολύτιμο ακρώνυμο. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο το ακούει συχνά. Σε κάθε αγώνα των Μιλγουόκι Μπακς. Όταν ο ενθουσιασμός της εξέδρας εκτινάσσετε, όπως ο Giannis όταν επιχειρεί ένα εντυπωσιακό κάρφωμα.
Oσα θα δούμε την Παρασκευή (10/5). Τόσο στο μεσημεριανό Power of Love, όσο και στο Power of Love Gala. Γνωρίζουμε φυσικά όλες τις εξελίξεις. Πριν από εσάς, για εσάς.
Από το τίποτα. Στην απόκτηση των πάντων. Με μία πορτοκαλί μπάλα αγκαλιά. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν θα σταματήσει τώρα. Η πρόκριση στον τελικό της Ανατολικής Περιφέρειας του NBA είναι κάτι πρωτόγνωρο για τον Greek Freak.
Αγγλία παντού! Premier League παντού! Με έναν αστερίσκο.
Με τέσσερις σερί νίκες – και συνολική διαφορά 65 πόντων – από εκείνο το παιχνίδι που είχε τίτλο: «Όλοι νόμιζαν ότι οι Σέλτικς θα είχαν την ευκαιρία». Την ευκαιρία να αποκαθηλώσουν την καλύτερη (σε ρεκόρ) ομάδα της κανονικής περιόδου.
Το ματς τελικά έγινε. Και ο Ολυμπιακός νίκησε. Τόσο τον Προμηθέα, όσο και το… νέφος που δημιουργήθηκε στο Στάδιο «Ειρήνης και Φιλίας» από τα καμώματα των φίλων των «ερυθρολεύκων».
Στη Λίβερπουλ ανέβασαν το επίπεδο. Και έβαλαν τα μπολ μπόις στο… παιχνίδι. Με εντολή Γιούργκεν Κλοπ και άψογη εκτέλεση από έναν 14χρονο!
Την ονομάζουν Λίβερπουλ. Η… σκούφια της βαστάει από το Μερσεϊσάιντ. Ένα αγγλικό λιμάνι. Μία πόλη. Γεμάτη από ποδοσφαιρικές ιστορίες.
Ο… μαγικός αριθμός φτάνει μέχρι το τέλος.
Στους τελικούς του NBA. Το όνειρο του Γιάννη Αντετοκούνμπο. Του Μιλγουόκι. Των Μπακς. Του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ. Του Ρέι Άλεν. Του Γκλεν Ρόμπινσον. Ολόκληρης της ιστορίας του οργανισμού του Μιλγουόκι.