Κιθ Λάνγκφορντ: «Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι ο θάνατος»

Η ΑΕΚ σε λίγη ώρα φιλοξενεί στο ΟΑΚΑ την Ράστα Βέχτα και ο Κιθ Λάνγκφορντ έδωσε συνέντευξη στο match programme της ΚΑΕ και μιλάει για όλα.  

Όλη η συνέντευξη του Κιθ Λάνγκφορντ στο match programme της ΚΑΕ ΑΕΚ:

-Με τι θα είσαι ευχαριστημένος όταν τελειώσει η σεζόν, να έχει πετύχει η ΑΕΚ;

«Προφανώς, η πιο «κλισέ» απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση θα ήταν να κατακτήσουμε κάποιο Κύπελλο. Αν, όμως, κοιτάξω στον καθρέφτη και δω με τι πραγματικά θα ήμουν ευτυχισμένος είναι σε προσωπικό επίπεδο να δίνω σε κάθε αγώνα ό,τι έχω για να κερδίζει η ομάδα μου, και σε ομαδικό να πάμε όσο πιο ψηλά γίνεται».

-Σε στενοχωρεί, που ο κόσμος δεν είναι αυτός, που θα έπρεπε στο ΟΑΚΑ, λόγω της κακής πορείας στο Πρωτάθλημα;

«Όχι, δεν με στεναχωρεί. Πιστεύω, ότι ο κόσμος έρχεται στο γήπεδο και τελευταία κάνει σπουδαία δουλειά, όσο αφορά στην ώθηση, που μας δίνει. Οι οπαδοί μας δημιουργούν τρομερή ατμόσφαιρα. Καταλαβαίνω όμως, ότι εφόσον παίρνεις νίκες θα έρχεται ακόμη περισσότερος κόσμος, και αυτό υποσχόμαστε να κάνουμε ως ομάδα».

-Δέχεσαι μηνύματα από οπαδούς της ΑΕΚ στα σόσιαλ μίντια; Τι σου λένε;

«Να σου πω την αλήθεια έχω μόνο Twitter και δεν σηκώνω το τηλέφωνο μου σε αγνώστους. Ούτε Facebook έχω, ούτε Instagram και απολογούμαι στους οπαδούς γι’ αυτό».

-Σ’ αρέσει αυτό, που ζεις στην ΑΕΚ και στην Αθήνα; Το απολαμβάνεις;

«Φυσικά, είναι υπέροχα. Έχουμε φτάσει Νοέμβριο και βγαίνω να περπατήσω με κοντομάνικο. Ο ήλιος λάμπει. Αυτός ήταν και ένας από τους πολλούς λόγους, που επέλεξα να επιστρέψω στην Ελλάδα για την ΑΕΚ. Τα πράγματα είναι τόσο καλά που δεν τα περίμενα έτσι».

-Η οικογένειά σου τι σημαίνει για σένα; Έρχεται στο γήπεδο; Σε στηρίζει;

«Ναι, σίγουρα. Η οικογένεια είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή μου. Τα μέλη της οικογένειάς μου με υποστηρίζουν καθημερινά και μου δίνουν κουράγιο να συνεχίζω να παίζω γι’ αυτούς. Είναι δίπλα μου και στις νίκες και στις ήττες».

– Ένας αρχισκόρερ σαν και σένα, κάνει κάποια ειδική προετοιμασία, εκτός απ’ αυτά που του λέει ο προπονητής;

«Φυσικά και υπάρχει ειδική προετοιμασία. Δεν κάνω όμως πολλά πριν από κάποιο αγώνα. Ακολουθώ τη ρουτίνα μου, δεν βγαίνω να σουτάρω για παράδειγμα. Εστιάζω στον αγώνα και στο πώς θα βγάλω αυτά που θέλω στο παρκέ».

– Έχεις… γούρια; Θα ήθελες να μας πεις, ή τα κρύβεις;

«Δεν έχω πλέον. Ήμουν πολύ προληπτικός. Τα έχω αφήσει όλα στο παρελθόν».

-Πιστεύεις στο Θεό; Τον επικαλείσαι στα δύσκολα; Ζητάς τη βοήθειά του;

«Πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν είμαι και ο πιο θρήσκος, που μπορεί να γνωρίσει κάποιος. Δεν τον έχω επικαλεστεί (το Θεό). Δεν το συνηθίζω».

-Είπες μετά την εξαιρετική σου εμφάνιση εναντίον της Μπρούγκος, «δεν φοβάμαι να παίρνω προσπάθειες για σουτ, κι ας το χάσω». Υπάρχει κάτι, που φοβάσαι ως αθλητής, ή ως άνθρωπος;

«Ο μεγαλύτερος φόβος κάθε αθλητή είναι να τελειώσει η καριέρα του. Αυτό είναι κάτι. που πρέπει να δεχθείς, καθώς τα χρόνια περνούν. Αν το δεχθείς τότε θα είσαι συμφιλιωμένος μ’ αυτό όταν έρθει η στιγμή. Από την άλλη, ο μεγαλύτερος μου φόβος ως άνθρωπος είναι ο θάνατος. Δεν θα ήθελα να μην προλάβω να δώσω στα παιδιά μου τις σωστές βάσεις για τη ζωή, όταν θα βγουν έξω στον κόσμο».