Basket League: Αυτοί που ακόμα δεν έχουν βρει ομάδα

Η τελευταία αλλαγή προπονητή στην Basket League είχε να κάνει με τον Προμηθέα και την έλευση του Χριστόπουλου αντί του Γιατρά.

Το θέμα είναι ότι αυτή τη στιγμή εκτός Basket League παραμένουν προπονητές που έχουν γράψει πολύ καλή πορεία τα προηγούμενα χρόνια. Και μάλιστα αρκετοί είχαν και «μεγάλες θέσεις» (όπως για παράδειγμα ο Ομοσπονδιακός Θανάσης Σκουρτόπουλος) ή και σπουδαία αποτελέσματα που συνοδεύτηκαν από διακρίσεις.

Ο Φώτης Τακιανός ανέλαβε την Λάρισα όταν βρισκόταν σε δεινή βαθμολογική θέση. Όχι μόνο κατάφερε να κάνει ένα μεγάλο σερί, αλλά προκρίθηκε στα ημιτελικά των πλέι οφ όπου έβγαλε το λάδι του Παναθηναϊκού οδηγώντας τη σειρά στους 7 αγώνες!

Ήταν απόλυτα φυσιολογικό να ψηφιστεί «προπονητής της χρονιάς» αλλά δεν ακούγεται και τόσο φυσικό μετά από μια τέτοια σεζόν να έχουμε φτάσει Δεκέμβριο και να μην έχει ακόμα δουλειά!

Και βέβαια θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Τακιανός δεν είναι «φρέσκος» προπονητής. Όταν εγκατάλειψε τη δράση του ως αθλητής (όπου μάλιστα υπήρξε σπουδαίος σκόρερ στον Μακεδονικό κατά τη δεκαετία του ‘90) αμέσως ασχολήθηκε με την προπονητική.

Αρχικά ως ασίσταντ σε Ηρακλή, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ και στη συνέχεια ως πρώτος στο Πανόραμα με το οποίο κέρδισε την άνοδο την Α1 κατηγορία όπου δεν αγωνίστηκε ποτέ καθώς ακολούθησε συγχώνευση με την Καβάλα που έπαιξε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα (οι παλαιότεροι θυμούνται τις διαμαρτυρίες που είχαν γίνει κυρίως από την Δάφνη).

Επίσης το 2011 οδήγησε τον ΚΑΟΔ στην Basket League (αλλά δεν ανανέωσε) όπως και το 2017 την Δόξα Λευκάδας (όπου επίσης δεν κοουτσάρισε στη μεγάλη κατηγορία). Επίσης ως πρώτος προπονητής εργάστηκε σε Ρέθυμνο και ΟΦΗ.

Η συνέχεια τον βρήκε στο Κόσοβο (δύο φορές), στην Κύπρο (άλλες δύο) στην πρώτη του επαφή με την Basket League στα Τρίκαλα (που υποβιβάστηκαν αφού τα ανέλαβε χωρίς να έχουν ελπίδα σωτηρίας), στο Κατάρ και στην Λάρισα.

Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος υπήρξε Ομοσπονδιακός Προπονητής στο Μουντομπάσκετ του 2019 ενώ του πιστώνεται η εξαιρετική παρουσία, χωρίς «ζημιές» κι απρόοπτα και παρά τις σοβαρές ελλείψεις, της Εθνικής ομάδας στα «παράθυρα».

Με θητεία σε πολλές ομάδες τις Basket League ως πρώτος (Αιγάλεω όπου έκανε θαύματα, Περιστέρι, Πανελλήνιος με πρόκριση στους 16 του Eurocup, Πανιώνιος, Ίκαρος Καλλιθέας όπου πήρε την ομάδα τελευταία και την έβγαλε πλέι οφ, Απόλλων Πάτρας, Φάρος Λάρισας που έμεινε στην κατηγορία παρά τις δύσκολες συνθήκες, Ηρακλής) αλλά και ως ασίσταντ (ΑΕΚ, Πανελλήνιος) από τη στιγμή που αποχώρησε από τον Ηρακλή δεν έχει καταφέρει να συμφωνήσει με ομάδα!

Ο Βαγγέλης Ζιάγκος που πέρασε πρόσφατα από την Ουγγαρία είναι ακόμα μια περίπτωση που ενώ είχε επιτυχίες (όπως η πολύ καλή πορεία του Ρεθύμνου) μετά τον Ηρακλή- όπως και ο Σκουρτόπουλος- δε βρήκε δουλειά στην Ελλάδα.

Ο Νίκος Παπανικολόπουλος μετά από το Περιστέρι και την Λάρισα δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει ομάδα για να συνεχίσει.

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν εντάσσεται φυσικά ο Φώτης Κατσικάρης ο οποίος υπήρξε Ομοσπονδιακός αλλά εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να εργάζεται εκτός Ελλάδας, έτσι έφτιαξε το όνομά του και φυσικά έχει «βαρύ» κασέ. Προφανώς στην ίδια κατηγορία βρίσκεται και ο Ηλίας Ζούρος παρά το σύντομο περσινό του πέρασμα από τον Προμηθέα.

Ούτε και πολύ πιο έμπειροι προπονητές που όμως έχουν πολλά χρόνια να κοουτσάρουν στην Basket League (όπως για παράδειγμα οι Καλαφατάκης, Αλεξανδρής ή Μαρκόπουλος, πατέρας και γιος) αλλά κι εκείνοι που επέλεξαν να ξενιτευτούν αλλά να είναι μακριά από την τοξικότητα της Ελλάδας: Τρανό παράδειγμα ο Βασίλης Φραγκιάς που δηλώνει ενθουσιασμένος στην Μογγολία. Μακριά κι αγαπημένοι που λένε.

Επίσης άλλη κατηγορία είναι ο Σωτήρης Μανωλόπουλος, μέλος του τιμ της Εθνικής ομάδας που εργάζεται εδώ και λίγο καιρό στην Ρουμανία και την Ντιναμό Βουκουρεστίου.