Οι Ιταλοί… εκθέτουν τον Μπερτομέου

Η Βίρτους Μπολόνια κατέκτησε το Basketball Champions League. Λίγες μέρες νωρίτερα η Σάσαρι είχε σηκώσει το τρόπαιο του Europe Cup της FIBA. Και ο Τζόρντι Μπερτομέου παρακολουθεί την συγκινητική προσπάθεια της Αρμάνι Μιλάνο, στην οποία έχει δοθεί δεκαετές εγγυημένο συμβόλαιο στην Ευρωλίγκα, να μην μπορεί να περάσει ούτε στα πλέι οφ.

Η πρόθεσή μας δεν είναι να συγκρίνουμε διοργανώσεις. Η δυναμική της Ευρωλίγκας είναι αναμφισβήτητη αλλά εδώ υπάρχει μεγάλο θέμα σχετικά με την πολιτική των ίσων ευκαιριών. Που ΔΕΝ υπάρχουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.

Η ουσία είναι ότι η Αρμάνι Μιλάνο αποτυγχάνει διαρκώς να προκριθεί στην οχτάδα της Ευρωλίγκας αλλά έχει καπαρωμένη την ΜΟΝΑΔΙΚΗ Ιταλική θέση μέχρι και το 2027….

Σκεφτείτε μόνο το προβάδισμα που της παραχωρείται σε ό,τι αφορά στην ενίσχυση του brand της, στο εμπορικό κομμάτι και φυσικά στο αγωνιστικό με δεδομένο ότι οι ομάδες της Ευρωλίγκας αποτελούν προτεραιότητα για κάθε παίκτη.

Παίρνουν τίτλους…

Την ίδια στιγμή, η Βίρτους και η Σάσαρι κατακτούν ευρωπαϊκούς τίτλους. Πέρυσι η Βαρέζε είχε κατακτήσει το FIBA Europe Cup όπου φιναλίστ ήταν η Αβελίνο. Φέτος η Βαρέζε έφτασε στα ημιτελικά του θεσμού. Πέρυσι, επίσης, η Ρέτζιο Εμίλια έφτασε στα ημιτελικά του EuroCup αλλά αποκλείστηκε από την μετέπειτα τροπαιούχο, Νταρουσάφακα.

Τέλος, την περίοδο 2016-2017 η Βενέτσια έφτασε στο φάιναλ φορ του BCL ενώ στην οχτάδα της ίδιας διοργάνωσης ήταν η Σάσαρι.

Καθεστώς ανισότητας

Ιδού λοιπόν το ερώτημα: Αυτές οι ομάδες τι bonus παίρνουν από την εξαιρετική ευρωπαϊκή τους παρουσία; Γιατί δημιουργείται καθεστώς ανισότητας στο ευρωπαϊκό μπάσκετ;

Νομίζω ότι θεωρείται αυτονόητο πως οι χορηγοί ευκολότερα θα πάνε σε μια ομάδα με ΔΕΔΟΜΕΝΗ παρουσία στην Ευρωλίγκα (Μιλάνο) παρά σε οποιαδήποτε άλλη.

Στον παρακάτω πίνακα βλέπετε τα πεπραγμένα των Ιταλικών ομάδων, πλην Αρμάνι Μιλάνο φυσικά, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Και μπορείτε να καταλάβετε πολλά… Ειδικά από το ότι κατέκτησαν τις δύο από τις τέσσερις φετινές ευρωπαϊκές διοργανώσεις.