Οι οργανωμένοι του Παναθηναϊκού βανδάλισαν υλικά αγαθά, όχι όμως και τη μεγάλη ιδέα για τον Αθηναϊκό

Ο Αθηναϊκός Qualco έχασε ένα παιχνίδι από τον Παναθηναϊκό, είδε τους οργανωμένους του «τριφυλλιού» να έχουν βανδαλίσει το γήπεδό του, αλλά κέρδισε από  αυτή την ιστορία. Κέρδισε το γεγονός πως μέσα από αυτή τη δοκιμασία, σφυρηλατεί ένα χαρακτήρα αποφασιστικότητας. Σαν οργανισμός -και με τους ανθρώπους που «τρέχουν» στην ομάδα- μοιάζει δεδομένο πια πως θα πετύχει.

Δεν είναι μια ιστορία που ξεκίνησε την Κυριακή το βράδυ. Στο μπάσκετ ότι απειλεί τον Παναθηναϊκό δεν είναι ανταγωνισμός είναι κάτι που πρέπει να κοπεί… μαχαίρι. Και καλά στο άθλημα των ανδρών είναι μεγάλη η κουβέντα, αντικρουόμενα τα συμφέροντα και γενικώς μια κουβέντα που αν ανοίξει δεν πρόκειται να τελειώσει.

Στο γυναικείο κομμάτι του μπάσκετ όμως, δεν είναι ο Ολυμπιακός, δεν είναι κάποια σύγκρουση επιχειρηματικών κόσμων. Έχει ακόμα μια γλυκιά αθωότητα, ένα μεράκι, ένα χόμπι. Δεν έχουμε να κάνουμε με κάποιου είδους power game, μήτε με το να δείξει ποιος κόκορας κάνει κουμάντο στο κοτέτσι. Ο Αθηναϊκός φέτος και οι άνθρωποι που τρέχουν το συγκεκριμένο project χάνουν χρόνο και χρήμα για την… ιδέα.

Την ιδέα της αναβίωσης μια ομάδας που έχει φτάσει μέχρι την κατάκτηση εντός ευρωπαϊκού τροπαίου. Την ιδέα μια ομάδας που εμπνέει μια συνοικία, μια γειτονιά να στείλει ξανά τα παιδιά της -και δη τα κορίτσια της, στον αθλητισμό. Αυτή την ιδέα, αυτή την αγνή πρόθεση έβαψαν, ούρησαν, «κάπνισαν» με στριφτό που… γύριζε από τον έναν στον άλλον στην εξέδρα, οι φίλοι του Παναθηναϊκού που βρέθηκαν στις εξέδρες του κλειστού της Εργάνης.

Δεν ήθελαν να προκαλέσουν ζημιά στους τοίχους και τα καθίσματα ένας κλειστού. Ήθελαν να λερώσουν την ιδέα. Μιας ομάδας που έκανε τον προγραμματισμό της όλα τα προηγούμενα χρόνια, για να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να επενδύσει την αγωνιστική σεζόν που έκρινε πως είναι το καταλληλότερο. Έναν οργανισμό που αποφάσισε να επενδύσει αποκτώντας όχι μόνο καλές ξένες παίκτριες, αλλά και καλές Ελληνίδες. Μιας ομάδας που βρήκε τρόπο να γυρίσει τον διακόπτη στις συνεργασίες και τις χορηγίες της για να αυξήσει τα έσοδά της και να ανακαινίσει το Δ. Καλτσάς, διαμορφώνοντας το σε ένα σύγχρονο μπασκετικό παλατάκι.

Με άλλα λόγια, ο Αθηναϊκός Qualco δεν έκανε τίποτε διαφορετικό από ότι ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ πριν από τρία χρόνια! Γύρισε τον διακόπτη. Αυτοί οι λίγοι, όμως, ήταν σε αποστολή βεβήλωσης. Το πλήγμα ήρθε σε όλα τα επίπεδα. Στο αγωνιστικό κομμάτι που οι τραμπουκισμοί της εξέδρας, άλλαξαν τον ρου της ιστορίας του αγώνα. Τους γονείς και τις οικογένειες που βρέθηκαν στις εξέδρες. Το «ταμείο» που θα χρειαστεί να πληρώσει όλες τις ζημιές. Ακόμα και το φιλανθρωπικό έργο!

Το χέρι των οργανωμένων οπαδών του Παναθηναϊκού «όπλισε» η επικοινωνιακή προπαγάνδα που έχει στηθεί για τον Αθηναϊκό από την πρώτη κιόλας δυνατή μεταγραφή.Ωστόσο, επειδή όλο το «ανάθεμα» δεν μπορεί να πηγαίνει μόνο σε έναν, υποβαθμίστηκαν και οι άνθρωποι που θεωρούνται θεματοφύλακες των θεσμών και της ομαλής λειτουργίας. Ο κομισάριος και οι διαιτητές, παρότι η κατάσταση… μύριζε (στην κυριολεξία) από χιλιόμετρα, δεν έπραξαν όσα αναφέρει ο κανονισμός.

Ότι συνέβη όμως, απλά ατσάλωσε τον χαρακτήρα των, ανθρώπων που το καλοκαίρι πήραν την απόφαση να επαναφέρουν τον Αθηναϊκό στην κορυφή του μπάσκετ γυναικών. Πλέον ξέρουν με τι έχουν να κάνουν και τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Προφανώς και δεν θα καταφύγουν στις ίδιες πρακτικές. Απλώς πλέον έχουν γνώση οι φύλακες. Και μόνο αυτό, αρκεί…