Το 1988 ο Τάκης Σούκας υπέγραφε έναν ακόμη ολοκληρωμένο δίσκο για την Ελένη Βιτάλη. Είχε προηγηθεί πέντε χρόνια νωρίτερα το χρυσοφόρο άλμπουμ «Βάρα μου το ντέφι».
Ανάλογη η τύχη και αποδοχή είχαν και «Τα Λαϊκά της Ελένης» με τραγούδια που αγαπήθηκαν και ξεχώρισαν.
Ανάμεσά τους η περίφημη «Ταχεία» σε στίχους του Νίκου Μπακογιάννη, η ιδιαίτερη μπαλάντα «Άσε με να λέω» που ερμήνευσε η Βιτάλη ντουέτο με το Νίκο Πορτοκάλογλου, το φλογερό «Καίγομαι», κι αυτό σε στίχους της Σμαρούλας Μαραγκουδάκη και βέβαια το καραμπινάτο ζεϊμπέκικο «Είμαστε χαμένοι από χέρι» σε στίχους του στενού συνεργάτη του Σούκα, Νίκου Λουκά.
Και τα υπόλοιπα τραγούδια ήταν όμορφα. Άλλωστε μιλάμε για περίοδο που ο πηγαίος μουσικοσυνθέτης και η μαγική ερμηνεύτρια μεσουρανούσαν στο τραγουδιστικό στερέωμα!
Είμαστε χαμένοι από χέρι
Φαρμάκι ο χωρισμός δεν πίνεται
Στις καρδιές μας δίκοπο μαχαίρι
Ν’ αλλάξουμε ζωή δεν γίνεται
Χαμένος από χέρι φάνταζε ο Ολυμπιακός, ειδικά μετά τα μισά του τρίτου δεκαλέπτου στην αναμέτρησή του με τον Παναθηναϊκό. Άλλωστε πολλοί παίκτες του δεν είχαν καθόλου χέρι… τις στιγμές που έπρεπε.
Συνέχεια στο ΣΕΦ!
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
