Ο Λι λάμπει στην Εφές και από 3,4 πόντους στον Ολυμπιακό στους 18

Υπάρχουν μεταγραφές που δεν χρειάζονται χρόνο για να σε πείσουν. Ο Σέιμπεν Λι στην Αναντολού Εφές είναι αυτή η περίπτωση. Στα δύο πρώτα του παιχνίδια στην EuroLeague με τη φανέλα της τουρκικής ομάδας «έγραψε» 17 και 19 πόντους και μάλιστα με λεπτά συμμετοχής που δείχνουν πως δεν πήγε εκεί για να συμπληρώσει το ρόστερ αλλά για να παίξει.

Το πρώτο ερώτημα έρχεται σχεδόν αυτόματα. Είναι όντως άλλος παίκτης ή απλώς βρήκε δύο καλές βραδιές; Η απάντηση βρίσκεται στο πλαίσιο. Στον Ολυμπιακό ο Λι είχε 3,4 πόντους μέσο όρο σε 11 αγώνες φέτος στην Euroleague, με περιορισμένο χρόνο και ρόλο. Αυτό δεν σημαίνει αποτυχία. Σημαίνει ότι δεν «κούμπωσε» όπως θα ήθελε ο παίκτης αλλά και όπως θα ήθελε η ομάδα.

Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα δεν είναι ομάδα που ψάχνει μεμονωμένα ξεσπάσματα. Θέλει γκαρντ που λειτουργούν πειθαρχημένα, σε σχήματα με σαφείς αποστάσεις, με άμυνα που δεν συγχωρεί κακές επιστροφές. Στην επίθεση το ζητούμενο είναι η σωστή απόφαση στην αδύνατη πλευρά, το έξτρα πάτημα, η κίνηση χωρίς μπάλα, η υπομονή μέχρι να ανοίξει το σωστό παράθυρο. Αυτό το περιβάλλον είναι ιδανικό για παίκτες που έχουν μάθει να παίζουν με κανόνες, είναι όμως πιο δύσκολο για γκαρντ που έχουν την ανάγκη να προσφέρουν θέαμα.

Ο Λι είναι παίκτης που αγαπά να παράγει και δεν είναι κλασικός οργανωτής με την έννοια του playmaker που βάζει τη ροή σε τάξη. Είναι περισσότερο guard που απειλεί να σκοράρει, τραβά βοήθεια και μετά πασάρει. Ένας τέτοιος παίκτης «ανθίζει» όταν έχει χώρο να πάρει αποφάσεις με την μπάλα στα χέρια και το… δικαίωμα να κάνει λάθη χωρίς να νιώθει ότι θα τον στείλουν στον πάγκο.

Στον Ολυμπιακό πολλές φορές ο Λι έμοιαζε σαν να παίζει με την πλάτη στον τοίχο. Ήταν ένας παίκτης που ήξερε πως με δύο κακές επιλογές κάθεσαι στον πάγκο. Αν και αυτό είναι λογικό σε μια ομάδα που στοχεύει στο Final Four και τη νίκη σε κάθε παιχνίδι, είναι και ο πιο… γρήγορος δρόμος για να χάσει ο γκαρντ σου το ένστικτό του και να παίζει σα να δίνει εξετάσεις.

Στην Εφές το σκηνικό είναι άλλο. Η ομάδα παραδοσιακά δίνει μεγαλύτερη ελευθερία στους χειριστές της να δημιουργήσουν από ντρίμπλα, να εκτελέσουν σε πρώτο χρόνο και να σπάσουν την άμυνα με προσωπική ενέργεια.

Οι αριθμοί του Σέιμπεν Λι είναι ήδη εντυπωσιακοί. Δύο παιχνίδια, 17 και 19 πόντοι, δηλαδή 18 μέσος όρος και 30 λεπτά συμμετοχής. Για έναν guard που στον Ολυμπιακό ήταν σε ρόλο συμπληρωματικό, αυτό μοιάζει μεταμόρφωση.

Η ουσία παραμένει πως η φιλοσοφία του Ολυμπιακού έχει φέρει σταθερότητα, ανταγωνιστικότητα και ένα πλαίσιο που προστατεύει την ομάδα από το… χάος. Αλλά κάθε πλαίσιο έχει και τα κόστη του. Δεν χωράνε δηλαδή όλοι οι παίκτες με τον ίδιο τρόπο.

Τον Λι δεν τον έπνιξε το σύστημα, απλά (αυτό το σύστημα) του ζήτησε να γίνει κάτι που δεν είναι.

Η Εφές δίνει στον πρώην παίκτη του Ολυμπιακού ξανά το ρόλο που του ταιριάζει και όσο αυτός παίζει σε αυτό το πλαίσιο, τόσο πιο εύκολο είναι να καταλάβουμε ότι απλά ο Λι έψαχνε στον Ολυμπιακό γήπεδο να… αναπνεύσει.