Ολυμπιακός μπάσκετ: Η ανάγκη για πόιντ γκαρντ που σκοράρει

Ο Ολυμπιακός ενίσχυσε τη ρακέτα με τον Τάιρικ Τζόουνς και πρόσθεσε τον Μόντε Μόρις στα γκαρντ, όμως το πιο δύσκολο κομμάτι παραμένει ίδιο. Η ομάδα ακόμη δεν έχει τον πόιντ γκαρντ που θα βάλει πόντους τα βράδια που κολλάει το σκορ.

Η μεταγραφή του Τάιρικ Τζόουνς δεν είναι απλώς μια προσθήκη βάθους. Είναι μήνυμα ότι ο Ολυμπιακός θέλει να πάρει ξανά πόντους μέσα από τη ρακέτα, να ανεβάσει την πίεση στο καλάθι, να κερδίσει δεύτερες επιθέσεις και να αποκτήσει έναν σέντερ που τελειώνει δυνατά τις φάσεις στο pick and roll. Αυτά αλλάζουν τις ισορροπίες και ανοίγουν τα κομμάτια του παρκέ που σε κάποια ματς έμεναν κλειδωμένα.

Παράλληλα ήρθε και ο Μόντε Μόρις, μια επιλογή που δείχνει την ανάγκη για πιο ήρεμο κουβάλημα, καλύτερο διάβασμα και λιγότερα λάθη. Ο Μόρις μπορεί να κρατήσει το ρυθμό και να πατήσει σωστά στις αλλαγές άμυνας. Είναι γκαρντ που παίζει με μυαλό, έχει drive, μπορεί να εκτελέσει σε καλές συνθήκες. Όμως δεν είναι ο παίκτης που θα σηκώσει τη μπάλα από το κέντρο και θα πει «εδώ τελειώνει».

Και εκεί είναι όλη η ιστορία. Ο Ολυμπιακός έχει δημιουργούς, έχει πειθαρχία, έχει φτερά που μπορούν να σκοράρουν. Έχει τον Φουρνιέ που μπορεί να δώσει πόντους με προσωπικές φάσεις και τον Βεζένκοφ που τιμωρεί κάθε μισό λάθος. Αυτό που δεν έχει ακόμη σε σταθερή βάση είναι ο πόιντ γκαρντ που θα γίνει ο πρώτος επιθετικός πόλος με την μπάλα στα χέρια, ειδικά όταν η επίθεση βραχυκυκλώνει.

Στην Ευρωλίγκα τα μεγάλα παιχνίδια σπάνια κερδίζονται μόνο με το σύστημα. Στο τελευταίο πεντάλεπτο όλα γίνονται πιο άγρια. Η άμυνα αλλάζει σε κάθε σκριν, κλείνει το «ζωγραφιστό», κόβει την πρώτη πάσα και σε στέλνει σε plays που τελειώνουν στο τέλος του χρόνου. Εκεί θες έναν γκαρντ τύπου «Τζέιμς». Έναν παίκτη που δημιουργεί πόντους χωρίς βοήθεια, τραβάει δύο πάνω του, παίζει στο mismatch, βάζει τρίποντο από ντρίμπλα και κερδίζει φάουλ όταν η επίθεση πεθαίνει.

Ο Γουόκαπ είναι πολύτιμος αλλά το παιχνίδι του είναι άλλο. Είναι οργανωτής, είναι αμυντικός, είναι ένας παίκτης που προσφέρει ισορροπία. Ο Μόρις ανεβάζει το επίπεδο στην επίθεση σε σχέση με έναν καθαρά αμυντικό γκαρντ, όμως το προφίλ του παραμένει πιο κοντά στη σταθερότητα παρά στο «θα το πάρω πάνω μου». Αυτό είναι που πρέπει να κάνει τον Ολυμπιακό να συνεχίσει να κοιτάει την αγορά. Όχι γιατί κάτι δεν πάει καλά, αλλά γιατί αυτό το ένα κομμάτι καθορίζει τρόπαια.

Ο Τάιρικ Τζόουνς θα βοηθήσει άμεσα, θα μαζέψει ριμπάουντ, θα αναγκάσει άμυνες να κλείσουν. Για να μετατραπεί όμως αυτό σε σταθερό πλεονέκτημα χρειάζεται ο γκαρντ που θα τιμωρεί την αλλαγή και θα σε κάνει να φοβάσαι την μπάλα στην κορυφή. Όταν έρθουν τα ματς που το σκορ κολλά, εκεί θα κριθούν όλα.