Παναθηναϊκός – Μπάσκετ: Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ως θεωρητική λύση αν φύγει ο Αταμάν
Στη συζήτηση για την επόμενη ημέρα του Παναθηναϊκού στον πάγκο, δεν θα μπορούσε να λείπει το όνομα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, έστω κι αν πρόκειται για μια σύνθετη και όχι απλή υπόθεση.
Αν ο Παναθηναϊκός μπει τελικά στη διαδικασία αλλαγής προπονητή, ένα όνομα που αναπόφευκτα θα πέσει στο τραπέζι είναι εκείνο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Όχι απαραίτητα ως άμεση λύση, αλλά ως μια σκέψη που κουβαλά τεράστιο συναισθηματικό και ιστορικό βάρος.
Αγωνιστικά, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τι σημαίνει ο Ζοτς για τον Παναθηναϊκό. Ωστόσο, οι σχέσεις του με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο παραμένουν εδώ και χρόνια τυπικές, χωρίς ουσιαστική επαναπροσέγγιση. Και αυτό δεν είναι τυχαίο.
Δεν μπορεί να ξεχαστεί το ηχητικό που είχε κυκλοφορήσει την περίοδο που ο Ομπράντοβιτς αρνήθηκε να συνεχίσει στον Παναθηναϊκό. Ένα επεισόδιο που άφησε πληγές και, σίγουρα, δεν έχει διαγραφεί από τη μνήμη του ίδιου του Σέρβου τεχνικού. Αλλά αυτά ξεχνιούνται. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.
Επιπρόσθετα, και ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς βρίσκεται πλέον σε διαφορετική φάση. Μετά τον τρόπο που αποχώρησε από την Παρτιζάν, χρειάζεται –αν επιστρέψει σε πάγκο Euroleague– κάτι πιο στρωμένο, ένα καθαρό project με σταθερές βάσεις και όχι μια κατάσταση κρίσης ή μεταβατικό σενάριο. Από την άλλη μεριά, κι ας είναι σε κρίση, καλύτερο project από αυτό του Παναθηναϊκού (παίκτες, budget, γήπεδο, χορηγοί) δεν βρίσκεις εύκολα.
Με άλλα λόγια, δεν μπορεί κανείς να πει με βεβαιότητα αν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα έμπαινε καν στη διαδικασία μιας επιστροφής. Αγωνιστικά θα ταίριαζε. Συναισθηματικά θα προκαλούσε σεισμό. Πρακτικά, όμως, υπάρχουν πολλά εμπόδια.
Ένα είναι βέβαιο: ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα τον υποδεχόταν με ανοιχτές αγκαλιές. Το ερώτημα είναι αν οι συνθήκες –διοικητικές, αγωνιστικές και προσωπικές– μπορούν να ευθυγραμμιστούν, ώστε αυτό το σενάριο να ξεφύγει από τη σφαίρα της νοσταλγίας και να γίνει πραγματικότητα.
Τι είχε δηλώσει ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς πριν λίγο καιρό…