Παναθηναϊκός: Στο Final-4 οφείλει να ελέγξει τα «κενά» διαστήματά του για να μην το πληρώσει

Ο Παναθηναϊκός πήρε την πρόκριση για το Final-4 της Euroleague, μετά το 75-67 επί της Αναντολού Εφές και μπορεί το τέλος στη σειρά των πλέι οφ να ήταν καλό, ωστόσο ενόψει των δύο τελευταίων αγώνων της σεζόν στη διοργάνωση δεν είναι όλα καλά.

Παρότι η ομάδα του Εργκίν Αταμάν προηγήθηκε ακόμη και με 23 πόντους (36-23) δείχνοντας απόλυτα κυρίαρχη στο παρκέ, τελικά λίγο έλειψε να γνωρίσει έναν από τους χειρότερους αποκλεισμούς της ιστορίας του. Γιατί δεν φαινόταν με τίποτα οτι αυτό το παιχνίδι μπορεί να γίνει ντέρμπι.

Θα πει κάποιος δεν θα αντιδράσει κάποια στιγμή η ομάδα που χάνει; Επίσης μπορεί η ομάδα που κερδίζει να παίζει στο φουλ επί 40 λεπτά; Αν είναι έτσι η διαφορά θα φτάσει στους… 60 πόντους. Ναι ισχύουν όλα αυτά, αλλά μέχρι έναν βαθμό.

Να επιτρέψεις στην Εφές να μειώσει αλλά μέχρι ένα σημείο. Όταν η διαφορά πάει να πέσει κάτω από τους 12-13 πρέπει να «χτυπάει συναγερμός» και να βγαίνει δυναμική αντίδραση.

Ο Παναθηναϊκός έχει πάθει αρκετά τέτοια μπλακ-άουτ μέσα στη σεζόν και παιχνίδια που έδειχνε οτι τα ήλεγχε σχεδόν απόλυτα, τελικά είτε τα έκανε ντέρμπι. Τα περισσότερα τα κέρδισε λόγω μεγάλης διαφοράς μπάτζετ και βάθους ρόστερ σε σχέση με τους αντιπάλους του.

Σε ένα final-4 αυτό μπορεί να κοστίσει. Γιατί δεν θα υπάρχει άλλο παιχνίδι να διορθώσεις μια τέτοια κατάσταση. Η πίεση θα είναι πολύ μεγαλύτερη είτε στον ημιτελικό, είτε στον τελικό και οι αντίπαλοι οι ικανότεροι της σεζόν και πιο φορμαρισμένοι τη δεδομένη στιγμή.

Παναθηναϊκός: Στο Final-4 θα πρέπει να ελέγξει τα «κενά» διαστήματά του

Κι αν η Φενέρμπαχτσε δεν διαθέτει και το πιο γεμάτο ρόστερ, Ολυμπιακός και Μονακό (που αναμετρώνται στο άλλο ζευγάρι) είναι υπερπλήρεις ομάδες.

Ένα ελαφρυντικό που μπορεί να επικαλεστεί ο Παναθηναϊκός είναι η μεγάλη απώλεια του Ματίας Λεσόρ. Ο Γάλλος σέντερ ήταν ένα «αμυντικό τείχος», αλλά και ικανότητος στο να σκοράρει μέσα στη ρακέτα, να παίρνει επιθετικά ριμπάουντ και να φθείρει τον αντίπαλο με φάουλ.

Είναι εμφανές οτι ένας λόγος για αυτά τα κενά διαστήματα στην απόδοση του τριφυλλιού, αποτελεί το κενό μέσα στη ρακέτα που εκμεταλλεύονται οι αντίπαλες ομάδες. Ο Γκέιμπριελ είναι μαχητικός και ο Γιουρτσεβέν που επέστρεψε από τραυματισμό δίνουν λύσεις όμως…έναν Λεσόρ μαζί δεν κάνουν.

Επιπλέον, ο Αταμάν επιτρέποντας στον Κέντρικ Ναν να κάνει κατάχρηση προσπαθειών ακόμη κι όταν ο Αμερικανός είναι πολύ άστοχος, «εγκλωβίζει» τον Παναθηναϊκό επιθετικά και τον κάνει μονόπλευρο. Κάπως έτσι εξηγούνται αυτά τα μπλακ άουτ που κάνουν «τελειωμένα» ματς υπέρ του τριφυλλιού να ξαναπαίρνουν ζωή και να γίνονται ντέρμπι.

Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα ματς έχουν αίσιο φινάλε για το τριφύλλι. Στο Final-4 ωστόσο μπορεί να χρειάζεται κάποια καλύτερη διαχείριση από τον Αταμάν και πιο «καθαρό μυαλό» από τους παίκτες του ώστε να έρθουν τα επιθυμητά αποτελέσματα σε ημιτελικό και τελικό.