Άγιο Πνεύμα – Το Πνεύμα της αληθείας: Όπου λήθη, εκεί και θάνατος – Όπου Αλήθεια, εκεί και αιωνιότητα

Το Πνεύμα της αληθείας. Αυτός είναι ένας από τους χαρακτηρισμούς του Αγίου Πνεύματος που αναφέρεται στην υπέροχη προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε…».

Είναι η ίδια προσευχή που η ελληνική Πολιτεία επίτρεψε να βεβηλωθεί στην Εθνική Πινακοθήκη με ένα κατάπτυστο ερωτικό βίντεο που τη χρησιμοποιούσε ως «καλλιτεχνική» υπόκρουση.

Αποστρέφοντας το βλέμμα μας από αυτό το ρυπαρό σύστημα κακοήθειας και ψεύδους που χολεριάζει την πατρίδα μας, η ορθόδοξη διδασκαλία μας φωνάζει ότι η αλήθεια είναι πρόσωπο. Δεν είναι κάτι αφηρημένο, υποκειμενικό ή ηθικιστικό. Δεν είναι ζήτημα αντίληψης του καθενός. Δεν είναι προσωπική ανακάλυψη. Είναι θεϊκή αποκάλυψη. Η αλήθεια διακρίνεται, ζυγίζεται και ορίζεται μόνο σε σχέση με τον Τριαδικό Θεό. Όπως η κίνηση των πλανητών καθορίζεται σε συνάρτηση με τον ήλιο.

Ο πνευματοφόρος χριστιανός παύει οριστικά να αναζητά την αλήθεια με το νου. Τη βιώνει με τη μυστηριακή ζωή του. Καταδύεται στα βάθη της όσο πολλαπλασιάζεται η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Οι «αλήθειες» που εκπορεύονται από το μυαλό του ανθρώπου είναι σαν να μαζεύουμε κάλπικες δεκάρες για θησαυρό. Ο καθένας κατασκευάζει την «αλήθεια» του κατά πώς τον βολεύει. Σκαρφίζεται τη δική του κοσμοθεωρία σαν ρούχο που ράβει στα μέτρα του για να ντύσει την εσωτερική γύμνια του.

Σε μια εποχή που τα πάντα αμφισβητούνται, τα πάντα καταρρίπτονται και τα πάντα σε προδίδουν, οι υποκειμενικές μας «αλήθειες» μοιάζουν σαν ξερά φύλλα που τα σαρώνει ο άνεμος. Από την άλλη, η αλήθεια του Αγίου Πνεύματος στέκεται σαν όρος ακλόνητο που στηρίζει γη και ουρανό. Η αλήθεια του Αγίου Πνεύματος είναι τέλεια και απόλυτη. Δεν μεταβάλλεται. Δεν έχει ανάγκη ολοκλήρωσης και νοητικών ερμηνειών. Δεν προσαρμόζεται στους αιώνες αλλά οι αιώνες προσαρμόζονται σε εκείνη. Δεν σε προδίδει ποτέ. Δεν αφήνει ποτέ το ερώτημά σου αναπάντητο. Δεν καθαρίζει μόνο τον νου, αλλά πρώτα καθαρίζει την καρδιά.

Ο Παράκλητος εστάλη στον κόσμο να μας παρηγορεί ως τη συντέλεια του κόσμου. Όπως ακριβώς και η Αλήθεια είναι προορισμένη να μας παρηγορεί. Η μία και μοναδική αλήθεια, εκείνη του Θεού, είναι φτιαγμένη για να ευαγγελίζεται τη λύτρωση. Αν ο λόγος μας δεν παρηγορεί, τότε δεν είναι λόγος αληθείας. Δεν είναι καρπός Πνεύματος Αγίου. Δεν φωτίζει, αλλά σκοτίζει. Δεν αναπαύει, αλλά συγχύζει και ταράζει.

Η αλήθεια του Αγίου Πνεύματος είναι διακριτική στο μεγαλείο της και μεγαλειώδης στη διάκρισή της. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, δεν επιβάλλεται σε κανέναν, αλλά πνέει όπου θέλει και κερδίζει καλόπιστες ψυχές με χιλιάδες ανεξιχνίαστους τρόπους.

Το Πνεύμα της αληθείας είναι το Πνεύμα της μη λήθης. Όπου λήθη, εκεί και φθαρτή ύλη, εκεί και τέλος, εκεί και θάνατος. Όπου αλήθεια, εκεί αφθαρσία και αιωνιότητα. Αν η αλήθεια μας δεν ευωδιάζει αιωνιότητα, τότε δεν είναι αλήθεια. Είναι λόγος πεπερασμένος που υπόκειται στη φθορά και τη σήψη. Και αν έχεις κάποια σπουδαία ιδέα, κάποιος άλλος την είχε πριν από εσένα. Και αν νομίζεις ανακάλυψες κάποιο φοβερό νόημα, κάποιος άλλος το υπέθεσε πρωτύτερα. Και όλοι οι «πρωτοπόροι» της οίησης έλαβαν 2 μέτρα γης και η «αλήθεια» τους καταχωνιάστηκε μαζί τους στον λάκκο.

Η Αλήθεια του Αγίου πνεύματος δεν γνωρίζει φραγμούς διανόησης. Θα μεγαλουργήσει το ίδιο σε έναν αγράμματο όπως και σε έναν μορφωμένο. Ο Θεός θα βρει τον μοναδικό τρόπο Του να «μιλήσει» μέσα από κάθε χαρακτήρα. Κάθε νοημοσύνη. Κάθε κοινωνικό στρώμα. Οι Απόστολοι ήταν ταπεινοί ψαράδες και οι πύρινες γλώσσες του Αγίου Πνεύματος τους μετέτρεψαν σε φωστήρες της οικουμένης.

Το Άγιο Πνεύμα χθες και σήμερα και εις τον αιώνα μαρτυρά και ομολογεί την Αλήθεια. Αν η δική μας αλήθεια δεν έχει πνεύμα ομολογίας, αν δεν εναντιώνεται στην κοσμική λήθη, αν δεν συγκρούεται με τις αρχές και τις εξουσίες του σκότους, αν δε μας κοστίζει σταυρό ή ακόμα και μαρτύριο, τότε δεν είναι αλήθεια. «Μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω» κραυγάζει το Πνεύμα το Άγιο, μέσα από το πύρινο στόμα του Αποστόλου Παύλου.

Τέλος, η Αλήθεια του Αγίου Πνεύματος είναι παθοκτόνος. Αν η δική μας αλήθεια δεν κατασβήνει – πρώτα απ’ όλα – τα δικά μας πάθη, και αν δεν βοηθάει και τους άλλους να τα καταπολεμούν, τότε δεν έχουμε το πνεύμα του Παρακλήτου. Απλά παπαγαλίζουμε ηθικολογίες και ο λόγος μας είναι σαν τον σπόρο που πέφτει στα αγκάθια της ψυχής μας και χάνεται χωρίς να βλαστήσει.

Περισσότερο από ποτέ, στην εποχή μας είναι ανάγκη να βάλουμε πυξίδα στη ζωή μας το Πνεύμα αληθείας. Σε αυτόν τον καιρό που βασιλεύει παντού το πνεύμα πλάνης. Οι πνευματικοί νόμοι δεν έχουν μεσοβέζικες οδούς. Ή το ένα πνεύμα θα μας φωτίσει ή το άλλο θα μας καταπιεί. Η επιλογή είναι δική μας…