Δημογραφικό SOS: Κύριε Ίλον Μασκ δεν θα μας πεις εσύ αν αυτοκτονούμε ως Ελλάδα – Το κάνουμε και χωρίς υποδείξεις

Μεγάλο ντόρο προκάλεσε στα εγχώρια μέσα, η ανάρτηση του μεγιστάνα Ίλον Μασκ που ανέφερε το προφανές για τον δημογραφικό θάνατο της χώρας μας, σημειώνοντας ότι «η Ελλάδα είναι μία από τις δεκάδες χώρες που βιώνουν πληθυσμιακή κατάρρευση λόγω των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων». Και όχι μόνο αυτό, αλλά αναφέρεται ότι η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που θα καταρρεύσει από τους υπερβάλλοντες θανάτους και τους τραγικούς δείκτες γονιμότητας.

Τα συστημικά site έβγαλαν ως αντίδραση μια μάλλον… θιγμένη συμπεριφορά, αντιτείνοντας ότι ναι μεν ισχύουν τα όσα λέει ο Μασκ, αλλά το link που χρησιμοποίησε είναι από ένα site «συνωμοσιολόγων», «ψεκασμένων» και «ρωσόφιλων». Πρόκειται για το κλασσικό κουστουμάκι που φοριέται σε όποιον φέρει αντισυστημικό αφήγημα, ακόμα και αν είναι ένα τεράστιο γρανάζι του συστήματος, όπως είναι ο Ίλον Μασκ.

Φαίνεται ότι δούλεψε ξανά η επικοινωνιακή «μονταζιέρα» του Μαξίμου που δεν θέλει να ξυπνούν οι Έλληνες από τη δημογραφική «νιρβάνα» τους, παραμονές των ευρωεκλογών. Και έτσι σύσσωμη η μιντιοκρατία ύψωσε φωνή διαμαρτυρίας στον ενοχλητικό (για τώρα) μεγιστάνα, σαν να του έλεγε: «δεν θα μας πεις εσύ κύριε Ίλον Μασκ πώς θα καταστρέψουμε τη χώρα μας – την καταστρέφουμε μια χαρά και χωρίς υποδείξεις».

Για άλλη μια φορά βέβαια, χάθηκε η ουσία του θέματος. Το ότι δηλαδή φτάσαμε να είμαστε μια από τις πιο άγονες κοινωνίες στην ανθρωπιστική έρημο της Ευρώπης. Σε μια ήπειρο που πλέον θα λέγεται Γηραιά, όχι λόγω ιστορίας (αφού και αυτή την απαρνείται), αλλά λόγω ηλικιακού μέσου όρου των ευρωπαίων. Και το πιο γέρικο κορμί είναι αυτό της βασανισμένης Ελλάδας (τρίτη πιο γερασμένη χώρα στην ΕΕ μετά από Πορτογαλία και Ισπανία), που η κυβέρνηση έχει παραδώσει ολοκληρωτικά στις ορέξεις των διάφορων «μνηστήρων» της.

Είναι τέτοια η μαζική αποβλάκωση που έχει καταφέρει το εγχώριο σύστημα, που ένα εθνικό ζήτημα το οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται καθημερινά στη δημόσια συζήτηση, χρειάζεται να το «μπεγλερίσει» στο διαδικτυακό καφενείο του ο Ίλον Μασκ για να προκαλέσει ντόρο. Και λέγοντας για ντόρο, εννοούμε ότι θα ασχοληθεί ο κόσμος για 1-2 μέρες καταθέτοντας ο καθένας την «αποψάρα» του και μετά η ημιβυθισμένη βαρκούλα μας θα βάλει ξανά πλώρη για τα πελάγη της αδιαφορίας.

Η «περίεργη» αυτοκτονική χώρα που λέγεται Ελλάδα

Κρίμα που δεν ενημέρωσαν τον Ίλον Μασκ ότι εδώ πέρα είμαστε… σοβαρό κράτος και έχουμε υπουργείο Οικογένειας που απεφάνθη ότι η μητρότητα κάνει κακό στην καριέρα. Τι να μας πει και η ψυχοσωματική ολοκλήρωση της γυναίκας, όταν έχουμε Instagram, TikTok, OnlyFans και επιδοματικό Gov.gr για τις δύσκολες ώρες;

Ζούμε σε μια χώρα που προσφάτως ανακαλύψαμε ότι η βία γίνεται «έμφυλη», αλλά η ευθύνη για τη νέα ζωή αντιμετωπίζεται πλέον ως «άφυλη».

Ζούμε σε μια χώρα που δικαιωματιστικές «περσόνες» κήρυξαν πόλεμο στην αγορά για τα βρεφικά ρούχα που προσδίδουν βιολογικό φύλο (μπλε για το αγοράκι – ροζ για το κοριτσάκι κλπ), αλλά δεν τους καίγεται καρφάκι αν αυτό το μωρό ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, αν το σπίτι που μένει θα εκπλειστηριαστεί, αν θα μεγαλώσει σε μια κοινωνία χωρίς ελευθερία σκέψης και έκφρασης, χωρίς ιδιωτικότητα, χωρίς κοινωνική πρόνοια, χωρίς ισότιμες ευκαιρίες, χωρίς δικαιοσύνη.

Δεν δίνουν δεκάρα αν οι νέες γενιές μεγαλώνουν «βομβαρδισμένες» από μια woke κουλτούρα που έχει μετατρέψει τη νεολαία σε θηρία που αλληλοσπαράσσονται για να καταβροχθίζουν ψευτοδικαιώματα.

Οι δικαιωματιστές απαιτούν να προσκυνήσεις τον αυτοπροσδιορισμό του κάθε περουκοφόρου που δηλώνει «γυναίκα», αλλά την ανεξίτηλη βιολογική σφραγίδα που βάζει η ίδια η φύση στο βρέφος, τη θεωρούνε «στερεότυπο» που πρέπει να εκλείψει από τη βρεφική ηλικία. Θέλουν να δημιουργήσουν σύγχυση και ψυχολογικά αδιέξοδα στα παιδιά από τα γεννοφάσκια τους.

Ζούμε σε μια χώρα που το μέλλον της νέας Ελλάδας συνθλίβεται στις συμπληγάδες πέτρες του ΛΟΑΤΚΙσμου και του νεοφεμινισμού, τα δύο κοινωνικά οχήματα που τορπιλίζουν τη βιολογία, την οικογένεια, τη γονεϊκότητα, τη διαφυλική ισορροπία και τον φυσικό ερωτισμό.

Ζούμε σε μια χώρα που δίνεται υπουργική ντιρεκτίβα στα ξενοδοχεία να στήσουν το «λάβαρο» του ουράνιου τόξου και να μιλάνε με το σεις και με το σας στους εκπροσώπους του ροζ ολοκληρωτισμού, αλλά η νεαρή μητέρα αγκομαχάει «με την κοιλιά στο στόμα» για 700 ευρώ και δεν καταφέρνει να πάει ούτε μέχρι τη Λούτσα, ζει σε αβάσταχτο ενοίκιο και πληρώνει 30 ευρώ το βρεφικό γάλα και 50 ευρώ τις πάνες του μήνα.

Ζούμε στη χώρα όπου επιβάλλεται το «διαστημικό» πρόστιμο πέρα από κάθε σωφρονιστική λογική, των 120.000 ευρώ για 4 κουταβάκια που κατέληξαν ζωντανά στα σκουπίδια (30.000 η… μουσούδα), αλλά δεν υπάρχει καμία συνέπεια για 300.000 έμβρυα που δολοφονούνται ετησίως και καταλήγουν επίσης στα σκουπίδια.

Ζούμε σε μια χώρα που για τα εγκλήματα που εξυπηρετούν τη woke ατζέντα εφευρίσκουμε βαρύγδουπους όρους (βλέπε «γυναικοκτονία»), αλλά για τα εγκλήματα που δεν την εξυπηρετούν χρησιμοποιούμε όσο πιο «light» αοριστολογίες μπορούμε, για να μην ξυπνήσει από το λήθαργο καμιά συνείδηση (βλέπε «διακοπή κύησης»).

Ζούμε σε μια χώρα όπου η μητρότητα και η πατρότητα θεωρούνται καταπίεση, η οικογένεια θεωρείται «brandname» που μοιράζει το κράτος, η γέννα θεωρείται πάρεργο της καριέρας, η γυναίκα υποκαθίσταται από «θηλυκότητες», ο άντρας είναι «πατριαρχικός» κατηγορούμενος μέχρι αποδείξεως του εναντίου, η μήτρα γίνεται κοινόχρηστο σούπερ μάρκετ για τους κατέχοντες και η ευλογημένη πολυτεκνία παρουσιάζεται ως βιολογικός «μαζοχισμός».

Και ζούμε σε μια χώρα που ολοένα και βαθαίνει το χάσμα μεταξύ γονιού και παιδιού λόγω εγκατάλειψης αξιών από τους πρώτους. Και την ανατροφή του παιδιού την αναλαμβάνει το τάμπλετ, η τηλεόραση και η ψηφιακή βιομηχανία του Πιερρακάκη.

Κανείς δεν λέει το προφανές: η υπογεννητικότητα της Δύσης αφορά χριστιανικές χώρες που βουλιάζουν στην αθεΐα και ως κοινωνικό φαινόμενο συμπορεύεται με τη μεγιστοποίηση της απιστίας στις κοινωνίες. Αυτή είναι η πρωταρχική ρίζα του κακού και όλα τα άλλα είναι παραφυάδες της. Όσο η Δύση εγκαταλείπει τον Θεό, τόσο εγκαταλείπει τη ζωή. Όχι μόνο την αιώνια, αλλά και την επίγεια. Είμαστε παγιδευμένοι σε ένα σπιράλ θανάτου που το μόνο που μπορεί να μας βγάλει από εκεί είναι η μετάνοια και η επιστροφή στις χριστοκεντρικές αξίες ζωής. Γιατί μόνο αυτά μπορούν να κρατήσουν στην τροχεία της ζωής των άνθρωπο, τόσο για τον πρόσκαιρο όσο και για τον επουράνιο προορισμό του.