Στην Ολλανδία προειδοποιούν τον κόσμο να φυλά μετρητά και στην Ελλάδα η κυβέρνηση ζει στην ψηφιακή «κοσμάρα» της

Σε μια εποχή που στην καταρρέουσα οικονομία της Ελλάδας η χρησιμοποίηση μετρητών αποτρέπεται όλο και περισσότερο, σε προηγμένες οικονομικά χώρες όπως είναι η Ολλανδία, προτρέπουν τους πολίτες να εμπιστευτούν την ασφάλεια των μετρητών για τις ώρες ανάγκης.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ολλανδίας σύστησε στα νοικοκυριά της χώρας να φυλάξουν μετρητά στο σπίτι τους, ώστε να μπορούν να καλύψουν βασικές ανάγκες σε περίπτωση που η χώρα δεχτεί κυβερνοεπίθεση ή άλλη κρίση που θα προκαλέσει την κατάρρευση του ψηφιακού συστήματος πληρωμών.

Ως μίνιμουμ ποσό μετρητών που συστήνεται να έχει στην άκρη ο κάθε πολίτης, είναι 70 ευρώ για κάθε ενήλικα και 30 ευρώ για κάθε παιδί. Χρήματα που θα χρησιμεύσουν για τα βασικά της επιβίωσης, όπως τρόφιμα, νερό, φάρμακα και καύσιμα.

Αυτή είναι η εθνική στάση ενός σοβαρού φορέα που προνοεί για την ασφάλεια των πολιτών. Στη χαρωπή «Disneyland» που λέγεται Ελλάδα, ο Στουρνάρας (διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος) ασχολείται με πιο «σημαντικά» θέματα όπως το να σιγοντάρει την κυβέρνηση, δηλώνοντας φερ’ ειπείν ότι οι Έλληνες πρέπει να ξεχάσουν τον 13ο και 14ο μισθό γιατί «δεν βγαίνει». Τα αρμόδια υπουργεία περιγράφουν μια «καταπληκτική ποιότητα» οικονομίας. Ο πρωθυπουργός μοιράζει συγχαρητήρια στον εαυτό του και συλλέγει βραβεία για τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας, την ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται στη χειρότερη κατάσταση της τελευταίας εικοσιπενταετίας.

Όλα καλά κι όλα ωραία στη χώρα μας, και η ψηφιοποίηση προχωρά με γοργούς ρυθμούς, ενώ ολόκληρη η Ευρώπη στροβιλίζεται στη δίνη των δασμών και μιας επερχόμενης τραπεζικής κρίσης που μοιάζει αναπόφευκτη. Σχέδιο επιβίωσης των νοικοκυριών, κανένα. Σύσταση για να παρθούν κάποια προληπτικά μέτρα, πουθενά.

Αντ’ αυτού έχουμε την απόφαση των ελληνικών τραπεζών να εθίσουν ακόμα περισσότερο τους Έλληνες στις ψηφιακές ανέπαφες συναλλαγές, καταργώντας σταδιακά από τα (ήδη λιγοστά) ATM τη χρήση καρτών και εγκαθιστώντας σαρωτές που διαβάζουν το ψηφιακό πορτοφόλι του κινητού.

Και πέρα από το κλασσικό «pin» που επιτρέπει στον πολίτη να ξεκλειδώσει τον λογαριασμό του, οι τράπεζες εξετάζουν να μπει σύστημα αναγνώρισης προσώπου ή δαχτυλικό αποτύπωμα, αποσπώντας με το έτσι θέλω τα βιομετρικά μας δεδομένα. Κάτι που φανερώνει ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ήδη ξεκινά τη διαδικασία να συντονιστεί με τις νέες ηλεκτρονικές ταυτότητες που κι εκείνες διαθέτουν τα συγκεκριμένα βιομετρικά στοιχεία (ψηφιακή φωτογραφία και ψηφιακό αποτύπωμα). Άλλη μια ισχυρή ένδειξη ότι οι νέες ταυτότητες δεν προορίζονται μόνο για μέσο ταυτοποίησης, αλλά και για μέσο συναλλαγής, αλλά και άσκησης κάθε δικαιώματος.

Του «ξέφυγε» άλλωστε και του ίδιου του υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου, όταν είπε τις προάλλες στην ΕΡΤ για τον προσωπικό αριθμό ότι: «ο σκοπός είναι σε οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία ή και τράπεζα, όλη πλέον η ψηφιακή και φυσική ζωή μας θα πρέπει να είναι πολύ πιο απλή λέγοντας ‘’γεια σας, Δημήτρης Παπαστεργίου με προσωπικό αριθμό τάδε’’. Ο σκοπός είναι ο προσωπικός αριθμός να έρθει και σιγά σιγά να αλλάξουν τα πράγματα στη δημόσια διοίκηση και στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να καλύψει όλους τους άλλους τομεακούς αριθμούς».

Αυτή λοιπόν είναι η φούρια της ελληνικής κυβέρνησης σε μια περίοδο που οι ευρωπαϊκές οικονομίες κρέμονται από μια κλωστή. Το να μας κάνει νούμερα όσο το δυνατόν γρηγορότερα, για να μας καταχωρήσει στο νεοταξικό σύστημα επιτήρησης και να μας αλυσοδέσει τα δικαιώματα σε έναν ψηφιακό φάκελο.

Στην Ελλάδα δεν υφίσταται ούτε ίχνος μέριμνας για το απευκταίο σενάριο μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά αντιθέτως κυριαρχεί η αστραφτερή ψηφιοποίηση της φτώχειας μας, η φιγούρα των «e -wallets», η δαιμονοποίηση των μετρητών και η ηλεκτρονική γη της επαγγελίας που μας υπόσχεται ο Παπαστεργίου. Μια ολόκληρη κοινωνία πορεύεται στον «αυτόματο». Πολίτες ανενημέρωτοι για τις προκλήσεις, απροετοίμαστοι για τις επερχόμενες κρίσεις, παραπλανημένοι για την ψηφιακή παγίδα όπου ετοιμάζονται να πέσουν, προδομένοι από όλους τους αρμόδιους που υποτίθεται ότι φροντίζουν για το καλό μας.

Χαμένοι στο «matrix» μιας απατηλής πραγματικότητας, οι πολίτες εγκαταλείπουν τη τεράστια δικαιωματική δύναμη των μετρητών για να την ανταλλάξουν με (ψηφιακό) αέρα κοπανιστό. Και έτσι να γίνουν νούμερα που κατέχουν νούμερα, ανύπαρκτες προσωπικότητες με ανύπαρκτο χρήμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξαερωθεί με το πρώτο «φύσημα» μιας κρίσης ή με την πρώτη κυβερνητική απόφαση που θα κατατάσσει σε μαύρες λίστες τους ανυπάκουους «αριθμούς».

Αφού το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν μεριμνά για τη διάσωση των νοικοκυριών σε μια έκτακτη ανάγκη αλλά μας εγκλωβίζει βίαια σε μεγαλύτερα αδιέξοδα, εναπόκειται πλέον στον κάθε πολίτη ξεχωριστά να ενημερωθεί, να οργανωθεί και να προνοήσει για κάθε σενάριο της επόμενης μέρας. Δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο όπου για να ακούσεις ένα προνοητικό μέτρο στην Ελλάδα, πρέπει να σου έρθει από την… Ολλανδία.