Η… κατά Ιωάννη Εθνική Ελλάδας ποδοσφαίρου

Υστερα από 4,5 μήνες και έξι ματς, ο Ιωάννης (Τζον) Φαν’τ Σχιπ έχει κερδίσει το δικαίωμα να πάει μέχρι τέρμα ό,τι οραματίζεται για την Εθνική του…

Ράικαρντ, Γκουαρντιόλα, Βαλβέρδε, Οσκαρ Γκαρσία, Ρόναλντ Κούμαν, Μπακέρο, Μπιλντ, Φερέρ, Χάτζι, Λάουντρουπ, Προσινέτσκι, Φαν Μπάστεν. Προπονητές όλοι. Φρανκ Αρνεσεν. Τσίκι Μπεκιριστάιν. Αντονι Θουμπιθαρέτα. Τεχνικοί διευθυντές όλοι. Μετρημένοι. Υπάρχουν – κυριολεκτικά – δεκάδες. Κοινό τους; Όλοι τους, σε κάποια στιγμή της καριέρας του, άκουσαν τον (προπονητικό) λόγο του Γιόχαν Κρόιφ. Και έκτοτε, αφού κρέμασαν τα εξάταπα, τον μετέτρεψαν σε δικό τους Ευαγγέλιο, προκειμένου να συνεχίσουν στους πάγκους την σταδιοδρομία τους.

Δεν αρκεί βέβαια η μαθητεία δίπλα στον «Ιπτάμενο Ολλανδό» για να πιστοποιήσει προπονητική επάρκεια. Πάντα, για κάθε τεχνικό, τα αποτελέσματα, οι τίτλοι, η δουλειά και η ζήτηση είναι αυτή που καθορίζει την αξία. Και η αλήθεια είναι πως ο Τζον Φαν’τ Σιπ δεν έχει τίποτα από δαύτα. Ως παίκτης, ναι, κέρδισε τίτλους με Αγιαξ και «οράνιε». Ξεκινώντας, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, με τη φανέλα του «Αίαντα», έχοντας πλάι του τον Κρόιφ, στην επιστροφή του στο Αμστερνταμ. Από τότε χρονολογείται η σχέση των δύο.

Βλαχοδήμος – Φαν’τ Σχιπ: Περασμένα ξεχασμένα… 

Αυτή τον έκανε προπονητή, αυτή τον έφερε στα τσικό της ομάδας με την οποία συνδύασε την καριέρα του, αυτή τον έφερε βοηθό του – κολλητού του – Φαν Μπάστεν στους «οράνιε» (στη χειρότερη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας τους…), αυτή τον έφερε ως σύμβουλο (στο πλευρό του Κρόιφ) στο Μεξικό και την Τσίβας για λίγους μήνες, αυτή τον έστειλε, με συστάσεις, στη Μελβούρνη προκειμένου να φτιάξει εκεί μια ομάδα που άνηκε στο ποδοσφαιρικό χαρτοφυλάκιο των ιδιοκτητών της Μάντσεστερ Σίτι. Ένας χρόνος στην Τσβόλε η τελευταία του δουλειά, επαναπατριζόμενος μόνο και μόνο για να βρίσκεται στο πλευρό του πατέρα του στις τελευταίες μέρες της ζωής του. That’s all.

Τα παραπάνω σημειώνονταν, ανήμερα της επισημοποίησης, κατακαλόκαιρο, της πρόσληψης του 56χρονου τεχνικού ως εκλέκτορα της Εθνικής. Κακά τα ψέματα, τέσσερις και κάτι μήνες αργότερα, κανείς δεν περίμενε πως η λάμψη που δεν περίσσευε στο προπονητικό βιογραφικό του Ολλανδού θ’ αναδείκνυε ξανά αυτήν της γαλανόλευκης. Χρειάστηκαν έξι ματς, με τα δύο πρώτα του Σεπτεμβρίου… να μην μετράνε, αφού ο Ολλανδός πήγε με την πεπατημένη, με ό,τι βρήκε, προτού αρχίσει να βάζει τις δικές του πινελιές. Δεν έκανε τίποτα που δεν είχε περιγράψει σε προηγούμενες συνεντεύξεις του.

Τζον Φαν’τ Σχιπ επί παντός…

• Δεν είμαι κοντά στους παίκτες, αλλά είμαι προσιτός. Ξέρουν πως αν τους προβληματίζει κάτι, μπορούν να μου μιλήσουν.

Διάφορα και διάφοροι, στην ομάδα, μπορούν να το επιβεβαιώσουν. Από τον τρόπο που χειρίστηκε (μικρά) πειθαρχικά παραπτώματα, μέχρι και τον τρόπο που διαχειρίστηκε τις «ιερές αγελάδες» της προηγούμενης του κατάστασης.

• Λατρεύω το παραγωγικό ποδόσφαιρο. Το ελκυστικό για τον θεατή και το διασκεδαστικό για τους παίκτες. Η βάση του, είναι το 4-3-3. Φυσικά, προσαρμόζεται ανάλογα με την τακτική και τον αντίπαλο.

Η εικόνα της ομάδας στην Ιταλία, αλλά κυρίως με Βοσνία και Αρμενία, επιβεβαίωση ως προς το «παραγωγικό, διασκεδαστικό και ελκυστικό» ποδόσφαιρο. Το 4-3-3, απαρέγκλιτο, με διάφορες παραλλαγές και… καινοτομίες (Μπακασέτας ψευτοεννιάρι, Κουλούρης εξτρέμ στη Ρώμη).

• Μπορείς να έχεις τις καλύτερες μονάδες, αλλά αυτό που είναι το σημαντικότερο είναι να βρεις αυτούς που μπορούν να παίξουν καλύτερα, να συνεργαστούν αρμονικότερα, να συνυπάρξουν αποτελεσματικότερα. Γι’ αυτό, η θέση ενός ποδοσφαιριστή δεν συνιστά δόγμα. Αν πιστεύω πως μπορεί να αποδώσει αλλού, σε διαφορετικό ρόλο, καλύτερα, θα το κάνω, δίνοντας φυσικά τον απαιτούμενο χρόνο στον ποδοσφαιριστή, πρώτα για να πειστεί πως είναι για το συμφέρον του και στη συνέχεια για να προσαρμοστεί.

Η χρησιμοποίηση του Σταφυλίδη σε ρόλο στόπερ, χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ως προς την καλύτερη συνεργασία; Μόνο και μόνο η ανανέωση που ήδη ουσιαστικά… καθιερώθηκε, το «κόψιμο» (πρόσκαιρο μεν, αλλά πρακτικά μόνιμο…) των Μανωλά, Σωκράτη, Μήτρογλου, Σάμαρη και Τοροσίδη, η αναζήτηση παντού για ελληνικά ποδοσφαιρικά «προϊόντα» που μπορούν να υπηρετήσουν το νέο πλάνο, ενδεικτικά του τι ψάχνει ο Φαν’τ Σχιπ, επαναλαμβάνοντας συνεχώς πως αυτό που θέλει είναι μια ομάδα ανταγωνιστική και (κυρίως) δική του στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022.

Στην πράξη δικαιώνεται

Στη θεωρία,  το λένε και οι ίδιοι άλλωστε, οι Ολλανδοί είναι μάστορες. Η αλήθεια όμως είναι πως η Εθνική, τα τελευταία χρόνια, δεν πάσχει από θεωρίες και πλάνα. Από πράξη, αποτέλεσμα, συνέπεια και σταθερότητα πάσχει. Αν τα βρει με τον Φαν’τ Σχιπ, πολύ πρώιμο για να προβλεφθεί. Το γεγονός όμως ότι ο Ολλανδός κατάφερε μέσα από τ’ αποκαΐδια μιας καταστροφικής περιόδου, να εμφανίσει μια ομάδα που περιμένεις να δεις, μια ομάδα που προσπαθεί να παίξει σύγχρονο ποδόσφαιρο, του δίνει την πίστωση χρόνου να συνεχίσει με τον τρόπο του. Στο τέλος τέλος, ήδη το κέρδισε αυτό το δικαίωμα…

Κάντε follow στο Sportime

Κάντε like στην σελίδα του Sportime στο Facebook

Ακολουθήστε το Sportime στο Instagram