Όλαφ Ρέμπε: Παραστάσεις που ξεχειλίζουν!

Κακά τα ψέματα. Τα βιογραφικά, οι εντυπωσιακές συστάσεις, τα γεμάτα CV δεν λείπουν επί εποχής Σαββίδη από το επιτελικό οργανόγραμμα του ΠΑΟΚ. Ευτυχώς ή δυστυχώς, αλλά αυταπόδεικτα – και όχι μόνο από την περίπτωση του «δικεφάλου» – όλα τούτα δεν εγγυώνται επιτυχιών.

Τουλάχιστον σε επίπεδο διαχείρισης μιας ομάδας, όπως επιβάλλει ο ρόλος ενός τεχνικού διευθυντή. Διαφορετικά, ο υπεύθυνος της νεόπλουτης και γεμάτης ρουβλοδολλαρίων, Τζέρμαν Τσιστιάκοβ θα ήταν ακόμη στο πόστο του, εξυπηρετώντας τα κανάλια και τις επικοινωνίες των απανταχού Ρώσων πολυεκατομμυριούχων.

Διαφορετικά, αυτός που ανακάλυψε τον Ρονάλντο (ένας είναι…), αυτός που έπεισε τον Ρομάν Αμπράμοβιτς να του διαχειριστεί το τμήμα scouting της Τσέλσι και διαφέντευσε κοτζάμ Τότεναμ, ο Φρανκ Αρνεσεν, θα ήταν ακόμη στο πόστο του, ολοένα και διευρύνοντας το προσωπικό του δίκτυο ανά τον πλανήτη και αναζητώντας τα επόμενα «φαινόμενα» για τον «δικέφαλο».

Διαφορετικά, ο απόλυτα τεχνοκράτης, μύστης των έξυπνων deals και… επιβίωσης, αλλά και ανάδειξης και οικονομικής ευημερίας σε clubs που δεν είχαν ποτέ στάτους ευμάρειας, ο Μάριο Μπράνκο δεν θα είχε αποχωρήσει.

Ετσι λοιπόν, δεν θα μπω στη διαδικασία, ακόμη και αν δεν γνώριζα, να κρίνω τον Όλαφ Ρέμπε, το νέο αφεντικό του ποδοσφαιρικού τμήματος του ΠΑΟΚ. Ανακοινώθηκε και σπίσημα από τον ΠΑΟΚ ως νέος τεχνικός διευθυντής της ομάδας. Κρίνοντας απλώς και μόνο από το ποιοι έχουν θητεύσει σε αυτόν τον ρόλο πριν συμφωνήσει ο Γερμανός, είναι a priori δεδομένο πως το βιογραφικό του, οι παραστάσεις του, η εμπειρία του, φτάνει και περισσεύει για να διαχειριστεί έναν (οποιονδήποτε) ελληνικό σύλλογο.

Μπάλα θα μπορούσε να παίζει ακόμη όταν το 2004, σε ηλικία μόλις 32 χρονών, εντάχθηκε στη Βέρντερ. Οχι σε πόστο αμιγώς διαχειριστικό, αλλά από την στιγμή που ένας από τους παράγοντας που στιγμάτισαν το γερμανικό ποδόσφαιρο την προηγούμενη δεκαπενταετία με τις αποφάσεις και τις επιλογές του, ο Κλάους Αλοφς έκρινε πως μπορεί να ανταποκριθεί στην καθημερινή, πολυεπίπεδη και αδυσώπητη μάχη της τριβής με το αγωνιστικό κομμάτι, γρήγορα μεταπήδησε στο πλευρό του, λειτουργώντας ως δεξί του χέρι και μαθαίνοντας τη δουλειά, πρώτα στην Βρέμη και μετά στο Βόλφσμπουργκ.

Και δουλειά εντυπωσιακή. Αν μείνει κανείς σε νούμερα, ονόματα, ισολογισμούς, εμπλεκόμενες ομάδες. Δεν πρέπει όμως. Κάτι τέτοια, πολλές φορές είναι και συγκυριακά. Εκτός αν πιστεύει κανείς πως οποιοσδήποτε στη θέση του Ρέμπε – για παράδειγμα – θα έπαιρνε λιγότερα από κοντά 80 εκατ. ευρώ για έναν παίκτη σαν τον Κέβιν ντε Μπρόινε.

Τα νταραβέρια του, ειδικά στους «λύκους» όπου για κάποια χρόνια ήταν πραγματικά το Νο1 του συλλόγου, είναι ομολογουμένως αξιοσημείωτα. Και πάλι όμως, δεν πρέπει να συγχέονται καταστάσεις και δεδομένα. Ο ΠΑΟΚ είναι ένα μαγαζί με τελείως διαφορετικές συνθήκες τη δεδομένη στιγμή, εντελώς διαφορετική στόχευση, ανάγκες και ιδιαιτερότητες σε κάθε κομμάτι, που φυσικά απευθύνεται και σε διαφορετικά «πορτοφόλια», αν μιλάμε για πωλήσεις ή κυνηγάει (και μπορεί να προσελκύσει) τελείως διαφορετικούς ποδοσφαιριστές από μια ομάδα εξάδας Μπουντεσλίγκα όπως είναι η Βόλφσμπουργκ.

Ο ΠΑΟΚ είναι καιρός να αξιοποιήσει τις πολλαπλάσιες παραστάσεις ενός στελέχους που προσλαμβάνει χρυσοπληρώνοντας ακριβώς γι’ αυτές. Δεν έχει σημασία αν ο Ρέμπε μπορέσει να πουλήσει τον Γιαννούλη και τον Λημνιό, αν μπορέσει να βρει τον νέο Αρναούτοβιτς και να τον φέρει στην Τούμπα «κοψοχρονιά». Αυτό που έχει σημασία είναι ακριβώς η τεχνογνωσία που απέκτησε παίζοντας μπάλα στο υψηλότερο επίπεδο να μεταλαμπαδευτεί απρόσκοπτη σε μια ομάδα που εμφανώς της λείπει η σταθερή δομή.

Και προφανώς από το βιογραφικού του Γερμανού – που και λόγω… dna αν μη τι άλλο, έστω και στεροτυπικά, συνιστά ευκαιρία οργανωτικότητας αν μη τι άλλο… – ξεχειλίζει.