Πριν μερικά χρόνια στην Ελλάδα τρίβανε με αλάτι τα νεογέννητα για να μην βγουν κακορίζικα. Κάποια πέθαιναν από το πολύ αλάτι
Πριν 150 χρόνια στην Ελλάδα, οι μαμές έτριβαν με αλάτι κάθε βρέφος. Το θεωρούσαν καθαρτικό, προστατευτικό
Πριν 150 χρόνια στην Ελλάδα, οι μαμές έτριβαν με αλάτι κάθε βρέφος. Το θεωρούσαν καθαρτικό, προστατευτικό
Τα έθαβαν με τις κούκλες τους. Μικρά κορίτσια, καλυμμένα με χώμα και πήλινα χέρια. Όχι για να παίξουν, αλλά για να μη μείνουν μόνα στο σκοτάδι.
Η λέξη «αποδεκατισμός» ξεκίνησε από μια τιμωρία της Ρώμης. Διάλεγαν έναν στους δέκα και τον σκότωναν οι ίδιοι του οι συμπολεμιστές.
Το 1983 ξεκίνησε μια καμπάνια που δεν κατηγορούσε τον οδηγό, αλλά απευθυνόταν στον φίλο.
Ακούστε τη δημιουργία του ηθοποιού για την αγαπημένη του που τον εγκατέλειψε.
Ο Γιώργος Σαραντάρης δεν έπρεπε να πάει στον πόλεμο. Κι όμως, πέθανε εκεί. Γιατί κάποιοι δεν κατάλαβαν ότι η ποίηση είναι επίσης πατρίδα.
Ο Carl Borgward δεν πτώχευσε ποτέ. Του πήραν την αυτοκρατορία του λίγο πριν τον δικαιώσει ο χρόνος.
Η Βουλιαγμένης δεν είναι απλώς μία λεωφόρος.
Ο Παύλος, βαθιά γνώστης της ελληνικής, χρησιμοποίησε τη λέξη «φιλότιμο» τρεις φορές στις επιστολές του.
Το γήπεδο Προσφυγικών στην Πάτρα το έφτιαξαν με τα χέρια τους οι Μικρασιάτες πρόσφυγες. Έπαιξαν, πανηγύρισαν, δάκρυσαν.