Η Δήμητρα Γαλάνη δεν τραγούδησε για να ακουστεί. Τραγούδησε για να μείνει. Στα τραγούδια της ενώνονται εποχές, κόσμοι, άνθρωποι. Και μια Ελλάδα που δεν έπαψε να θυμάται.
Το Dazzle camouflage δεν προσπαθούσε να κρύψει τα πλοία. Τα έκανε τόσο αλλόκοτα που κανείς δεν μπορούσε να υπολογίσει πού πηγαίνουν. Ήταν τέχνη που έσωζε.
Δεν είναι στην Κίνα, αλλά στην Πελοπόννησο. Το τείχος της Μεσσήνης είναι το ελληνικό «Σινικό Τείχος»
Η Σπάρτη δεν ήταν δημοκρατία. Ήταν στρατόπεδο. Οι πολίτες πολεμούσαν για 40 χρόνια. Οι φτωχοί κουβαλούσαν τα όπλα τους.
Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι δεν ήταν καθόλου ξενέρωτοι. Στο συμπόσιο έπιναν, τραγουδούσαν, φλέρταραν, έπαιζαν παιχνίδια με κρασί και ανέλυαν τον έρωτα — όλα την ίδια βραδιά.
Έστελναν βιβλία με κρυφούς κώδικες, μοίραζαν δαχτυλίδια με έμβλημα Φ.Ε.Δ.Α. και ταξίδευαν από το Γκέτινγκεν στη Λειψία για να διδάξουν ελληνικά.
Ο συγγραφέας της Γενιάς του ’30 πήγε στις ΗΠΑ προσκεκλημένος της αμερικανικής κυβέρνησης.
Από φτωχό παιδί της Λήμνου, εργάτης στην Αίγυπτο, πλούσιος έμπορος, μεγάλος ευεργέτης – και στο τέλος, ξανά αγρότης. Η συγκλονιστική ζωή του Νικολάου Ντάλλη.
Αποτέλεσε σταθερή δύναμη στην πρώτη κατηγορία, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου.
Δεν είναι απλώς μια μυθολογική αφήγηση.