Κρύο : Πως ζεσταινόντουσαν παλιά το χειμώνα, όταν δεν είχαν air condition, αντλίες θερμότητας και καλοριφέρ;

Οι χειμώνες του παρελθόντος ήταν σκληροί, ειδικά όταν τα μέσα θέρμανσης ήταν περιορισμένα. Οι άνθρωποι βασίζονταν σε παραδοσιακές μεθόδους για να διατηρήσουν τη ζεστασιά τους. Ένα από τα πιο συνηθισμένα μέσα ήταν η ξυλόσομπα, η οποία χρησιμοποιούσε καυσόξυλα για τη θέρμανση του χώρου και την προετοιμασία του φαγητού. Τα τζάκια, συχνά τοποθετημένα στο κεντρικό δωμάτιο του σπιτιού, ήταν άλλος ένας βασικός πόρος για θέρμανση.

Η φυσική μόνωση των σπιτιών αποτελούσε επίσης μια κρίσιμη παράμετρο. Χοντροί τοίχοι από πέτρα, μικρά παράθυρα και υφάσματα που κάλυπταν τις πόρτες μείωναν τη διαρροή θερμότητας. Σε πιο φτωχές οικογένειες, οι άνθρωποι συγκεντρώνονταν σε έναν μόνο χώρο για να εξοικονομήσουν ζεστασιά.

Τα βαριά ρούχα ήταν ζωτικής σημασίας. Οι άνθρωποι φορούσαν μάλλινα υφάσματα, κάπες και πολυεπίπεδα ρούχα, ενώ οι κουβέρτες από μαλλί και οι φλοκάτες ήταν απαραίτητα αξεσουάρ για τη διανυκτέρευση.

Μια άλλη ενδιαφέρουσα τεχνική ήταν η χρήση θερμοφόρων ή ζεστών τούβλων που ζεσταίνονταν στη φωτιά και τοποθετούνταν κάτω από τα σκεπάσματα. Επιπλέον, η οικογένεια συχνά κοιμόταν μαζί για να μοιραστεί τη θερμότητα του σώματος, μια πρακτική που ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στις αγροτικές περιοχές.

Τέλος, δεν ήταν ασυνήθιστο να εκτρέφουν μικρά ζώα, όπως κατσίκες ή σκύλους, εντός του σπιτιού για τη ζεστασιά που παρείχαν. Οι κοινότητες επίσης λειτουργούσαν υποστηρικτικά, καθώς οι γείτονες μοιράζονταν ξύλα ή βοηθούσαν ο ένας τον άλλον στις δύσκολες συνθήκες.