Έφυγε από τη ζωή ο Τούρκος ηθοποιός που αποκάλυψε πως ο πατέρας του κατέβασε την ελληνική σημαία στη Σμύρνη

Έφυγε από τη ζωή στα 85 του χρόνια ο Τούρκος ηθοποιός Ahmet Gülhan, ένας από τους ιδρυτές του ιστορικού Devekuşu Kabare. Η είδηση του θανάτου του συγκίνησε τον καλλιτεχνικό κόσμο της Τουρκίας, αλλά προκάλεσε και αίσθηση για έναν λόγο που ξεπερνά τη σκηνή. Ο Gülhan είχε αποκαλύψει πως ο πατέρας του ήταν ο στρατιώτης που διέταξε να κατέβει η ελληνική σημαία από τη Σμύρνη το 1922.

Η δήλωσή του αυτή είχε γίνει σε συνέντευξη στο πρακτορείο Anadolu το 2020, όταν μίλησε για την οικογενειακή του ιστορία. Είπε πως ο πατέρας του ήταν υπαξιωματικός ιππικού, βετεράνος του Σαγγαρίου και του Απελευθερωτικού Πολέμου, και πως ήταν εκεί όταν ο τουρκικός στρατός μπήκε στη Σμύρνη. «Ο πατέρας μου έδωσε την εντολή στους άντρες του να κατεβάσουν τη σημαία των Ελλήνων και να υψώσουν την τουρκική», είχε πει χαρακτηριστικά. Μια αφήγηση που στη γειτονική χώρα αντιμετωπίστηκε ως ιστορικό κατόρθωμα.

Ο ίδιος πάντως είχε μιλήσει με σεβασμό για την εποχή. Είχε περιγράψει την πείνα, την εξάντληση των στρατιωτών και τη σκληρότητα εκείνων των ημερών. Ανέφερε ότι ο πατέρας του τιμωρήθηκε με αποβολή για έναν μήνα επειδή έδρασε χωρίς διαταγή, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον μύθο του μέσα στην τουρκική αφήγηση.

Από τη Σμύρνη στη σκηνή του θεάτρου

Ο Ahmet Gülhan γεννήθηκε το 1940 στην Κωνσταντινούπολη και έγινε γνωστός τη δεκαετία του 1960, όταν μαζί με τον Haldun Taner, τον Zeki Alasya και τον Metin Akpınar ίδρυσαν το περίφημο Devekuşu Kabare. Το θέατρο αυτό έγραψε ιστορία, σατιρίζοντας την τουρκική κοινωνία μέσα από παραστάσεις που θεωρούνται σήμερα κλασικές. Ο Gülhan ξεχώρισε για την αμεσότητά του και το σπάνιο του χιούμορ.

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν έπαιξε σε σειρές, ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, ανάμεσά τους και το «Şüpheli Şemsettin», που τον έκανε ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό. Παρέμεινε ενεργός μέχρι τα βαθιά του γεράματα, διδάσκοντας και σκηνοθετώντας. Η σύζυγός του Gülümser Gülhan έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2025, λίγους μήνες πριν από εκείνον.

Η ιστορία του Gülhan είναι από αυτές που μοιάζουν με κινηματογραφικό σενάριο. Ο γιος ενός στρατιώτη που έζησε τη φωτιά της Μικράς Ασίας, έγινε σύμβολο πολιτισμού και τέχνης στην Τουρκία. Ένας άνθρωπος που κουβαλούσε μέσα του, ίσως ασυνείδητα, τη βαριά σκιά ενός πολέμου και ενός συμβολισμού που ακόμη και σήμερα χωρίζει δύο λαούς.

Ο Ahmet Gülhan έφυγε ήσυχα, όπως έζησε τα τελευταία του χρόνια. Πίσω του αφήνει μια κληρονομιά γεμάτη έργα, μνήμες και μια φράση που έμεινε να αιωρείται. Μια φράση που συνδέει τον καλλιτέχνη με την Ιστορία, τον άνθρωπο με το πεπρωμένο του.