Θα ήταν το ελληνικό Drone Wall η λύση για τα τουρκικά drone σε Εβρο – Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο;

Το Drone Wall, μια πρωτοβουλία που προτάθηκε από τη NATO στο πλαίσιο του Innovation Challenge τον Μάρτιο του 2025, είναι ένα αυτόνομο σμήνος καμικάζι drones που σχηματίζει ένα «τοίχος» για την αναχαίτιση εχθρικών drones και βομβών ολίσθησης.

Η ιδέα, που αναπτύχθηκε από τη γαλλική startup Atreyd, έχει προσελκύσει την προσοχή ως μια πιθανή λύση για την αντιμετώπιση των ρωσικών drones, όμως θα μπορούσε να αποτελέσει λύση και για τη σημαντική απειλή για την Ελλάδα στον Έβρο, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία έχει αναδειχθεί σε μια από τις κορυφαίες δυνάμεις στον τομέα των drones, με τα Bayraktar TB2, Anka-S και Akinci να αποτελούν βασικά όπλα του τουρκικού οπλοστασίου. Σύμφωνα με πληροφορίες από το 2022, τα Bayraktar TB2 πραγματοποιούν 3-4 πτήσεις καθημερινά κατά μήκος της δυτικής ακτής της Τουρκίας, από τον Έβρο μέχρι το Καστελλόριζο, παρακολουθώντας τις κινήσεις των ελληνικών πολεμικών πλοίων και τις άμυνες στα νησιά του Αιγαίου.

Επιπλέον, η Τουρκία έχει αναπτύξει drones στην Κατεχόμενη Βόρεια Κύπρο, όπως φάνηκε το 2019 με την εγκατάσταση Bayraktar TB2 στο αεροδρόμιο Γεçitkale, για την υποστήριξη υδρογονανθρακικών ερευνών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την ίδια ώρα, το 2024, το Bayraktar TB3 έγινε το πρώτο drone που απογειώθηκε και προσγειώθηκε από το τουρκικό αεροπλανοφόρο TCG Anadolu, ενισχύοντας την ικανότητα της Τουρκίας να επιχειρεί στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Τα τουρκικά drones είναι φθηνά (το TB2 κοστίζει περίπου 5 εκατομμύρια δολάρια έναντι 20 εκατομμυρίων για ένα MQ-9 Reaper), ανθεκτικά και ικανά να επιχειρούν σε πολλαπλούς ρόλους όπως επιτήρηση, αναγνώριση και επιθέσεις ακριβείας με πυραύλους όπως οι MAM-L και MAM-C. Η Τουρκία τα χρησιμοποιεί όχι μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς αλλά και ως εργαλείο διπλωματίας, εξάγοντας τα σε χώρες όπως η Ουκρανία, η Πολωνία και το Αζερμπαϊτζάν, ενισχύοντας την επιρροή της.

Ωστόσο, η χρήση τους έχει προκαλέσει εντάσεις, με την Ελλάδα να καταγγέλλει παραβιάσεις του εναέριου χώρου της στο Αιγαίο και την Κύπρο να αντιδρά σε τουρκικές επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το Drone Wall βασίζεται στην ταυτόχρονη διαχείρισης 200 drones, καλύπτοντας μεγάλες περιοχές.

Η ιδέα είναι να δημιουργήσει ένα «τοίχος» που αναχαιτίζει εχθρικά drones και βόμβες ολίσθησης πριν φτάσουν στον στόχο τους. Στην περίπτωση των τουρκικών drones, το Drone Wall θα μπορούσε να εντοπίσει drones όπως το Bayraktar TB2, τα οποία πετούν σε μεσαία και υψηλά υψόμετρα (17.000 πόδια, όπως φάνηκε σε δοκιμή στο Κουβέιτ το 2019).

Το Drone Wall θα μπορούσε να καλύψει εκτεταμένες περιοχές, όπως ο Έβρος (σύνορα 200 χλμ.) και το Αιγαίο (με περισσότερα από 1.000 νησιά), όπου η Τουρκία επιχειρεί συστηματικά. Ωστόσο, η ανάπτυξη επαρκούς αριθμού drones για την κάλυψη αυτών των περιοχών είναι δαπανηρή και χρονοβόρα.

Τα τουρκικά drones, όπως το Akinci, είναι ικανά να επιχειρούν σε υψηλά υψόμετρα και να μεταφέρουν προηγμένα όπλα, όπως αέρος-αέρος πυραύλους. Το Drone Wall πρέπει να είναι εξαιρετικά γρήγορο για να τα αναχαιτίσει, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο, ειδικά αν η Τουρκία αυξήσει τον αριθμό των drones, με αναλυτές να θεωρούν πως «ο κορεσμός της ελληνικής αεράμυνας θα είναι δεδομένος».+

Την ίδια ώρα, η Τουρκία έχει αποδείξει την ικανότητά της να προσαρμόζεται γρήγορα. Για παράδειγμα, μετά τις απώλειες του Akinci στο Ιράκ και το Μάλι τον Μάρτιο του 2025, όπου το PKK και άλλες ομάδες ανέπτυξαν αντι-drone ικανότητες, η Τουρκία πιθανότατα θα αναπτύξει αντίμετρα, όπως δολώματα ή νέες τακτικές πτήσης.

Για την ώρα, η Ελλάδα αναπτύσσει το ισραηλινό σύστημα Drone Dome, το οποίο προσαρμόστηκε για τις ανάγκες του Αιγαίου και του Έβρου. Το σύστημα χρησιμοποιεί AI, παρεμβολές GPS και λέιζερ για να «τυφλώνει» και να καταρρίπτει drones. Το 2024, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας ανέφερε ότι το σύστημα είναι σχεδόν έτοιμο, αποδεικνύοντας ότι τα τουρκικά drones δεν είναι άτρωτα.

Η Ελλάδα αναπτύσσει επίσης το δικό της drone επιτήρησης, το Archytas, σε συνεργασία με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) και ελληνικά πανεπιστήμια, ως απάντηση στα τουρκικά Bayraktar. Το πρόγραμμα, που ξεκίνησε το 2022, στοχεύει στην ενίσχυση της ελληνικής ικανότητας επιτήρησης και αντιμετώπισης απειλών.

Να σημειωθεί πως η Αθήνα έχει επενδύσει σε συστήματα EW, τα οποία είναι αποτελεσματικά στο να διαταράσσουν την πλοήγηση των τουρκικών drones. Ωστόσο, η Τουρκία έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί drones με οπτική ίνα, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα τέτοιων μεθόδων.

Διαβάστε περισσότερα για τα εξοπλιστικά και τα ελληνοτουρκικά στο geostratigika.gr