Τουρκοελληνική προσέγγιση ή καθυστερημένη ένταση
Η ύφεση δύο ετών δείχνει πραγματική στο πεδίο όμως το υπόβαθρο μένει άθικτο και μπορεί να ξαναφουντώσει.
Η σχετική ηρεμία που καταγράφεται τα τελευταία δύο χρόνια ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα είναι υπαρκτή αλλά σύμφωνα με τον Γιουσούφ Κανλί περισσότερο μοιάζει με προσεκτικά διατηρούμενη ισορροπία παρά με ομαλοποίηση. Η ρητορική έχει πέσει, οι γραμμές επικοινωνίας μένουν ανοιχτές και έχουν στηθεί μηχανισμοί για να μειώνονται τα ρίσκα στο στρατιωτικό πεδίο, tα βασικά ζητήματα όμως Αιγαίο και την Κύπρο παραμένουν και αρκεί ένα επεισόδιο για να αλλάξει το κλίμα.
Από το 2023 το πλαίσιο κινείται σε τρεις ράγες, πολιτικός διάλογος, θετική ατζέντα σε οικονομία και εμπόριο τουρισμό και μεταφορές και μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Οι πρόσφατες επαφές στην Αθήνα και η προετοιμασία για νέο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας δείχνουν συνέχεια στη διαδικασία.
Ο Κανλί στέκεται σε κάτι πιο κυνικό «που συχνά ξεχνιέται στην Αθήνα». Οι συμμαχίες λειτουργούν με συμφέροντα και όχι με αυτόματες εγγυήσεις. Από την οπτική της Ουάσινγκτον, η Τουρκία έχει δομικό ρόλο στο νότιο άκρο του ΝΑΤΟ και αυτό περιορίζει τα περιθώρια άνευ όρων στήριξης σε μια κρίση.
Την ίδια ώρα, στο Αιγαίο η καθημερινές μικρές τριβές και η συζήτηση για τα χωρικά ύδατα παραμένουν το πιο εύφλεκτο σημείο που μπορεί να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη.