22 Ιουνίου 1997 έφυγε ο αιωνόβιος Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης)

Ο Γιώργος Θεολογίτης γεννήθηκε στην Αμοργό το Δεκέμβρη του 1888. Το 1911 θα ταξιδέψει στην Αμερική. Προς τα τέλη της δεκαετίας πραγματοποιεί τις πρώτες του ηχογραφήσεις για την RCA Victor και σταδιακά γίνεται ευρύτατα γνωστός.

Σαν κιθαρίστας είχε δικό του ξεχωριστό, ιδιόμορφο ύφος. Ενώ ακολουθούσε τη μελωδική γραμμή με τις κάτω χορδές, ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε τις μπάσες χορδές της κιθάρας, με τρόπο που θύμιζε έντονα το ισοκράτημα στη βυζαντινή μουσική ή το «συνεχές» μπάσο στη μουσική μπαρόκ.

Λέγεται πως το ιδιόρρυθμο παίξιμό του στην κιθάρα εντυπωσίασε ακόμα και τον μεγάλο Andres Segovia.

Όπως έλεγε ο ίδιος Γιώργος Κατσαρός (Θεολογίτης):

«Εμείς οι μουσικάντηδες παίζαμε ό,τι ήθελε ο κόσμος. Ο Έλληνας είχε μάθει, όταν θα έμπαινε στο λεγόμενο καμπαρέ, café aman, εκείνοι οι μουσικάντες που ήταν στο πάλκο απάνω, το βιολί, το κλαρίνο, το σαντούρι, ο Κατσαρός με την κιθάρα του, ήπρεπε να ‘χεις όλα αυτά. Ήπρεπε να ‘χεις το τσάμικο, ήπρεπε να ‘χεις το κλέφτικο, ήπρεπε να’ χεις το νησιώτικο, ήπρεπε να ‘χεις τα αλά Τούρκα, τη μουσική, όλα τα βυζαντινά, ο ελληνισμός τα ήθελε».

Χάρις την ευλογημένη παρέμβαση του Παναγιώτη Κουνάδη, το 1988, ο Γιώργος Κατσαρός – Θεολογίτης εμφανίζεται με μεγάλη επιτυχία στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά και στο θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη. Έτσι το ελληνικό κοινό είχε την τύχη να απολαύσει την τέχνη και την αιωνόβια σφραγίδα του σε παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια, εμπλουτισμένα με greeklish (η καθομιλούμενη γλώσσα των Ελληνοαμερικανών) στοιχεία.

Το 1995, δύο χρόνια πριν φύγει αφήσει την τελευταία του πνοή στο Tarpon Springs της Φλόριντα, όπου ζούσε από το 1960, ήρθε και πάλι στην Ελλάδα παίζοντας και αποδεικνύοντας την αιώνια, μεστή μουσική Εφηβεία του.