Adidas και Puma: Ποιοι ήταν οι δύο αδερφοί που δεν μίλησαν ποτέ ξανά ούτε στον θάνατο;
Δεν ήταν απλώς ανταγωνιστές. Ήταν αδέρφια. Και δεν ξαναμίλησαν ποτέ. Η σκοτεινή ιστορία πίσω από τα πιο διάσημα παπούτσια του κόσμου
Ήταν αδέρφια, συνεργάτες και κάποτε αχώριστοι. Ξεκίνησαν μαζί, στον ίδιο φούρνο, στο ίδιο σπίτι, στην ίδια μικρή πόλη της Βαυαρίας. Και κατέληξαν θανάσιμοι αντίπαλοι, σε μια από τις πιο παράξενες βεντέτες της ιστορίας των brands. Ο Adi και ο Rudolf Dassler δεν ήταν απλά δύο άνθρωποι που διαφώνησαν. Ήταν το αληθινό origin story πίσω από την Adidas και την Puma.
Το 1924 ίδρυσαν μαζί τη “Dassler Brothers Shoe Factory” στο Herzogenaurach, μια μικρή πόλη στη Γερμανία. Ο ένας ήταν πιο ήρεμος, τελειομανής, και λάτρης της τεχνικής. Ο άλλος ήταν κοινωνικός, καλός στις δημόσιες σχέσεις και στο marketing. Ταιριαστό δίδυμο. Και όλα πήγαιναν καλά. Μέχρι που δεν πήγαιναν.
Στην αρχή ήταν πολιτικές διαφωνίες. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ένας πίστευε ότι έπρεπε να ενταχθούν στο ναζιστικό κόμμα για να προστατευτούν. Ο άλλος το θεώρησε προδοσία. Άλλοι λένε ότι τσακώθηκαν για τα οικονομικά. Άλλοι ότι μπλέχτηκαν και γυναίκες στην υπόθεση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ρήξη έγινε οριστική όταν ο Adi είπε «ήρθαν πάλι οι μπάσταρδοι», την ώρα που έμπαιναν σε καταφύγιο. Ο Rudolf πίστεψε πως το έλεγε για τον ίδιο. Δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ.
Το 1948 διαλύουν την εταιρεία. Ο Rudolf παίρνει το πάνω μέρος της πόλης και ιδρύει την Puma. Ο Adi παίρνει το κάτω μέρος και φτιάχνει την Adidas (από το Adi + Das[sler]). Οι εργάτες χωρίζονται. Οι οικογένειες κόβονται στα δύο. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες της πόλης φοράνε διαφορετικά παπούτσια. Ολόκληρο το Herzogenaurach ζει και αναπνέει για τον ανταγωνισμό.
Καμία συμφιλίωση δεν ήρθε. Ούτε μια συγγνώμη. Ούτε ένα τηλεφώνημα. Πέθαναν και οι δύο χωρίς να μιλήσουν ξανά. Θάφτηκαν στο ίδιο νεκροταφείο. Σε αντίθετα άκρα. Όσο πιο μακριά γινόταν.
Κι όμως, αυτοί οι δύο αδερφοί είναι υπεύθυνοι για μερικά από τα πιο διάσημα αθλητικά παπούτσια που φορέθηκαν ποτέ. Η διαμάχη τους γέννησε δύο κολοσσούς. Και δίχασε μια πόλη για πάνω από μισό αιώνα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
