Αυτή η σκηνή από το 1963 καθορίζει ποιος θα γίνει ο επόμενος 007

Σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, ο James Bond γδύνεται αργά και ρίχνει ένα βλέμμα γεμάτο αυτοπεποίθηση προς τη γυναίκα που τον περιμένει στο κρεβάτι. Δεν είναι απλώς σκηνή. Είναι δοκιμασία. Από το 1963 μέχρι και σήμερα, οι παραγωγοί του 007 ζητούν σχεδόν πάντα από τους υποψήφιους ηθοποιούς να παίξουν αυτήν ακριβώς τη σκηνή. Αν δεν μπορούν να τη φέρουν εις πέρας, δεν είναι James Bond.

Η σκηνή είναι από την ταινία «From Russia With Love», με τον Sean Connery να υποδύεται τον Bond με τρόπο που ορίζει για πάντα την εικόνα του χαρακτήρα. Ο Bond μπαίνει στο δωμάτιο, ανάβει ένα τσιγάρο, αφαιρεί το σακάκι του και περιμένει. Η Tatiana Romanova βρίσκεται ήδη στο κρεβάτι. Είναι η πρώτη φορά που τη βλέπει, κι όμως φέρεται σαν να την είχε προσκαλέσει εκεί ο ίδιος. Η ένταση είναι υπόγεια. Το βλέμμα του σκοτεινό. Η σιγουριά του απόλυτη. Σε αυτά τα 90 δευτερόλεπτα, ο ηθοποιός πρέπει να δείξει πως μπορεί να είναι εραστής, κατάσκοπος, δολοφόνος και gentleman μαζί.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν η παραγωγή ετοιμαζόταν να αλλάξει Bond, ο Sam Neill δοκιμάστηκε σε αυτή τη σκηνή. Την ίδια περίοδο, και ο James Brolin μπήκε στο δωμάτιο με τις κάμερες, έπαιξε τη σκηνή με την Tatiana και για λίγες ημέρες θεωρήθηκε σχεδόν σίγουρο πως θα γινόταν ο επόμενος Bond. Αλλά δεν τα κατάφερε. Κάτι έλειπε. Ή κάτι περίσσευε.

Η σκηνή έχει λειτουργήσει σαν φίλτρο. Όχι για την υποκριτική ικανότητα — αλλά για το αν έχεις “το κάτι” που κάνει τον Bond μοναδικό. Δεν είναι ζήτημα φωνής ή κορμιού. Είναι η στιγμή που μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και το κατέχεις χωρίς να μιλήσεις. Η σκηνή από το “From Russia With Love” έγινε το απόλυτο εργαλείο μέτρησης αυτού του “Bond factor”.

Ακόμα και ο Henry Cavill, ο οποίος έφτασε πολύ κοντά στο να φορέσει το σμόκιν το 2005, φέρεται να έκανε μια εκδοχή της ίδιας σκηνής. Δεν τα κατάφερε. Ο σκηνοθέτης Martin Campbell είπε αργότερα ότι ήταν υπερβολικά νέος και πως “δεν είχε ακόμα τη βαρύτητα”.

Η σκηνή παραμένει μυστική, σχεδόν ιερή. Δεν υπάρχει δημόσια σε κανένα DVD ή ειδικό featurette. Μόνο σπάνια βιντεάκια των δοκιμαστικών έχουν κυκλοφορήσει και αυτά ανεπίσημα. Είναι ένα τελετουργικό που κρατάει από την εποχή του Connery, σχεδόν σαν μυστική δοκιμασία για να μπεις στην πιο κλειστή λέσχη του κινηματογράφου.

Δεν είναι όλοι φτιαγμένοι για Bond. Και δεν είναι όλοι που μπορούν να σταθούν γυμνοί μπροστά στον καθρέφτη και να πουν χωρίς να μιλήσουν: “Το όνομά μου είναι Bond. James Bond.”