Αγόρασε μια μούμια και βρέθηκε τυλιγμένο πάνω της ένα αρχαίο ιερό κείμενο

Το 1848, ο Κροάτης συλλέκτης Μιχάιλο Μπάριτς ταξίδεψε στην Αίγυπτο και αγόρασε μια μούμια. Την τοποθέτησε στο σπίτι του στο Βαρζίντιν σαν διακοσμητικό αντικείμενο, χωρίς να φαντάζεται ότι κάτω από τους επιδέσμους της κρυβόταν ένα από τα μεγαλύτερα γλωσσικά αινίγματα της Ευρώπης. Η μούμια, με το πέρασμα των χρόνων, κατέληξε στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ζάγκρεμπ. Και για δεκαετίες, κανείς δεν πρόσεξε τι πραγματικά ήταν τυλιγμένο πάνω της.

Το λινό ύφασμα που περιτύλιγε τη μούμια φαινόταν να έχει επάνω του κάποιο ακατανόητο κείμενο. Οι ειδικοί υπέθεσαν αρχικά ότι πρόκειται για φθαρμένο αιγυπτιακό θρησκευτικό κείμενο. Όμως το 1892, ο αυστριακός γλωσσολόγος Jakob Krall πρόσεξε κάτι απίστευτο: οι λέξεις δεν ήταν αιγυπτιακές. Ήταν ετρουσκικές. Η μούμια δεν έκρυβε ένα ξόρκι. Έκρυβε έναν ιερό ετρουσκικό πάπυρο.

Το λεγόμενο “Liber Linteus” – το Λινό Βιβλίο – αποδείχθηκε το μεγαλύτερο κείμενο που έχει σωθεί στα ετρουσκικά, με περίπου 1.200 λέξεις. Παρά την κακή κατάστασή του, οι ερευνητές συμφωνούν ότι πρόκειται για ένα τελετουργικό ημερολόγιο, πιθανόν με οδηγίες για θυσίες και εορτές θεών, γραμμένο τον 3ο αιώνα π.Χ.

Το μεγάλο μυστήριο παραμένει: πώς βρέθηκε ένα ετρουσκικό ιερό κείμενο στην Αίγυπτο, και γιατί χρησιμοποιήθηκε για την ταρίχευση μιας γυναίκας. Μια θεωρία υποστηρίζει πως Ετρούσκοι ή Ρωμαίοι ταξιδιώτες πούλησαν το ύφασμα ή το χάρισαν σε αιγύπτιους βαλσαμωτές. Άλλη θεωρία λέει πως ήταν απλώς ανακύκλωση υφασμάτων. Καμία όμως δεν εξηγεί το βάθος της σύμπτωσης.

Η μούμια σήμερα εκτίθεται στο Ζάγκρεμπ, χωρίς την επίδεση. Το “βιβλίο” της βρίσκεται ξεδιπλωμένο σε προστατευμένο χώρο και αποτελεί το πιο παράξενο σύμπλεγμα δύο πολιτισμών που δεν συναντήθηκαν ποτέ – του ετρουσκικού και του αιγυπτιακού. Μια νεκρή γυναίκα που κουβαλούσε πάνω της τις λέξεις ενός χαμένου λαού, και κανείς δεν ξέρει γιατί.