Άλογο έπεσε κατά λάθος από μια γέφυρα κι έτσι γεννήθηκε ένα από τα πιο περίεργα και βάρβαρα θεάματα του προηγούμενου αιώνα

Ήταν ένα ατύχημα. Ο William “Doc” Carver, παλιός ακροβολιστής της Άγριας Δύσης, περνούσε μια γέφυρα με το άλογό του όταν εκείνο γλίστρησε και έπεσε στο ποτάμι. Δεν σκοτώθηκε. Αντίθετα, η εικόνα του αλόγου να βουτάει από ύψος έμεινε τόσο έντονα στο μυαλό του Carver, που την έκανε θέαμα. Ήταν η αρχή μιας από τις πιο σουρεαλιστικές και βάναυσες παραστάσεις του 20ού αιώνα.

Το “horse diving” ξεκίνησε τη δεκαετία του 1880 και άνθισε τις επόμενες δεκαετίες, κυρίως στο Atlantic City των ΗΠΑ. Άλογα ανέβαιναν ξύλινες ράμπες ύψους έως και 20 μέτρων και έπεφταν με δύναμη σε δεξαμενές με νερό. Πολλές φορές με αναβάτες στην πλάτη τους. Το κοινό πλήρωνε εισιτήριο, καθόταν στις εξέδρες και παρακολουθούσε τη βουτιά. Σαν να ήταν κανονικό σπορ. Κι όμως, ήταν κάτι πολύ διαφορετικό.

Το πιο διάσημο όνομα της εποχής ήταν η Sonora Webster Carver. Ξεκίνησε να ιππεύει άλογα στα άλματα από το 1924 και έγινε θρύλος όταν το 1931 τραυματίστηκε σε ένα άλμα και έχασε την όρασή της. Παρόλα αυτά συνέχισε για άλλα 11 χρόνια να κάνει άλματα — τυφλή. Η ιστορία της έγινε αργότερα ταινία της Disney, αλλά στην πραγματικότητα ήταν τραγική. Όπως και το ίδιο το θέαμα.

Η σκηνή ήταν η ίδια κάθε μέρα. Ένα άλογο οδηγείται στον πύργο. Αντιστέκεται. Συχνά χρειάζονται ώρες εκπαίδευσης για να φτάσει ως εκεί. Ο κόσμος από κάτω περιμένει με ανυπομονησία. Το άλογο φτάνει στην άκρη και πέφτει. Το νερό πετάγεται ψηλά. Το κοινό χειροκροτεί. Ελάχιστοι αναρωτιούνται τι γίνεται μετά — αν το άλογο χτύπησε, αν φοβήθηκε, αν το σώμα του αντέχει κάθε μέρα τέτοιες πτώσεις.

Οι διοργανωτές υποστήριζαν πως τα άλογα δεν τραυματίζονταν. Όμως δεν υπήρχε έλεγχος. Δεν υπήρχαν νόμοι. Και φυσικά δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον για την ψυχική ή σωματική κατάσταση των ζώων. Το θέαμα ήταν αυτό που μετρούσε. Και το κοινό το λάτρευε.

Η παράδοση αυτή κράτησε σχεδόν 50 χρόνια. Από τη δεκαετία του 1920 ως τα τέλη του ’70, το Atlantic City έγινε το κέντρο του θεάματος. Όμως όσο οι κοινωνίες άλλαζαν, το horse diving άρχισε να γίνεται στόχος διαμαρτυριών. Οργανώσεις για τα δικαιώματα των ζώων όπως η Humane Society και η SPCA κατήγγειλαν την πρακτική ως απάνθρωπη. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 σταμάτησε εντελώς. Οι προσπάθειες αναβίωσης το 1993 και το 2012 ακυρώθηκαν μετά από κύματα αντιδράσεων.

Σήμερα, η ιδέα ότι ένα άλογο έπεφτε καθημερινά από 20 μέτρα σε νερό για να το χειροκροτούν μοιάζει βάρβαρη. Αλλά τότε, ήταν διασκέδαση. Ήταν θέαμα. Ήταν ο καθρέφτης μιας εποχής που δεν ήξερε — ή δεν ήθελε να μάθει — τι σημαίνει πόνος για ένα ζώο.