Δεν έχει τελειώσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ανάμεσα σε Ιαπωνία και Ρωσία εξαιτίας αυτών των νησιών

Ανάμεσα στο βόρειο Χοκκάιντο και τη Σιβηρία, απλώνονται τα νησιά Κουρίλες. Μια ηφαιστειακή αλυσίδα με 56 νησιά, τόσο όμορφα όσο και αμφισβητούμενα. Από το 1945, οι Ιάπωνες τα διεκδικούν. Οι Ρώσοι τα κρατούν. Και ένας πόλεμος που τυπικά έληξε το 1945, για δύο χώρες δεν έχει τελειώσει ποτέ.

Στα νότια των Κουρίλων, τέσσερα νησιά είναι η αιτία. Το Ιτουρούπ, το Κουνασίρ, το Σικοτάν και οι νησίδες Χαμπομάι. Η Ιαπωνία τα ονομάζει «Βόρεια Εδάφη» και θεωρεί πως ανήκουν στο ιστορικό της έδαφος. Η Ρωσία, που τα κατέλαβε το 1945, τα θεωρεί αδιαπραγμάτευτα. Η διαφωνία αυτή είναι αρκετή για να μην υπάρχει μέχρι σήμερα συνθήκη ειρήνης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Μετά την πτώση της Ιαπωνίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Σοβιετική Ένωση κινήθηκε στρατιωτικά και κατέλαβε τα νησιά, όπως προβλεπόταν στη Συμφωνία της Γιάλτας. Όμως η Ιαπωνία δεν αναγνώρισε ποτέ αυτή την κατάληψη ως νόμιμη. Οι Ιάπωνες κάτοικοι των νησιών εκδιώχθηκαν. Οι Ρώσοι εγκαταστάθηκαν. Οι διαπραγματεύσεις πάγωσαν.

Ούτε η Σοβιετική Ένωση ούτε η σύγχρονη Ρωσία έχουν συμφωνήσει ποτέ να επιστρέψουν τα νησιά. Από το 1956 μέχρι σήμερα, κάθε προσπάθεια για συνθήκη ειρήνης έχει πέσει πάνω στον ίδιο βράχο: την κυριότητα αυτών των τεσσάρων νησιών. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έκλεισε ποτέ επισήμως το βιβλίο του για Ρωσία και Ιαπωνία.

Και ενώ ο υπόλοιπος κόσμος έχει προχωρήσει, στα Κουρίλες, στρατιώτες, ψαράδες και εργάτες ζουν σε μια σιωπηρή μεθόριο. Εκεί όπου ο Ψυχρός Πόλεμος δεν ήταν ποτέ τόσο ψυχρός και όπου μια ειρήνη 80 ετών περιμένει ακόμα την υπογραφή της.