Δεν είχε μάθει ότι τελείωσε ο πόλεμος και συνέχιζε να κρύβεται μόνος στη ζούγκλα για 28 χρόνια

Ήταν 24 Ιανουαρίου 1972 όταν δύο κυνηγοί εντόπισαν στη ζούγκλα του Γκουάμ έναν αδύνατο, βρόμικο άντρα που μιλούσε για τον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας και τον πόλεμο. Στην αρχή νόμιζαν ότι πρόκειται για κάποιον τρελό. Μα όταν τον άκουσαν να μιλάει ιαπωνικά και να αναφέρει στρατιωτικούς όρους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατάλαβαν πως είχαν μπροστά τους κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί.

Το όνομά του ήταν Shōichi Yokoi. Είχε σταλεί στο Γκουάμ το 1943 ως στρατιώτης του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Στρατού. Όταν οι Αμερικανοί ανακατέλαβαν το νησί το 1944, οι περισσότεροι συμπατριώτες του σκοτώθηκαν ή συνελήφθησαν. Εκείνος, μαζί με λίγους ακόμα, προτίμησε να κρυφτεί. Πίστευαν ότι ο πόλεμος συνεχιζόταν. Και όσες φήμες άκουγαν για την παράδοση της Ιαπωνίας τις θεωρούσαν ψεύτικες, παγίδες από τον εχθρό.

Ο ένας μετά τον άλλο, οι σύντροφοί του πέθαναν ή παραδόθηκαν. Ο Yokoi έμεινε μόνος. Έσκαψε ένα λαγούμι κάτω από το έδαφος και το επένδυσε με μπαμπού. Έραβε μόνος τα ρούχα του με ίνες από φλοιούς. Έφτιαξε εργαλεία από σύρματα και καλαμίδες. Κοιμόταν με τα έντομα, έτρωγε καρπούς και σαύρες. Ζούσε σε απόλυτη απομόνωση. Για είκοσι οκτώ ολόκληρα χρόνια.

Όταν τον έφεραν πίσω στην Ιαπωνία, τον υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα, κάμερες και δάκρυα. Μα εκείνος χαμήλωσε το βλέμμα και ψιθύρισε:
«Ντρέπομαι που γύρισα ζωντανός».
Γιατί, όπως έμαθε αργότερα, για έναν Ιάπωνα στρατιώτη η παράδοση ήταν ντροπή μεγαλύτερη κι από τον θάνατο.

Οι γιατροί τού είπαν ότι ήταν υγιής, σχεδόν απίστευτα υγιής για άνθρωπο που ζούσε τόσα χρόνια στο χώμα. Επανενώθηκε με την οικογένειά του, παντρεύτηκε, έγινε αγρότης και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μιλώντας για ειρήνη.
Δεν κρατούσε μίσος. Μόνο την αμηχανία εκείνου που είχε μείνει σε έναν κόσμο που είχε πια αλλάξει εντελώς χωρίς αυτόν.

Πέθανε το 1997, στα 82 του. Μέχρι το τέλος, έλεγε πως το πιο δύσκολο πράγμα που έμαθε μετά την επιστροφή του, ήταν το πώς να ζει με ανθρώπους.