Δεν ήταν νησί. Το έκανε νησί ένας κυκλώνας

Δεν είναι κάποιο αρχαίο μυστήριο, ούτε λαϊκός μύθος. Μέχρι το 1480, η Σρι Λάνκα δεν ήταν πραγματικά νησί. Ήταν συνδεδεμένη με την Ινδία μέσω μιας στενής, φυσικής λωρίδας ξηράς, γνωστής ως Adam’s Bridge ή Rama Setu. Ένα γεωλογικό ράγισμα της Γης, που έμοιαζε να ενώνει ηπείρους, χάθηκε σε μια νύχτα με ανέμους.

Η λωρίδα αυτή ήταν ορατή, βατή, και κατά περιόδους τόσο ρηχή ώστε να τη διασχίσει άνθρωπος. Οι παλαιότεροι πίστευαν πως την είχε χτίσει ο ίδιος ο Ράμα από το έπος Ραμαγιάνα. Οι χαρτογράφοι όμως του 15ου αιώνα, την είχαν ακόμη στα κιτάπια τους. Ώσπου ο κυκλώνας ήρθε.

Η καταιγίδα που ξέσπασε το 1480, σύμφωνα με μαρτυρίες και επιστημονική ανάλυση, ισοπέδωσε τη φυσική αυτή λωρίδα. Τα αβαθή γέμισαν με θαλασσινά ρεύματα, οι shoals διαλύθηκαν, και το πέρασμα που κάποτε ήταν στεριά, μετατράπηκε σε μια αλυσίδα από βυθισμένες νησίδες και ασταθή κοραλλιογενή ρηχά.

Η απόσταση από την Ινδία ήταν μόλις 48 χιλιόμετρα. Η σύνδεση ήταν τόσο άμεση, που σε περιόδους άμπωτης τα ζώα περνούσαν. Όμως μετά τον κυκλώνα, αυτό το γκρίζο σύνορο εξαφανίστηκε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κι έτσι η Σρι Λάνκα έγινε νησί. Όχι από γεωλογική μετακίνηση. Από μια καταιγίδα.

Η Ιστορία γράφει συχνά με σεισμούς και πολέμους. Εδώ την έγραψε ο άνεμος. Για τους κατοίκους του νότιου Ταμίλ Ναντού, αυτό σήμαινε αποκοπή. Για τους θρησκευτικούς μύθους, ήταν προφητεία. Για τη γεωλογία, ήταν ένα φαινόμενο διάβρωσης, επιταχυνόμενο από τη μανία της φύσης.

Η γέφυρα του Ράμα σήμερα φαίνεται μόνο από δορυφόρο. Η NASA την έχει φωτογραφήσει. Φυσικά νησάκια από άμμο, λάσπη, κοράλλια, που μοιάζουν με ραχοκοκαλιά νεκρού τέρατος. Το πέρασμα μπορεί να χάθηκε, αλλά το ίχνος του έμεινε. Μια ανάμνηση πως κάποτε, η Σρι Λάνκα δεν ήταν νησί. Και πως ένας κυκλώνας, χωρίς να το ξέρει, τη γέννησε ξανά.