Έγραφε τα ποιήματά του σε χαρτιά από το Δρομοκαΐτειο

Ο Ρώμος Φιλύρας ήταν ένας από τους πιο ιδιαίτερους ποιητές της ελληνικής λογοτεχνίας, ένας δημιουργός που έζησε τη ζωή του ανάμεσα στη δημοσιογραφία, την ποίηση και την τρέλα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ιωάννης Οικονομόπουλος και γεννήθηκε στο Κιάτο Κορινθίας, αν και υπάρχουν αναφορές και για το Δερβένι ως τόπο γέννησής του. Ένας αυτοδίδακτος ποιητής με ανήσυχο πνεύμα, ξεκίνησε να γράφει σε νεαρή ηλικία και σύντομα άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στις αθηναϊκές εφημερίδες, ενώ παράλληλα εξέδιδε ποιήματα και πεζογραφήματα.

Η ζωή του σημαδεύτηκε από σφοδρές διακυμάνσεις. Το 1920, μετά από μια ασθένεια που επηρέασε την ψυχική του ισορροπία, η συμπεριφορά του άρχισε να αλλάζει. Επτά χρόνια αργότερα, το 1927, εισήχθη στο Δρομοκαΐτειο, όπου έμελλε να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του. Εκεί, έγραφε ασταμάτητα, χρησιμοποιώντας τα επίσημα χαρτιά του ψυχιατρείου, τα οποία έφεραν τη σφραγίδα του ιδρύματος. Τα ποιήματά του άλλοτε είχαν συνοχή και άλλοτε ήταν απολύτως χαοτικά, αντανάκλαση της ψυχικής του κατάστασης.

Η ποίησή του χαρακτηριζόταν από λυρικές εικόνες, πειραματισμούς με νέες εκφραστικές μορφές και έναν βαθύ ρομαντισμό που συνοδευόταν από μια αίσθηση ματαιότητας και μελαγχολίας. Οι στίχοι του συχνά εξέφραζαν την απογοήτευση, την αποξένωση και τη διάψευση των προσδοκιών, ενώ το καθημερινό, απλό λεξιλόγιο που χρησιμοποιούσε τον έκανε ξεχωριστό από τους πιο πομπώδεις ποιητές της εποχής του. Η γραφή του δεν είχε το μεγαλόπνοο ύφος των ποιητών που επηρεάστηκαν από τον Παλαμά, αλλά μια άμεση, ανθρώπινη φωνή που συχνά άγγιζε τον αναγνώστη με την αλήθεια της.

Πέθανε στις 9 Σεπτεμβρίου 1942 μέσα στους τοίχους του ψυχιατρείου, έχοντας περάσει δεκαπέντε χρόνια σε μια απομόνωση που όμως δεν μπόρεσε να φυλακίσει το πνεύμα του. Τα ποιήματά του, γραμμένα σε χαρτιά του Δρομοκαΐτειου, αποτελούν μαρτυρία μιας ζωής αφιερωμένης στην τέχνη, ακόμα και μέσα στις πιο σκληρές συνθήκες.