Έγραψε πάνω σε μια καρύδα SOS και την έδωσε σε ιθαγενείς. Έτσι σώθηκε και έγινε Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Το σκάφος του είχε κοπεί στα δύο. Ήταν νύχτα. Σκοτεινή, ήσυχη, αλλά ο ωκεανός φλεγόταν. Ο νεαρός αξιωματικός του Ναυτικού, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, βρισκόταν στα νερά των Νήσων του Σολομώντα, στον Ειρηνικό. Είχε μόλις επιβιώσει από μια σύγκρουση με ιαπωνικό καταδρομικό. Το PT-109 είχε χαθεί. Και μαζί του, κάθε πιθανότητα σωτηρίας.

Κι όμως, ο Κένεντι δεν σκέφτηκε να παραδοθεί. Ήταν τραυματισμένος στη μέση, αλλά δεν σταμάτησε. Έδεσε με τα δόντια του το λουρί του τραυματισμένου συμπολεμιστή του και κολύμπησε για ώρες, μέχρι να φτάσει σ’ ένα μικρό, ακατοίκητο νησί. Εκεί, μαζί με τους επιζώντες, άναψαν φωτιά και περίμεναν. Η τροφή είχε τελειώσει. Η επικοινωνία ήταν αδύνατη. Ήταν μόνοι.

Μέχρι που εμφανίστηκαν δύο ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής. Δεν μιλούσαν αγγλικά, αλλά καταλάβαιναν. Ο Κένεντι άρπαξε μια καρύδα. Με το μαχαίρι του, χάραξε πάνω της ένα SOS μήνυμα: “11 alive. Need small boat. Kennedy.” Την έδωσε στους ιθαγενείς. Εκείνοι διέσχισαν δεκάδες μίλια με κανό, ανάμεσα σε ιαπωνικά στρατεύματα και φύκια του πολέμου, και έφτασαν στο κοντινότερο φυλάκιο των Αμερικανών.

Μέρες μετά, ένα μικρό αμερικανικό σκάφος πλησίασε το νησί. Οι ναύτες του Κένεντι είχαν σωθεί. Ο ίδιος είχε ήδη γίνει θρύλος. Το Ναυτικό του απένειμε τιμές. Οι εφημερίδες άρχισαν να γράφουν για τον νεαρό με το κουράγιο και την καρύδα. Και αυτή η καρύδα, το φθηνότερο αντικείμενο του κόσμου, έγινε για πάντα το σύμβολο της πρώτης του νίκης.

Χρόνια αργότερα, ο Τζον Κένεντι μπήκε στον Λευκό Οίκο. Και πάνω στο γραφείο του στο Οβάλ Γραφείο, φύλαγε εκείνη την ίδια καρύδα, σε γυάλινο πλαίσιο. Όχι για επίδειξη. Για να θυμάται. Πως κάποιες φορές, ο κόσμος αλλάζει όχι με όπλα ή λόγια, αλλά με επιμονή, μια χαραγμένη λέξη κι ένα κομμάτι πίστης.