Έκαναν δώρο στον βασιλιά μια πολική αρκούδα και την άφηναν να κυνηγάει ψάρια στο ποτάμι
Το πιο παράξενο βασιλικό δώρο του Μεσαίωνα: μια πολική αρκούδα που ψάρευε στον Τάμεση, μπροστά στα μάτια των Λονδρέζων.
Το 1252, ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ’ έλαβε ένα από τα πιο παράξενα δώρα στην ιστορία των ευρωπαϊκών βασιλείων. Ο μονάρχης της Νορβηγίας του έστειλε μια πολική αρκούδα –λευκή, πελώρια, εξωτική– που δεν είχε ξαναδεί ποτέ το Λονδίνο. Το ζώο μεταφέρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου, που τότε λειτουργούσε και ως βασιλικός ζωολογικός κήπος. Δεν έμεινε όμως κλεισμένο σε κλουβί. Η αρκούδα είχε ειδικό φύλακα και της επιτρεπόταν να βγαίνει κάθε μέρα για να βουτάει στα νερά του Τάμεση και να κυνηγάει ψάρια.
Τα βασιλικά αρχεία της εποχής καταγράφουν ακόμα και τις δαπάνες για τη φροντίδα της. Ένα έγγραφο του 1252 αναφέρει πως δόθηκαν χρήματα στον φύλακά της ώστε να έχει αλυσίδες και σχοινιά για να την κρατά ασφαλή μέσα στο ποτάμι. Ο Τάμεσης ήταν τότε πιο καθαρός, γεμάτος ψάρια, και οι άνθρωποι συνωστίζονταν για να δουν το ασυνήθιστο θέαμα: μια αρκούδα του χιονιού να βουτάει στα νερά του Λονδίνου σαν να ήταν ακόμα στη Νορβηγία.
Η αρκούδα αυτή δεν ήταν απλώς ένα δώρο. Ήταν και ένα διπλωματικό μήνυμα ισχύος και φιλίας. Οι βασιλείς της εποχής έστελναν εξωτικά ζώα ο ένας στον άλλον για να επιδείξουν δύναμη, πλούτο και επιρροή. Ο Πύργος του Λονδίνου είχε ήδη λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και έναν ελέφαντα. Αλλά η πολική αρκούδα ήταν μοναδική. Ήταν το πρώτο γνωστό ζώο του είδους της σε βασιλική κατοχή στην Αγγλία.
Αυτή η αρκούδα έγινε θρύλος. Οι κάτοικοι του Λονδίνου μιλούσαν γι’ αυτήν για χρόνια, και ο Πύργος συνέχισε να φιλοξενεί εξωτικά θηρία για αιώνες. Σήμερα, στο σημείο εκείνο λειτουργεί μουσείο που θυμίζει την εποχή που τα δώρα των βασιλέων ήταν αληθινά θηρία από τα πέρατα της Γης. Κι ένα από τα πιο εντυπωσιακά απ’ όλα ήταν εκείνη η πολική αρκούδα που κάποτε ψάρευε αλμυρά ψάρια στα θολά νερά του Τάμεση.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
