Έκλεψαν 3 τράπεζες και προσπάθησαν να βάλουν φωτιά στην πόλη για να αποσπάσουν την προσοχή
Στον Εμφύλιο Πόλεμο των ΗΠΑ, μια ομάδα Νοτίων στρατιωτών λήστεψε 3 τράπεζες σε πόλη κοντά στον Καναδά και επιχείρησε να την πυρπολήσει για να ξεφύγει.
Ήταν Οκτώβριος του 1864 και ο Αμερικανικός Εμφύλιος είχε φτάσει στα πιο βίαια του σημεία, αλλά κανείς στο ήσυχο St. Albans του Βερμόντ, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα του Καναδά, δεν περίμενε να βρεθεί στη μέση του πολέμου. Και όμως, αυτό έγινε. Και όχι με στρατό, αλλά με ληστές-στρατιώτες που έκαναν την πιο παράξενη επιδρομή του πολέμου.
21 Συνομόσπονδοι (Νότιοι στρατιώτες), ντυμένοι με πολιτικά, πέρασαν τα σύνορα από τον Καναδά και μοιράστηκαν σε ξενοδοχεία της πόλης. Για μια βδομάδα δεν κινήθηκαν. Στις 19 Οκτωβρίου 1864, όλοι βγήκαν ταυτόχρονα και επιτέθηκαν σε τρεις διαφορετικές τράπεζες. Ο κόσμος στην πόλη δεν κατάλαβε τι συμβαίνει. Ούτε φωνές, ούτε σκόνη, μόνο βιαστικές κινήσεις και γεμάτα σακιά με χρήματα.
Μάζεψαν περίπου 208.000 δολάρια — ποσό τεράστιο για την εποχή, που σήμερα θα αντιστοιχούσε σε περίπου 3,4 εκατομμύρια δολάρια. Και εκεί, αντί να φύγουν, έκαναν κάτι απίστευτο: έριξαν μπουκάλια με ναφθαλίνη και προσπάθησαν να βάλουν φωτιά στην πόλη για να αποσπάσουν την προσοχή και να καλύψουν τη διαφυγή τους.
Η φωτιά δεν έπιασε όπως περίμεναν, αλλά η ταραχή ήταν αρκετή. Οι επιδρομείς το έσκασαν με άλογα προς τον Καναδά, όπου συνελήφθησαν λίγο αργότερα από τις καναδικές αρχές. Οι ΗΠΑ απαίτησαν την έκδοσή τους, αλλά ο Καναδάς αρνήθηκε. Το δικαστήριο έκρινε πως ενήργησαν ως στρατιώτες, όχι ως ληστές, και έτσι δεν παραδόθηκαν ποτέ.
Η επίθεση του St. Albans είναι το βορειότερο ένοπλο επεισόδιο του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου. Μια επιχείρηση που έμοιαζε με κινηματογραφική ληστεία, οργανωμένη από τον στρατό των Νοτίων. Ήταν ψυχολογικός πόλεμος, οικονομική ληστεία, και τρομοκρατική ενέργεια μαζί — με ένα φινάλε που άφησε διπλωματική ένταση ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
