Έλαβε γράμμα για μια 60χρονη που δεν μπορούσε να κάνει παιδί. Της έστειλε γιατρό και μάγο.
Γύρω στο 1250 π.Χ., ο Ραμσής Β’ έλαβε ένα απίστευτο αίτημα: να βοηθήσει την ηλικιωμένη Μάταναζι να αποκτήσει παιδί.
Ήταν γύρω στο 1250 π.Χ. όταν ο Φαραώ Ραμσής Β’ έλαβε μια επιστολή που δύσκολα θα μπορούσε να φανταστεί. Δεν του ζητούσαν στρατό, χρυσό ή πλοία. Του ζητούσαν ένα θαύμα. Ο αποστολέας ήταν ο Χαττουσιλί Γ’, ο ισχυρός Χετταίος βασιλιάς, και θέμα της επιστολής ήταν η ίδια του η αδελφή: η Μάταναζι. Είχε παντρευτεί για λόγους πολιτικής συμμαχίας, αλλά ήταν, όπως έγραφαν, ήδη 50 ή και 60 ετών. Και ακόμη δεν είχε μείνει έγκυος.
Για τους Χετταίους αυτό ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα. Μια συμμαχία χωρίς διάδοχο ήταν μια συμμαχία που κινδύνευε να διαλυθεί. Οι Αιγύπτιοι όμως φημίζονταν για τις ιατρικές τους γνώσεις. Αν υπήρχε έστω και μια πιθανότητα να βοηθηθεί η Μάταναζι, εκεί θα τη βρίσκανε.
Ο Ραμσής Β’ απάντησε με ευγένεια αλλά και ειλικρίνεια. Στην επιστολή του έγραφε πως δεν υπάρχει κανένα φάρμακο που να μπορεί να αντιστρέψει την ηλικία. «Λέγεται ότι η αδελφή σου είναι 50 ή και 60 χρονών. Μια γυναίκα τέτοιας ηλικίας είναι πολύ μεγάλη. Κανένα φάρμακο δεν μπορεί να την κάνει να γεννήσει».
Κι όμως, δεν ήθελε να προσβάλει τους συμμάχους του. Παρά την ειλικρινή του απάντηση, αποφάσισε να στείλει έναν γιατρό και έναν μάγο — γιατί αν δεν βοηθούσε η ιατρική, ίσως απέμενε λίγη μαγεία.
Η συνέχεια αυτής της ιστορίας χάθηκε με τον χρόνο. Δεν γνωρίζουμε αν οι άνδρες αυτοί έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους, ούτε αν κατάφεραν κάτι. Το πιο πιθανό είναι πως δεν άλλαξε τίποτα. Όμως η επιστολή του Ραμσή έμεινε στην Ιστορία ως η αρχαιότερη γνωστή αναφορά στην εμμηνόπαυση. Κι αποδεικνύει πως οι Αιγύπτιοι ήδη από τότε είχαν κατανοήσει τα όρια της αναπαραγωγής.
Ήταν μια εποχή που οι γυναίκες θεωρούνταν πρωτίστως φορείς διαδοχής. Όταν το σώμα αρνιόταν να συνεχίσει, η πολιτική μπορούσε να φτάσει μέχρι τα πιο απίθανα αιτήματα. Και οι βασιλιάδες, ακόμη κι αν δεν πίστευαν σε θαύματα, έπρεπε να τα προσποιούνται.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
