Ελληνική Λογοτεχνία: Ποιοι βραβεύτηκαν με Νόμπελ και ποιοι ήταν υποψήφιοι

Τα βραβεία πολλές φορές λένε πολλά και άλλες… λιγότερα. Οι θεσμοί πάντως τα παλαιότερα χρόνια, παρά τις αδικίες ή σκοπιμότητές τους, είχαν και βάσιμη αξιοπιστία.

Ο Γιώργος Σεφέρης είχε προταθεί για Νόμπελ το 1955 και το 1961 μέχρι να γίνει το 1963 ο πρώτος Έλληνας που θα το κατακτούσε. Σύμφωνα με την Σουηδική Ακαδημία: «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες…».

Τον ακολούθησε το 1979 ο Οδυσσέας Ελύτης «για την ποίησή του, η οποία, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική καθαρότητα βλέμματος τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργικότητα».

Τα βραβεία Νόμπελ για την Ελληνική Λογοτεχνία σταματούν εδώ. Υπάρχουν όμως οι υποψηφιότητες.

Ο Κωστής Παλαμάς ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ λογοτεχνίας δεκατέσσερις φορές (κάθε χρόνο από το 1926 έως το 1940, εκτός από το 1939).

Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν υποψήφιος εννιά φορές. Το δικαιούνταν περίτρανα αλλά ούτε το ελληνικό κράτος, ούτε και πολλοί Έλληνες δεν επιθυμούσαν την βράβευσή του.

Ο Γεώργιος Σουρής την περίοδο 1907 – 1912, ήταν προτεινόμενος πέντε φορές. Μόνο το 1910 δεν τον καταδέχτηκαν.

Ο Άγγελος Σικελιανός ήταν πέντε φορές υποψήφιος και ο Στρατής Μυριβήλης τρεις.

Ο Γιάννης Ρίτσος ήταν υποψήφιος για Νόμπελ τέσσερις συνεχόμενες φορές, Το 1979 σωστά αρνήθηκε στην πρόταση της Σουηδικής Ακαδημίας να μοιραστούν το βραβείο με τον Ελύτη. Ο ίδιος ο Ρίτσος δήλωσε σχετικά:

«Η απονομή του βραβείου Νόμπελ στον μεγάλο μας Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη δεν είναι μία τιμή προς τον Ελύτη, αλλά μία τιμή προς το ίδιο το Νόμπελ».

Ο Γιώργος Θεοτοκάς προτάθηκε το 1945 και οι Γεώργιος Δροσίνης και Γρηγόριος Ξενόπουλος το 1947.

Ο Ηλίας Σιμόπουλος, φωτεινή εξαίρεση στο νεότερο σκηνικό ήταν υποψήφιος για Νόμπελ, το 2011.