Έμεινε έγκυος 17 φορές. Δεν έζησε ούτε ένα παιδί της. Κι όμως, κυβέρνησε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ήταν βασίλισσα. Όχι απλώς σύζυγος μονάρχη — ήταν η ίδια το στέμμα. Η Άννα της Μεγάλης Βρετανίας βασίλεψε σε μια εποχή πολέμων, ενώσεων και πολιτικών θρίλερ. Αλλά η πιο πικρή της μάχη δεν δόθηκε με τη Γαλλία ή τους Τόρηδες. Δόθηκε στο ίδιο της το σώμα.

Η Άννα έμεινε έγκυος δεκαεπτά φορές. Πέντε από τα παιδιά της γεννήθηκαν ζωντανά. Κανένα δεν έζησε για να τη διαδεχθεί. Η μία κόρη της έζησε δύο χρόνια. Ο γιος της, ο μικρός Γουλιέλμος, ο μοναδικός που έφτασε μέχρι την ηλικία των 11, πέθανε μέσα σε λίγες ώρες από έναν ανεξήγητο πυρετό. Κάθε γέννα της ήταν ένας θρήνος. Και κάθε χρόνο, ανήμερα της ημέρας που πέθανε ο Γουλιέλμος, κήρυττε πένθος στο παλάτι.

Κι όμως, ενώ έβλεπε το ένα της παιδί μετά το άλλο να σβήνει, συνέχισε να κυβερνά. Με πρησμένα πόδια, σχεδόν παράλυτη από την ουρική αρθρίτιδα, υπέγραφε διατάγματα και συμμετείχε σε περισσότερα υπουργικά συμβούλια απ’ ό,τι οποιοσδήποτε άλλος βασιλιάς της Αγγλίας. Στην πραγματικότητα, ήταν η πρώτη βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας, καθώς επί της βασιλείας της ενώθηκαν η Αγγλία και η Σκωτία.

Η προσωπική της τραγωδία δεν ήταν ποτέ αιτία παραίτησης. Η Άννα συνέχισε να υπογράφει αποφάσεις ακόμη και τις τελευταίες της μέρες, όταν δεν μπορούσε να μιλήσει από τα εγκεφαλικά. Την αποκαλούσαν ανίκανη και παραδομένη στις υπηρέτριές της. Όμως πέθανε κρατώντας το στέμμα, έχοντας διαχειριστεί έναν από τους πιο σύνθετους πολιτικούς χάρτες της ευρωπαϊκής ιστορίας.