Έπεσε με το αεροπλάνο, ανέβηκε σε μια σχεδία, έφτασε στον κοντινό φάρο και επέζησε για να κερδίσει 4 Όσκαρ
Το 1951, ο Clint Eastwood επέζησε από συντριβή στρατιωτικού αεροσκάφους στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Πριν γίνει ο θρύλος του Χόλιγουντ, πριν σκηνοθετήσει μερικές από τις πιο εμβληματικές ταινίες όλων των εποχών και πριν καθιερωθεί ως ένας από τους πιο σκληροτράχηλους άντρες της μεγάλης οθόνης, ο Clint Eastwood ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο. Ήταν το 1951, όταν ακόμα δεν είχε καμία σχέση με τον κινηματογράφο και υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία. Ένα ρουτινιάρικο ταξίδι με αεροπλάνο του Πολεμικού Ναυτικού εξελίχθηκε σε έναν αγώνα επιβίωσης στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε παρουσίασε βλάβη στα συστήματα οξυγόνου, επικοινωνίας και ναυσιπλοΐας, αφήνοντας τον Eastwood και τον πιλότο χωρίς τρόπο να προσανατολιστούν. Καθώς το καύσιμο τελείωνε, η μόνη επιλογή ήταν η αναγκαστική προσθαλάσσωση στα παγωμένα νερά στα ανοιχτά του Point Reyes, βόρεια του Σαν Φρανσίσκο. Το αεροπλάνο συνετρίβη στη θάλασσα, και οι δυο τους βρέθηκαν ξαφνικά μέσα στο σκοτάδι, παλεύοντας με τα κύματα.
Κολυμπώντας για ώρες, κατάφεραν να φτάσουν σε μια σχεδία διάσωσης και άρχισαν να αναζητούν βοήθεια. Ο μόνος ορατός προορισμός ήταν ένας απομακρυσμένος φάρος στην ακτή. Παρά το τσουχτερό κρύο και την εξάντληση, κωπηλάτησαν με ό,τι μέσα διέθεταν μέχρι που κατάφεραν να βγουν στη στεριά. Εξαντλημένοι και παγωμένοι, πέρασαν τη νύχτα κοντά στον φάρο, μέχρι που διασώθηκαν από το Λιμενικό.
Ο ίδιος ο Eastwood έχει πει πως εκείνη τη νύχτα κατάλαβε πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος απέναντι στη φύση. Ίσως αυτή η εμπειρία να ήταν και η αρχή της σκληρής, ατσαλένιας προσωπικότητας που τον έκανε διάσημο στο Χόλιγουντ. Δεκαετίες αργότερα, έχοντας σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστήσει σε εμβληματικές ταινίες, έφτασε να κερδίσει τέσσερα Όσκαρ, αποδεικνύοντας πως ήταν γεννημένος για να επιβιώνει – είτε στο σινεμά, είτε στη ζωή.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
