Έτσι ήταν ο Παρθενώνας όταν ολοκληρώθηκε – και η εικόνα του κόβει την ανάσα
Χάρη σε μια εντυπωσιακή ψηφιακή αναπαράσταση, μπορούμε πλέον να δούμε τον Παρθενώνα όπως ήταν το 432 π.Χ. — στην κορύφωση της δόξας του. Και το αποτέλεσμα είναι συγκλονιστικό.
Ο Παρθενώνας είναι ήδη ένα θαύμα στα ερείπια του. Τώρα φαντάσου να τον βλέπεις όπως ήταν στην ακμή του.
Ο αρχαιολόγος Juan de Lara του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ολοκλήρωσε μια μοναδική ψηφιακή αναπαράσταση του Παρθενώνα όπως φαινόταν στους επισκέπτες του το 432 π.Χ.. Χρησιμοποιώντας ιστορικές πηγές, αρχαιολογικά ευρήματα, αστρονομικά δεδομένα και προηγμένη τεχνολογία CGI, το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό ταξίδι στην κλασική Αθήνα.
«Αν τα ερείπια του Παρθενώνα προκαλούν δέος 2.500 χρόνια μετά, φαντάσου πώς ήταν όταν ήταν ολόκληρος» — Popular Science.
Πώς χτίστηκε ο ναός
Ο Παρθενώνας χτίστηκε ανάμεσα στο 447 και το 438 π.Χ., σε διαστάσεις 69 επί 30 μέτρα, αφιερωμένος στην Αθηνά Παρθένο. Ωστόσο, χρειάστηκαν έξι επιπλέον χρόνια για να ολοκληρωθούν τα διακοσμητικά στοιχεία και τα γλυπτά.
Παρά τα ελάχιστα δομικά υπολείμματα που διατηρούνται σήμερα, οι πηγές της εποχής περιγράφουν έναν ναό αφιερωμένο όχι μόνο στη θεά της σοφίας αλλά και στη συνειδητή αρχιτεκτονική εμπειρία.
Ο de Lara σημειώνει πως οι αρχιτέκτονες προσάρμοζαν κάθε ναό στο φυσικό και θρησκευτικό του περιβάλλον, δημιουργώντας συγκεκριμένες αισθητικές και πνευματικές εμπειρίες για τους πιστούς.
Το άγαλμα της Αθηνάς
Στο κέντρο του ναού στεκόταν το πελώριο άγαλμα της Αθηνάς, σχεδόν 12 μέτρα ύψος, έργο του Φειδία. Κατασκευασμένο με τη μέθοδο της χρυσελεφάντινης τεχνικής, το άγαλμα συνδύαζε φύλλα χρυσού και λεπτές στρώσεις ελεφαντοστού πάνω σε ξύλινο σκελετό, αποδίδοντας ένα απόλυτα ρεαλιστικό και επιβλητικό αποτέλεσμα.
Το φως ως θεατρική εμπειρία
Η μεγαλοπρέπεια δεν περιοριζόταν στα υλικά ή στη μορφή. Ολόκληρη η εμπειρία εντός του Παρθενώνα στηριζόταν στο φως. Η διάταξη των ανοιγμάτων, οι αντανακλάσεις από λίμνες νερού στο εσωτερικό και η χρήση μαρμάρου κατεύθυναν το φως του ήλιου κατευθείαν πάνω στη χρυσή μορφή της Αθηνάς.
«Φαντάσου να μπαίνεις στον ναό, με τα μάτια σου ακόμα θολά από τον μεσημεριανό ήλιο.
Ξαφνικά μια δέσμη φωτός πέφτει πάνω στο χρυσό της ένδυμα. Ήταν μια σκηνοθετημένη εμπειρία – σχεδιασμένη για να προκαλεί θρησκευτικό δέος.» — Juan de Lara, Arkeonews
Το άγαλμα φωτιζόταν έτσι ώστε η πρώτη ακτίνα της αυγής να το αγγίζει, εντείνοντας την αίσθηση θεϊκής παρουσίας.
Η δουλειά του de Lara δεν προσφέρει απλώς μια ματιά στο παρελθόν. Θέτει ένα νέο πρότυπο για το πώς μπορούμε να “αναστήσουμε” την Ιστορία με σεβασμό, ακρίβεια και τεχνολογία.
Ο Παρθενώνας, ξανά όχι μόνο ως σύμβολο αλλά ως εμπειρία.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
