Γιατί ο Γιάννης Καλατζής μετά τις μεγάλες του επιτυχίες εξαφανίστηκε
Μέσα σε μια 5ετία σημείωνε το ένα σουξέ μετά το άλλο με σπουδαία τραγούδια και μετά… σιωπή!
Ο Γιάννης Καλατζής γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 29 Απριλίου 1943 (υπάρχει και «εκδοχή» για το 1938) και έφυγε στις 13 Ιουλίου 2017.
Την περίοδο 1968-1973 ο Γιάννης Καλατζής θα ερμηνεύσει δημιουργίες των Μάνου Λοΐζου και Λευτέρη Παπαδόπουλου (Το παλιό ρολόι, Παποράκι, Τζαμάικα, Παραμυθάκι μου, Δελφίνι δελφινάκι, Το λεβεντόπαιδο, Η γοργόνα, Ο κουταλιανός), Γιώργου Κατσαρού και Πυθαγόρα (Επιπόλαιος, Κυρά Γιώργαινα, Ο Σταμούλης ο λοχίας, Άσπρα θα φορέσω), Σταύρου Κουγιουμτζή και Άκου Δασκαλόπουλου (Ήσουν ωραία) αλλά και Σώτιας Τσώτου (Αν βαρέθηκες κυρία), Θόδωρου Δερβενιώτη και Κώστα Βίρβου (Τα χρυσά κλειδιά), Γιώργου Μητσάκη (Πού ‘σαι, καημένε Περικλή) κ.ά.
Θα ακολουθήσουν τραγούδια «εμπορικής» κοπής και σύντομα θα έρθει η δισκογραφική σιωπή.
Μια απάντηση δίνει ο Διονύσης Χαριτόπουλος μέσα από το βιβλίο του «Πολλά Μικρά Απλά» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τόπος.
Ένα από αυτά είναι και το κεφάλαιο «Ωδή σε ένα αλάνι» όπου ο Χατριτόπουλος καταλήγει:
«Συνέβη ότι και με τον σπουδαίο Τσαουσάκη, που χάθηκε όταν εμφανίστηκε το φαινόμενο Καζαντζίδης. Στην πορεία του Καλατζή, εμφανίστηκε το φαινόμενο Νταλάρας και τα σάρωσε όλα. Ο Καλατζής αθόρυβα εμφανίστηκε, αθόρυβα αποσύρθηκε. Σαν ταπεινό αλάνι»
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
