Γιατί ο Λευκός Πύργος λεγόταν Πύργος του Αίματος;

Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης, το εμβληματικό σύμβολο της πόλης, δεν είχε πάντα την ειρηνική του ονομασία. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας, ο Πύργος χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή και τόπος εκτελέσεων, γεγονός που του προσέδωσε το ζοφερό προσωνύμιο “Πύργος του Αίματος”.

Στα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα, ο Πύργος χρησίμευε ως φυλακή βαρυποινιτών. Οι Γενίτσαροι, η επίλεκτη στρατιωτική μονάδα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν υπεύθυνοι για τη φύλαξη και τις εκτελέσεις των κρατουμένων. Οι εκτελέσεις πραγματοποιούνταν συχνά στον εξώστη του Πύργου, με το αίμα των καταδικασμένων να ρέει στους τοίχους, βάφοντάς τους κυριολεκτικά με αίμα. Αυτή η μακάβρια πρακτική οδήγησε στην ονομασία “Κανλή Κουλέ”, που στα τουρκικά σημαίνει “Πύργος του Αίματος”.

Το 1826, ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β’ αποφάσισε την κατάργηση του σώματος των Γενιτσάρων, θεωρώντας τους απειλή για την εξουσία του. Στη Θεσσαλονίκη, περίπου 3.000 Γενίτσαροι συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν μαζικά στον Πύργο, ενισχύοντας περαιτέρω τη φήμη του ως τόπου αιματοχυσίας. Οι μαζικές αυτές εκτελέσεις συνέβαλαν στη διατήρηση της ονομασίας “Πύργος του Αίματος” για πολλά χρόνια.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιδίωξε να βελτιώσει την εικόνα της. Το 1883, ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’ διέταξε τον ασβεστωμα του Πύργου, σε μια προσπάθεια να “καθαρίσει” το αιματοβαμμένο παρελθόν του. Μετά από αυτή την ενέργεια, ο Πύργος απέκτησε την ονομασία “Λευκός Πύργος”, η οποία διατηρείται μέχρι σήμερα.