Γιατί τα σπίτια στην Ηλιούπολη ήταν διώροφα μέχρι και πριν λίγα χρόνια;

Η Ηλιούπολη, με τους ήσυχους δρόμους και τις γειτονιές που άλλοτε έμοιαζαν περισσότερο με προάστιο παρά με κομμάτι της Αθήνας, ήταν για χρόνια μια περιοχή διαφορετική από τις υπόλοιπες συνοικίες της πρωτεύουσας. Σε αντίθεση με τις γειτονιές που γέμιζαν πολυκατοικίες από τη δεκαετία του ’60 και μετά, η Ηλιούπολη διατήρησε μια μοναδική φυσιογνωμία, με χαμηλά κτίρια και κατοικίες που σπάνια ξεπερνούσαν τους δύο ορόφους. Δεν ήταν όμως απλώς θέμα αισθητικής ή πολεοδομικού σχεδιασμού. Υπήρχε ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που οι ουρανοξύστες δεν εμφανίστηκαν ποτέ στον ορίζοντα της περιοχής: το Αεροδρόμιο του Ελληνικού.

Για δεκαετίες, το αεροδρόμιο που βρισκόταν λίγα χιλιόμετρα μακριά από την Ηλιούπολη δεν ήταν απλώς ένας κόμβος για αεροπλάνα και ταξιδιώτες. Ήταν και ένας άτυπος ρυθμιστής της δόμησης. Η ύπαρξη του αεροδρομίου σήμαινε ότι υπήρχαν αυστηροί περιορισμοί στο ύψος των κτιρίων στις γύρω περιοχές, για να διασφαλιστεί ότι οι πτήσεις θα εκτελούνται με ασφάλεια και δεν θα υπήρχαν εμπόδια για τα αεροσκάφη κατά την προσγείωση και την απογείωση.

Αυτός ο περιορισμός είχε μια μοναδική επίδραση στην ανάπτυξη της περιοχής. Ενώ άλλες γειτονιές της Αθήνας έχτιζαν συνεχώς όλο και πιο ψηλά, η Ηλιούπολη έμοιαζε να έχει παγώσει σε μια εποχή όπου οι μονοκατοικίες και τα μικρά διώροφα κτίρια κυριαρχούσαν. Η γειτονιά αυτή, χτισμένη με βάση μια πιο ανθρώπινη κλίμακα, διατήρησε μια αίσθηση γειτονιάς που αλλού χάθηκε καθώς η πόλη μεγάλωνε.

Όλα όμως άλλαξαν το 2001, όταν το Αεροδρόμιο του Ελληνικού έκλεισε και αντικαταστάθηκε από το Διεθνές Αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στα Σπάτα. Με τη μεταφορά των πτήσεων και την απομάκρυνση της βασικής δικαιολογίας για τους περιορισμούς ύψους, η πόλη μπήκε σε μια νέα φάση ανάπτυξης. Ο ουρανός, που άλλοτε ήταν απαγορευμένος για τους κατασκευαστές, ξαφνικά έγινε διαθέσιμος. Τα τελευταία χρόνια, η οικοδομική δραστηριότητα στην περιοχή αυξήθηκε σημαντικά, με νέα πολυώροφα κτίρια να εμφανίζονται και να αλλάζουν σταδιακά το πρόσωπο της Ηλιούπολης.

Παρά τις αλλαγές, η περιοχή εξακολουθεί να διατηρεί μέρος της ταυτότητάς της. Οι δρόμοι παραμένουν σχετικά ήσυχοι, το πράσινο είναι ακόμα παρόν, και η ρυμοτομία, ιδιαίτερα στο κεντρικό και ανατολικό τμήμα, έχει διατηρήσει ένα κομμάτι από το παρελθόν της. Αλλά το τοπίο αλλάζει. Η Ηλιούπολη που κάποτε έμοιαζε να έχει σταματήσει τον χρόνο τώρα βλέπει τους ορόφους να ανεβαίνουν.